"Aku kerja ing sawijining bangunan lawas, dibangun taun 1929 ing tengah São Paulo, lan kamar ditutup paling sethithik 20 taun sadurunge pindah amarga pemilik pungkasan mateni garwane lan uga mateni awake dhewe. Ing dina liyane aku dhisikan ing kantor ing wayah sore, aku mateni kabeh lampu, aku nutup jendhela lan aku ngaktifake weker. Aku diuripake kanggo nutup lawang, lampu pawon ana ing (siji aku mung dipateni), lan maneh aku teka ing wayah esuk, lan cahya kamar uga metu dhewe, lan aku mirengke swara swara. nalika aku weruh pasuryanku lan wong liya sing ana ing mburiku katon ing layar komputer Ora ana siji nalika aku nguripake aku mutusake kanggo ngomongake bab iki karo garwane janitor sing wis mapan ing gedung sawatara taun Dheweke ngomong yen saiki iku sepi, nanging dheweke duwe akeh perkara sing aneh lan saiki dheweke bisa njaluk elevator. Aku ngguyu. "