He lifted his head up and sniffed the air. As he slowly approached the depths of the forest, the silhouette in the mists became clearer beyond the leaves blown by the wind. As he walked among the trees, the branches that had been stripped of their leaves could barely bear the weight of the snow that had accumulated on their shoulders, and those who had succumbed fell onto the soft snow with a great crunch. The sun was finding its way through the gray clouds from time to time, passing through the branches, drawing magical patterns from the shadows on the snow. With the sun's rays falling on the snow for a moment, the snow peaks gleamed as if someone had poured stardust on them.
The quiet and cold forest seemed to have fallen asleep, from the freezing cold either all the animals had fled to their warm holes or hibernated like bears. The trees grew sparse as they progressed, and the open space in the distance seemed clean and smooth, like a blank slate. With no footprints or blemishes, this snow cover was so smooth that it was like a lake in a windless sunrise.
As he walked beyond the clearing, the lights falling on the white snow suddenly took on different shapes and colors and began to dance with the shadows of the trees. The light reflected from the gray clouds was getting brighter and brighter. He looked up at the azure light reflecting from above. As if a piece of the sun had been torn off, a ball of fire was speeding from the roof of the sky towards the snowy forest.
The hum grew louder in his ears as the blue flame approached the earth through the gray clouds. He was once again distracted by the crackling of the forest. It was as if the forest, which had just fallen asleep, had suddenly awakened. The tree branches, which were heavy and bent due to the snow on them, seemed to be freed from some of their burdens due to the birds that landed on them or tried to escape and became upright again.
He had reached the middle of the clearing. He got rid of the magic of the colorful lights reflecting on the smooth snow and started running in the direction of the fireball. His heart was beating fast and excited, he was galloping through the tree branches towards the flame. The forest, dominated by gray, white and brown tones, suddenly turned blue as if the sky was spread over the entire forest as if it were a thin blanket. A rocky cliff appeared beyond the trees, and when he reached the edge of the cliff he stopped. He was out of breath. When he looked forward from the slope, the whole valley was in front of his eyes.
There was such a riot of colors in the valley that his eyes were locked in admiration at the blue flame that was gliding from the sky towards the mountain like a spear. The shadowy floor of the valley was adorned with gray shadows falling on the white snow, while the other side of the slope was lit by golden threads of the sun filtering through the gray clouds. The other side of the slope was painted an ice-blue color from the flame. The lights in the valley danced with each other as the flame passed through the clouds.
He felt very peaceful as the cold wind blew through his feathers at the edge of the slope. A sense of security that he had never felt before came over him. As he watched the colorful art of this gift from the sky, he gathered his breath and looked ahead. Contemplating how to get there, he looked up at the cloudy sky. Only if he had wings, he thought, I could get there.
[TR]
Başını yukarı doğru kaldırıp havayı kokladı. Yavaş adımlarla ormanın derinliklerine doğru adım adım yaklaşırken, sislerin arasındaki silüet rüzgarın savurduğu yaprakların ötesinde daha da belirginleşiyordu. Ağaçların arasında yürürken, yapraklarından sıyrılmış dallar omuzlarında birikmiş karın ağırlığına zar zor dayanıyor, yenik düşenler ise büyük bir çıtırtıyla yumuşak karın üzerine düşüyordu. Güneş gri bulutların arasından yer yer kendine bir yol bulup, dalların arasından geçerek, karların üzerinde gölgelerden büyülü desenler çiziyordu. Güneş ışınlarının bir anlığına karların üzerine düşmesiyle, kar tepeleri sanki birileri üzerlerine yıldız tozu dökmüşçesine parlıyordu.
Sessiz ve soğuk orman uykuya dalmış gibiydi, dondurucu soğuktan ya tüm hayvanlar kendi sıcak deliklerine kaçmış, ya da ayılar gibi kış uykusuna yatmıştı. İlerledikçe ağaçlar seyrekleşiyor ve uzaklarda gözüken açık alan, boş bir sayfa gibi temiz ve pürüzsüz gözüküyordu. Hiçbir ayak izi ve lekenin bulunmadığı bu kar örtüsü öylesine pürüzsüzdü ki, rüzgarsız bir gün doğumunda gözüken bir göl gibiydi.
Açıklığın ilerisine doğru yürüdüğünde beyaz karların üzerine düşen ışıklar bir anda farklı şekiller ve renkler almaya ve ağaçların gölgeleriyle dans etmeye başladı. Gri bulutların arasından yansıyan ışıklar giderek daha da parlaklaşıyordu. Kafasını kaldırıp yukarıdan yansıyan masmavi ışığa baktı. Sanki güneşten bir parça kopmuş gibi bir ateş topu göğün çatısından hızla karlı ormana doğru ilerliyordu.
Mavi alev gri bulutların arasından yeryüzüne doğru yaklaştıkça çıkardığı uğultu kulaklarında daha da şiddetleniyordu. Ormandan gelen çıtırtılarla tekrar dikkat kesildi. Biraz önce uykuya dalmış orman birden uyanmış gibiydi. Üzerindeki karlardan dolayı ağırlaşıp beli bükülmüş ağaç dalları, üzerine konan veya kaçmaya çalışan kuşlardan dolayı bazı yüklerinden kurtulup tekrar dikleşmiş gibiydi.
Açıklığın tam ortasına kadar gelmişti. Pürüzsüz karların üzerine yansıyan rengarenk ışıkların büyüsünden kurtulup bir anda alev topunun yönüne doğru koşmaya başladı. Kalbi hızla ve heyecanla atıyor, dörtnala doğru ağaç dallarının arasından aleve doğru koşuyordu. Gri, beyaz ve kahverengi tonlarının hakim olduğu orman bir anda gökyüzü tüm ormanın üzerine ince bir örtüymüşcesine serilmiş gibi mavi renge büründü. Ağaçların ilerisinde kayalık bir uçurum görünüyordu, yamacın kenarına geldiğinde durdu. Nefes nefese kalmıştı. Yamaçtan ileriye doğru baktığında tüm vadi gözlerinin önündeydi.
Vadiye öyle bir renk cümbüşü hakimdi ki gözleri gökyüzünden bir mızrak gibi dağa doğru süzülen mavi aleve kenetlenmiş şekilde hayranlıkla bakıyordu. Vadinin gölgede kalan tabanı bembeyaz karlara düşen gri gölgelerle bezenmişken, yamacın diğer tarafı gri bulutların arasından süzülen güneşin altın rengi iplikleriyle ışıklanıyordu. Yamacın diğer tarafı ise alevden gelen buz mavisi renge boyanmıştı. Alev bulutların arasından geçerken vadideki ışıklar birbirleriyle dans ediyordu.
Yamacın kenarında soğuk esen rüzgar tüylerinin arasından geçip giderken kendini çok huzurlu hissediyordu. Daha önce hiç hissetmediği bir güven duygusu sarmıştı içini. Gökyüzünden gelen bu hediyenin rengarenk sanatını izlerken nefesini topladı ve ileriye baktı. Oraya nasıl gideceğini düşünürken kafasını kaldırıp bulutlu gökyüzüne baktı. Ancak kanatları olsaydı oraya ulaşabilirdim diye düşündü.