Hiç garipsemedim.

İnsanın içinde zerre iyilik yok. Kendimizi kandırmaktan başka bir şey yapmıyoruz imandan, dinden söz ederken. Camilere, hacca, hasta ziyaretlerine, taziyelere gidiş sebeplerimiz de değişti. Bir yerde değişti demek istemiyorum artık. En başından böyle miydi diye inanabilirim de.

Çok var bunlardan. Bu yüzden hiç garipsemedim.

İnsanlar çok uyanık. Hiç görmedikleri bir varlığa neden inansınlar ki? Nasıl inansınlar? Onun emirleri nefslerine ters geliyorsa neden uygulasınlar ki? Varlığına dair yazılan çizilenden başka hiçbir belirti yokken? En iyisi inanıyormuş, uyguluyormuş gibi yapıp zamanı geçirmek.