Eminim bu platform( başta steemit ve şuan hardfork ile hive ) ilk açıldığı zaman zaman bir ağaç dikmiş olsaydık, şuanda kocaman bir ağacımız olurdu ve meyvelerini yiyor olurduk. Bir ağaç bile bu kadar zamanda yeşerip meyve verebilirken, Türkçe içerik yazanlar neden bir araya gelip topluluk olamadı? Bir araya gelip ortak bir amaç için kollektif çalışma adına neleri yanlış yapıyoruz?
Birden fazla insanın bir araya gelip ortak bir amaç için hareket etmesi için gereken en temel şeylerden biri güven duygusudur. Güven bir inşaat için çimentodur. Karşılıklı güven ile inşa edilmeyen ilişkiler mutlaka yıkılacaktır. Topluluk üyelerinden topluluk içerisinde ilgili ve katılımcı bir yaklaşım beklemek için, topluluk yöneticilerinin bu güveni sağlaması gerekir. Türkçe içerik yazan topluluğa baktığımızda , bu güvenin defalarca kırıldığını, hala kırılmaya devam ettiğini , güven üzerine bir iletişim inşa etmek yerine, herkesin birbirine şüpheyle yaklaştığı bir ortam olduğunu görüyorum.
Bir takımda kişi kendini geliştirirken, yükselirken , takım arkadaşlarının omuzlarına basarak başarı merdivenlerini tırmanmaz, başkalarının başarısızlığından, başkalarının üzerinden kazanmaz. Aksine, takım arkadaşlarını kendisinin bulunduğu konuma elinden tutup çeken kişidir. Bildiğini aktaran, öğreten, kendi konumuna takımdaki en zayıf üyeyi bile çıkartmak için çabalayan kişidir. Toplulukta bu durumun aksine, diğer insanların başarısızlığından mutluluk duyan, başarısından kıskançlık duyan, kendisi dışında başka insanların başardığı şeyleri görünce kuyusunu kazan insanlar görüyoruz. Başarılı olan insanlar da ise, bireyselcilik ön plana çıkıyor. Topluluk üyeleri, bir takım içerisinde olmanın, ortak bir amaca birlikte hareket etmenin, bir topluluk içerisinde olmanın ne demek olduğunu bilmiyorlar.
Ne yazıkki , Türkçe yazan toplulukta , abuse, spam, plagiarism, hile, kısa yoldan para kazanma, çalma, çırpma, sahtecilik, hırsızlık, oy kaçırma, circle jerk gibi durumlar diğer topluluklara oranla çok daha fazla. Buraya gelen insanların büyük bir çoğunluğu bu sistemi nasıl sömürebilirim? bu sistemden nasıl kolay para kazanabilirim? sen nasıl oy alıyorsun bana da anlat? şu projeden nasıl daha fazla oy alırım derdine düşüyor. Kimsenin derdi, kaliteli ve orjinal içerik üretmek, organik büyümek değil. Bu insanlar yüzünden, iyi niyetli topluluğa yardım etmek isteyen insanlar da küstü, yeni oluşan ve gelişmekte olan topluluklara yardım eden balinalar da küstü, kürasyon projeleri de küstü. Herkesin bakış açısını ve önyargısını bu insanlar yaptıklarıyla değiştirdiler. Sayı olarak bu kadar üstün abuse çoğunluğuna üç beş kişinin çabaları yetersiz kaldı.
Geçmişe baktığımızda, bu platforma gelen Türkçe yazarların çok büyük bir bölümü, zaten hali hazırda oluşmuş, topluluk liderleri belirlenmiş bir sitemin içine girdiler. Bir topluluğun başarıya ulaşması için, üyelerin topluluk yönetimine direkt olarak bağlarının olması gerekir, bu liderlerin yeterli istekli ve topluluğa uygun kişilerden oluşması gerekir. Fakat Türkçe yazar topluluğuna baktığımda geçmişte, bu "topluluk liderleri" nin yetersiz , yukarıdaki maddedeki gibi spam ve abuse'u engellemek için uğraşmak yerine kendileri de bu hile yöntemlere başvuran, toplulukla ilgilenmeyen, bazıları yine küstürülmüş kişilerden oluştuğunu biliyorum.
Yıllardır bu platform için birçok kürasyon projesi inşa edildi, bir çok var olan projeye katılım sağlandı ve bir çok projeden bu kürasyon emekleri için destek alındı. Ama ne oldu? Bu projelerin bir çoğu ya yetersiz kaldı, ya doğru kişilere ulaşamadı, ya da abuse ve spam yapan kişiler tarafından sömürülerek , Türkçe yazarlara karşı önyargıları besledi. Sonucunda ya bu destekler kesildi, ya projeleri ortaya koyan, emek veren kişiler vazgeçtiler, ya da var olan kürasyon projeleri katılımları sınırladı. Burada küçük miktarlar da olsa kaliteli yazarlara destek vermeye çalışan bir çok iyi insanın motivasyonu kırıldı. Sanki birileri bir hapishanenin kapılarını açmış, nerde kaçakcı, hileci, spam, abuse, çalma, çırpma kim varsa buraya göndermiş gibiydi. Aradaki bir kaç iyi şeyler yapmak isteyen insanlar bugün yok aramızda. Bugün burada olanların ise birşeyler yapmak için isteği yok.
Bu yazıyı burada bitirmeden önce son bir şarkı paylaşmak istiyorum. Sevgili MFÖ'den "benim hala umudum var" parçası. Hala umudu olanlar dinlesin. Benim artık umudum yok.
"Benim hala umudum var, isyan etsem de istediğim kadar "
Bu yazıda yazdığım her şey kendi düşüncelerimdir. Herkese sevgiler ve iyi bayramlar.
