Safranbolu is a historical and touristic district of Karabük province. Its location is 231 km north of Ankara and 90 km south of the Black Sea. It is located 8 km north of Karabük district center. Safranbolu city center and Karabük city center are adjacent to each other.
Safranbolu, Karabük ilinin tarihi ve turistik bir ilçesidir. Konumu Ankara'nın 231 km kuzeyinde ve Karadeniz'in 90 km güneyindedir. Karabük ilçe merkezinin de 8 km kuzeyinde bulunmaktadır. Safranbolu şehir merkezi ve Karabük il merkezi birbirine bitişiktir.
The city is famous for its historical Safranbolu houses, which reflect the Classical Ottoman urban architecture, examples of which can be found in many parts of Turkey, such as Beypazarı, Göynük, Taraklı, Odunpazarı and Osmaneli. Thanks to this feature, it has been on the World Heritage List in Turkey since December 17, 1994. It is one of the 19 cultural assets and attracts tourist interest. Safranbolu takes its name from saffron, a rare plant that grows in the region. Safranbolu has been an administrative and commercial center throughout history due to its geographical location. According to the 2010 address-based census, its population is 49,014. It is located in the region called Paphlagonia in the Roman Empire and has hosted many civilizations. Its final capture by the Turks was in 1196. It experienced its most important period in history during the Ottoman period in the 17th century, as it was on the Istanbul-Sinop road. There are Fethi Toker Fine Arts and Design Faculty, Safranbolu Vocational School and Safranbolu Tourism Faculty affiliated with Zonguldak Karaelmas University, which was established in 2002. Currently, these faculties are affiliated with Karabük University.
Ev örneklerine, Beypazarı, Göynük, Taraklı, Odunpazarı ve Osmaneli gibi Türkiye'nin birçok yerinde rastlanan Klasik Osmanlı kent mimarisini yansıtan tarihî Safranbolu evleri ile ünlü olan şehir, bu özelliği sayesinde 17 Aralık 1994 tarihinden beri Türkiye'de Dünya Miras Listesi'nde yer alan 19 kültürel varlıktan biridir ve turistik ilgi çekmektedir. Safranbolu ismini, bölgede yetişen ve nadir bir bitki olan safrandan alır.*
Safranbolu coğrafi konumu nedeniyle tarih boyunca idari ve ticari bir merkez olmuştur. 2010 adrese dayalı nüfus sayımına göre nüfusu 49.014'tir.
Roma İmparatorluğu'nda Paflagonya olarak adlandırılan bölgede bulunur ve birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Türkler tarafından kesin olarak alınışı 1196 yılındadır. Osmanlı zamanında 17. yüzyılda İstanbul-Sinop yolu üzerinde olması nedeniyle tarihteki en önemli dönemini yaşamıştır.
*2002'de kurulan Zonguldak Karaelmas Üniversitesi'ne bağlı Fethi Toker Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi, Safranbolu Meslek Yüksek Okulu ve Safranbolu Turizm Fakültesi bulunmaktadır. Şu anda ise bu fakülteler Karabük Üniversitesi'ne bağlıdır.
HISTORY
The city is located in the Paphlagonia region, mentioned in Homer's Iliad in ancient times, and its known history goes back to 3000 BC. Tumuli dating back to 3000 and 4000 BC show that Safranbolu has a long history of human settlement. The city is interpreted with ancient towns such as Flaviopolis, Theodoropolis, Hadrianopolis, Germia and Dadibra (Dadybra). The first known civilizations in the region are the Gaspas and Zalpas, neighbors of the Hittites. Hittites, Phrygians, indirectly Lydians, Persians, Hellenistic Kingdoms (Ponds), Romans (Byzantine), Seljuk Dynasty, Çobanoğulları, Candaroğulları and Ottomans respectively dominated the region. When the city was conquered by the Seljuks, its name was Dadibra. Safranbolu, Seljuk Sultan II. It was captured by the Turks in 1196 by Muhiddin Mesut Shah, son of Kılıç Arslan. Muhiddin Mesut Shah promised the Greek-Byzantine population that he would protect their lives if they surrendered without a fight, but according to records, the city was captured by war. There is no information about what happened to Christians. It was under the control of the Çobanoğulları Principality between 1213-1280, the Candaroğulları Principality between 1326-1354, and the Ottoman Empire after 1423. There was a Greek community in the current Kıranköy area. This later became the central Greek quarter and the population change in 1923 took place in this area. Under the rule of the Seljuks, the name of the city was Zalifre and it became the border region of Sinop - Kastamonu - Safranbolu - Gerede - Söğüt. In the following years, the city changed hands several times between the Turkmens and the Byzantines. Between 1213 and 1280, the town was ruled by the Çobanoğulları Principality, which settled in the Kastamonu and Sinop region, which was a terminal principality of the Anatolian Seljuk State. Later, Çobanoğulları started to pay taxes to the Mongol Ilkhanate. In 1326, Candaroğulu Süleyman Pasha captured the city, and in 1332 he met with Ibn Battuta, who was going to Kastamonu, and the governor Ali Bey, the son of Kastamonu pasha. According to Ibn Battuta, when he arrived, there was a madrasa teaching the Hanafi doctrine. During the Candaroğulları Principality period, Islamic architecture became active in the region; During this period, Gazi Süleyman Pasha Mosque was used. There was also an old Byzantine church, two baths and various fountains. A similar Islamic structure would only occur in the 17th century.
Şehir eski çağlarda Homeros'un İlyada destanında geçen Paflagonya bölgesinde yer almaktadır ve bilinen tarihi MÖ 3000 yıllarına kadar gider. MÖ 3000 ve 4000 tarihli tümülüsler, Safranbolu'nun insan yerleşimi açısından uzun bir tarihi olduğunu göstermektedir. Şehir Flaviopolis, Theodoropolis, Hadrianopolis, Germia ve Dadibra (Dadybra) gibi antik kasabalarla yorumlanmıştır. Bölgedeki bilinen ilk medeniyetler Hititlerin komşuları olan Gaspalar ve Zalpalardır. Bölgede sırası ile Hititler, Frigler, dolaylı yoldan Lidyalılar, Persler, Helenistik Krallıklar (Pondlar), Romalılar (Bizans), Selçuklu Hanedanı, Çobanoğulları, Candaroğulları ve Osmanlılar egemenlik kurmuşlardır.
Şehir Selçuklular tarafından fethedildiğinde adı Dadibra idi. Safranbolu, Selçuklu Sultanı II. Kılıç Arslan'ın oğlu Muhiddin Mesut Şah tarafından 1196 tarihinde Türklerin eline geçmiştir. Muhiddin Mesut Şah, Yunan-Bizanslı nüfusa savaşmadan teslim olmaları durumunda hayatlarını koruyacağına söz vermiş fakat kayıtlara göre şehir savaşla ele geçirilmiştir. Hıristiyanlara ne olduğu hakkında bir bilgi yoktur. 1213-1280 tarihleri arasında Çobanoğulları Beyliği, 1326-1354 tarihleri arasında Candaroğulları Beyliği ve 1423 yılından sonra da Osmanlı Devleti'nin elinde bulunmuştur. Şu anki Kıranköy bölgesinde, Yunan topluluk bulunmaktaydı. Burası daha sonra merkez Yunan mahallesi olmuş ve 1923'teki nüfus değişimi bu bölgede gerçekleşmiştir.
Selçukluların idaresinde şehrin adı Zalifre olmuştur ve Sinop - Kastamonu - Safranbolu - Gerede - Söğüt uç bölgesi durumuna gelmiştir. Sonraki yıllarda şehir Türkmenler ve Bizanslılar arasında birkaç defa el değiştirmiştir. 1213 ile 1280 yılları arasında kasabayı, Anadolu Selçuklu Devleti'nin uç beyliği durumundaki Kastamonu ve Sinop bölgesine yerleşmiş olan Çobanoğulları Beyliği yönetmiştir. Daha sonra Çobanoğuları Moğol İlhanlılar'a vergi vermeye başlamıştır.
1326'da Candaroğulu Süleyman Paşa şehri ele geçirmiş, 1332'de Kastamonu'ya gitmekte olan İbn Battuta ve Kastamonu paşasının oğlu vali Ali Bey ile görüşmüştür. İbn Battuta'ya göre geldiğinde, Hanefi ögretisini öğretmekte olan bir medrese bulunmaktaydı. Candaroğulları Beyliği dönemiyle bölgede İslami mimari hareketlenmiştir; bu dönemde Gazi Süleyman Paşa Camii kullanılmaktaydı. Ayrıca eski bir Bizans kilisesi, iki hamam ve çeşitli çeşmeler bulunmaktaydı. Benzer bir İslami yapılanma ancak 17. Yüzyılda olacaktır.
Safranbolu came under Ottoman control for the first time in the mid-14th century, and from that date until it was completely conquered in 1416, it became a border region between the Ottoman Empire and the Candaroğulları. The Ottomans tried to settle many Turkmen nomads known as Yörükan-i Taraklı in the region, and the name of the city was named Taraklı Borglu or simply Borglu and Borlu after this period. In the mid-18th century, ZağfiranPolis began to be used, and then for a short time in the mid-19th century, Zağfiran Benderli was used, but in the last quarter of the 19th century it changed to Zağfiran Bolu. Finally, it turned into Zafranbolu and later Safranbolu.It reached its highest cultural and economic level during the Ottoman Empire, especially in the 17th century, when it became an accommodation center on the Istanbul-Sinop caravan route. In the same period, the Ottoman palace and statesmen added important works to the city. Starting from the 18th century, III. Selim and II. With the documented migration to Istanbul, which continued during the reign of Mahmud and increased after 1850, the people of Safranboli began to have influence in the palace. The majority of immigrants were bakers or sailors. According to Xavier de Planhol, starting from 1860, the people of Safranbolu had established a monopoly on baking in Istanbul, and approximately three out of every five people working in the bakeries came from the Safranbolu region. Most likely, dignitaries and well-known people were bringing their relatives, friends or customers from Safranbolu to Istanbul. According to Planhol, the majority of Greeks who came to Istanbul from Safranbolu were seafarers. With the Karabük Iron and Steel Factory, which was put into operation in 1939, Karabük became the center of attention and Safranbolu was not much affected by the modern urbanization that took place in Anatolia in the 1950s. For this reason, their architectural traditions, especially the half-timbered, three-room Pontian Greek style earthquake-resistant houses, have been preserved. It was included in the World Heritage List by UNESCO on 17 December 1994 and received the title of "World City". An OWHC board meeting was held in Safranbolu, an active member of the World Heritage Cities Organization (OWHC), in 2000.
Osmanlı Devleti zamanında özellikle 17. yüzyılda İstanbul-Sinop kervan yolu üzerinde konaklama merkezi olmasıyla kültürel ve ekonomik olarak en yüksek düzeyine ulaşmıştır. Aynı devirde Osmanlı sarayı ve devlet adamları şehre önemli eserler katmıştır.
18. yüzyıldan başlayarak, III. Selim ve II. Mahmud dönemlerinde de devam eden ve 1850'den sonra artan İstanbul'a belgelenmiş göç ile Safranbolulular sarayda etkili olmaya başlamışlardır. Göçmenlerin çoğunluğu fırıncılık veya denizcilik yapmaktaydılar. Xavier de Planhol'a göre 1860'tan başlayarak Safranbolulular İstanbul'da fırıncılık konusunda tekel kurmuşlardı ve fırınlarda çalışan yaklaşık her beş kişiden üçü Safranbolu bölgesinden gelmekteydi. Büyük ihtimalle mevki sahibi ve tanınmış kişiler Safranbolu'dan akrabalarını, arkadaşlarını veya müşterilerini İstanbul'a getirmekteydiler. Planhol'a göre Safranbolu'dan İstanbul'a gelen Yunanların büyük çoğunluğu denizcilik yapmaktaydı.
*1939'da işletmeye alınan Karabük Demir Çelik Fabrikası ile Karabük ilgi merkezi durumuna gelmiştir ve Safranbolu 1950'lerde Anadolu'da gerçekleşen modern şehirleşmeden fazla etkilenmemiştir. Bu nedenle mimari gelenekleri, özellikle yarı ahşap, üç odalı Pontian Yunan stilinde depreme dayanıklı evleri korunmuştur. UNESCO tarafından 17 Aralık 1994 tarihinde Dünya Miras Listesi'ne alınarak "Dünya Kenti" unvanını almıştır. Dünya Miras Şehirleri Organizasyonu'nun (OWHC) aktif üyesi olan Safranbolu'da 2000 yılında OWHC yönetim kurulu toplantısı düzenlenmiştir.
The articles and photos you have read are quoted from the link below, that is, from wikipedia*
https://tr.m.wikipedia.org/wiki/Safranbolu
