Bir kaya gibi olmalı insan. Sert mağrur ve yıllara meydan okuyan. Grinin her tonunu taşıyan, kah kahverengi kah siyah ya da mavi. Dağın bir parçası ya da dağ gibi olmalı. Koruyucu ve şefkatli. Dağdan kopan bir parçanın uzun nehirdeki yolculugu gibi insan ömrü. Taze kaya serttir ama kırılgandır da. Köşeleri vardır keskin dokununca el acıtan, kesen. Taş yuvarlanlıkça çarpar sağa sola nehir yatağında. Her karşılaştığı engel ve zorlukla biraz daha yumuşar. Keskin kenarlarını törpüler. Denize ulaştığında ise yusyuvarlaktır artık onca yaşanmışlıktan sonra.
Nazik insanları üzmeyin. Herkesin kendi mücadelesini yaşadığı bu hayatta sevgiye daha çok ihtiyaç var.
Siz hiç keskin köşeli bir deniz taşı gördünüz mü?
Yaşadığım yerden ve sevdiklerimden uzaklardan selamlar.