မမုန္းပါနဲ႔
"မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္....."
"...."
"ဒီမွာ ထိုင္...."
ဝတီအိပ္ယာေပၚထိုင္ခ်လိုက္သည္။ မ်က္ရည္စမ်ားႏွင့္ဝတီ့က စစ္ေသြး ကို ေမာ့ကာၾကည့္၏။ သူမေ႐ွ႕ ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး မ်က္ရည္သုတ္ေပးလိုက္သည္။
"မငိုနဲ႔ ေနာ္......"
ဝတီက ေခါင္းၿငိမ့္သည္။
"ေအာ္....ဦးဝတီ့အတြက္ လက္ေဆာင္ ေပးမလို႔.."
အခန္းဝေ႐ွ႕ က်ေနတဲ့ လက္ေဆာင္ဘူးကို သြားယူၿပီး သူမလက္ထဲ ထဲ့ေပးလိုက္သည္။ သူမက ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ၿပီး....
"ဦး...."
"ႀကိဳက္လား.....ဦးသိပ္မေရြးတတ္လို႔.."
"ငယ္ အရမ္းႀကိဳက္တယ္..."
သူမက ေဒါက္ဖိနပ္ ေလးကို တယုတယ ကိုင္တြယ္လိုက္သည္။
"လွတယ္...စင္ဒရဲလား ဖိနပ္ေလးလိုပဲ..."
"ညက်ရင္.....စီးခဲ့ေနာ္..."
"အင္း....ေက်းဇူးေနာ္ ဦး..."
ျပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ့ ဝတီ့ကို ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္ပါျပံဳးလိုက္သည္။
❤❤❤❤❤
"ဝတီ...အဆင္သင့္ ျဖစ္ၿပီလား..."
စစ္ေသြး ငယ့္အခန္းေ႐ွ႕ရပ္ကာ ေျပာလိုက္သည္။
"ၿပီးၿပီ ဦး....ငယ္လာၿပီ.. "
ငယ့္ျပန္ေျဖသံနဲ႔အတူ ငယ္တံခါးဖြင့္ကာ ထြက္လာ၏။ ပန္းႏုေရာင္ ဂါဝန္ေလးနဲ႔ သူမ သိပ္လွေနသည္။ ပန္းေရာင္ေတြ မဝတ္နဲ႔လို႔ ေျပာထားတာကို......တကယ္ဆို သူမ ကိုယ့္ကို ရင္မခုန္ခုန္ေအာင္လုပ္သည္။ အေယာင္ေယာင္အမွားမွား ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို လက္ႏွင့္အုပ္ကာ ကိုင္လိုက္မိသည္။ ရင္ခုန္သံေတြ သိပ္ျမန္ေနသည္။
"ဟို....ငယ္တို႔သြားေတာ့မလား..."
ငယ္က ေခါင္းငံု႔ကာ ေျပာသည္။ ကိုယ္က စူးစိုက္ၾကည့္ ေနမိတာကိုး.....
"သြားမယ္ ေလ....."
"ဘယ္သြားမလို႔လဲ သား..."
ေလွကားအဆင္း ေမေမနဲ႔ ေတြ႔သည္။ေမေမ့ကို ႀကိဳမေျပာထားတာမို႔ ေမေမက ေမးျခင္း.....
"သားတို႔ သူငယ္ခ်င္း ပါ ေမြးေန႔လုပ္တာ အဲ့တာ..."
"ႀကိဳေတာ့မေျပာဘူး ....ငယ့္ကို ပါ ထည့္လိုက္မွာေပါ့....ဒါမွ အျပင္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ ရိွမွာ...."
"ဟို....."
"အဲ....ငယ္ကေကာ ငယ္သြားမလို႔ ျ့ပင္ထားတာလဲ....မဟုတ္မွလြဲေရာ... "
ေမေမက ငယ့္ကိုျမင္ေတာ့အထူးအဆန္း ေမးသည္။မထူးေတာ့ၿပီ......
"သားေခၚသြားမလို႔ေလ...ေမေမေျပာမွာ ႀကိဳသိေနလို႔ ေနာက္က်ေတာ့မယ္ သြားေတာ့မယ္.. .ဝတီ ျမန္ျမန္.. "
သခိုးလူမိျဖစ္ကာ ႐ွက္၍ ျမန္ျမန္ ထြက္သြား တဲ့ သားကို ၾကည့္ကာ ျပံဳးလိုက္သည္။တကယ္ဆို သားအခုတေလာ ငယ္ေလးကို ခံစားခ်က္ေတြ ရိွေနတာ ရိပ္မိသည္။
"ငယ္ေလး...ျမန္ျမန္ လိုက္သြားလိုက္.. .ေတာ္ၾကာ သားေအာ္ေနဦးမယ္...."
"အင္း...ေမႀကီး ငယ္ သြားေတာ့ မယ္..."
"ေနဦး ...တစ္ခုခု ေမ့ေနတယ္ထင္တယ္..."
ေမႀကီးက ပါးကို လက္ညိဳးေထာက္ကာေျပာသည္။
"ဟီး...အာဘြား ေမႀကီး..."
ငယ္အေျပးဆင္းကာသြားသည္။
"အ......"
ငယ္ ေျခေခ်ာ္ကာ လဲက်မလိုျဖစ္သြားသည္။ လဲမက်သြားတာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ထိန္းလိုက္တာမို႔......
"ေက်းဇူး...."
စစ္ေသြး လွည့္ကာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူမက ဟိုေကာင္ေလး ရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲ.....ျမင္လိုက္ရတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ေဒါသထြက္လာသည္။
"ဝတီ.......ေနာက္က်ေနၿပီ...ျမန္ျမန္ လာ...."
ေဒါသတႀကီး ေအာ္ကာေျပာလိုက္ရင္း ကားထဲ ဝင္လိုက္သည္။
"ဟို ဝတီသြားေတာ့မယ္ေနာ္..."
"အင္း......"
"...."
"ဟိုေလ...ဝတီ..."
တံခါးဝအေရာက္ ဝတီ့ကို ေခၚလိုက္တာမို႔ ဝတီလွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။
"ဘာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ....မင္းအရမ္းလွတယ္ ေျပာမလို႔..."
"ဝတီ..."
ဦးကေအာ္လိုက္တာမို႔ ဝတီသူ႔ကိုဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ပဲ ကားဆီသြားလိုက္သည္။
❤❤❤❤❤
"ဟင္...."
ကားထားရာေနရာႏွင့္ ေမြးေန႔က်င္းပတဲ့ ေနရာက အတန္ငယ္ ေဝးတာမို႔ လမ္းေလွ်ာက္ ကာ သြားရသည္။ ဦးေဘးနားက ယွဥ္ေလ်ွာက္ရင္း ေလေျပေလးက ဖြဖြေလး တိုက္ခတ္ကာ ဦးေရေမႊးနံကို ရလိုက္သည္။ ဦးေဘးနားက ယွဥ္ေလ်ွာက္ေနရပါလားဆိုေသာ အသိက ရင္ကို တုန္ရီလိႈက္ေမာ ေစသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဦးက ငယ့္လက္ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။
"မင္း....မသိတဲ့ သူေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ .....တမ်ိဳးျဖစ္ေနမွာ ဆိုးလို႔..."
ငယ္ေခါင္းၿငိမ့္ကာ ျပံဳးျပလိုက္သည္။ ဒီလိုေတာ့လဲ ဂ႐ုတစိုက္ရိွပါလား ဆိုၿပီး ငယ္စဥ္းစားမိေတာ့ ရင္ထဲတလွပ္လွပ္ျဖစ္လာျပန္သည္။
သူမလက္ေသးေသးေလးကို စစ္ေသြး ဆုပ္ကိုင္ရင္း ရင္ခုန္သံျမန္လာသည္။ တကယ္ဆို ဒီမွာ လူေတြ အမ်ားျကီး ရိွတာ သူမကို ေယာက်ာ္းေလး ေတြ ေငးၾကည့္မွာ မလိုလား...။ သူမမွာ ကိုယ္ရိွေၾကာင္း သူမလက္ေလး ဆုပ္ကိုင္ရင္းျပရမည္။ ဒါကို သဝန္တိုတယ္လို႔ ေခၚတာလား...မေသခ်ာ...။ကိုယ္ကလြဲရင္ သူမကို တျခားသူကိုမၾကည့္ေစခ်င္သလို...ကိုယ္ကလြဲရင္ တျခားသူကို သူမၾကည့္တာကိုလဲ မႀကိဳက္.....။
"လာ.....လာ..စစ္ေသြး မင္းကိုေစာင့္ေနတာ."
"....."
"ေဟ်ာင့္.....သူေလးက..."
ေမးလာေသာ မင္းခန္႔ကို စိုက္ၾကည့္လိုက္မွ....
"ေအးပါကြာ......လာ လူစံုေနၿပီ..."
"အ...."
ငယ္ ေဒါက္အခြၽန္ေတြ စီးေလ့မရိွတာေကာမို႔ ေျခေထာက္ေခါက္သြာသည္။ မလဲ က်သြား၍ ေတာ္ေသးသည္။
"ရလား...ဝတီ..."
"အင္း...."
ဝတီဦးကို ျပံဳးျပကာ ထိုင္လိုက္သည္။ ဦးက ငယ့္လက္ကို မလႊတ္ေသးပဲ ကိုင္ထားသည္။ ငယ္ နဲနဲ ႐ုန္းလိုက္ေသာ္လည္း ဦးက မလႊတ္တမ္း ဆုပ္ကိုင္ထားသည္။
ဦးသူငယ္ခ်င္း ေတြက ငယ့္ကို အကဲခတ္ေနတာ ေနရခတ္သည္။ မသိတဲ့ လူေတြၾကားေနရတာ ငယ့္အဖို႔ အဆင္မေျပ.. .....ဦးသူငယ္ခ်င္း ေတြျဖစ္ေနတာမို႔ ပိုဆိုးသည္။
စားစရာေသာက္စရာေတြ ေရာက္လာမွ ဥိ္းက ငယ့္လက္ကို လႊတ္ေပးသည္။
"ဝိုင္...."
"မလိုဘူး...သူေသာက္လို႔မရေသးဘူး...."
"ဘာ....စစ္ေသြး.. ..မင္း ကေတာ့ ကေလး မုန္႔ေပးႀကိဳက္တာလား....? အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးကိုကြာ....."
"ဒါေၾကာင့္ ဟို႔ေန႔က အသဲအသန္ခံစားေနရတာေနမွာေပါ့....ဘယ္သူမ်ားလဲလို႔ ...လတ္စသတ္ေတာ့ ကေလးေလး ကို ခ်ိန္ေနတာကို..."
"ေဟ်ာင့္ေတြ....ေတာ္ေတာ့...."
တကယ္ဆိုစစ္ေသြး အမွန္လဲ ဝတီ္ကို ေခၚလာျခင္းမွာ ကိုယ္သူမကို ကိုယ့္လူျဖစ္ေၾကာင္း သိေစလို၍ျဖစ္သည္။ေပၚတင္ႀကီး ေျပာေတာ့ သူမ ေနရခက္မွာ စိုးရိမ္သည္။
"ငါတို႔ ျပန္ေတာ့မယ္.. ."
ခဏေလာက္ သူငယ္ခ်င္း ေတြနဲ႔စကားေျပာၿပီး စစ္ေသြး ျပန္ေတာ့မယ္ဟုေျပာလိုက္သည္။ သူမ ပ်င္းေနလိမ့္မည္.....
"ေနပါဦးဟ..."
"မင္းကလဲ...."
"လုပ္စရာေလးေတြရိွေသးတယ္....လာ ဝတီ...ငါတို႔သြားၿပီေနာ္.."
သူငယ္ခ်င္း ေတြကို ႏုတိဆက္ရင္း ဝတီ့လက္ကို ဆြဲကာ ထြက္လိုက္သည္။
"အ..."
ငယ္ေျခေထာက္ က ေခ်ာ္သြားျပန္သည္။ ဦးက ေသခ်ာကိုင္ေပးလိုက္၍ လဲ မက်သြားခ်င္းျဖစ္သည္။
"ရလား...."
"အင္း.. ..."
လမ္းနည္းနည္းေလေလ်ွာက္လိုက္ေတာ့ ေျခေထာက္က နာလာသည္။ အဆစ္လြဲသြားသလား မသိ....။
"ရလား..."
သူမ က ရတယ္ေျပာေသာ္လည္း အဆင္ေျပ ဟန္မတူ....
"လာ....ဟိုမွာခဏ ထိုင္ရေအာင္...."
လူလဲ ႐ွင္းၿပီး ထိုင္စရာေလးက အသင့္ရိွတာမို႔ သူမကို ေျဖးေျဖး တြဲရင္း ထိုင္ခိုင္းလိုက္ၿပီး သူမေ႐ွ႕ထိုင္ခ်ကာ သူမ ေျခေထာက္ ကို ကိုင္လိုက္သည္။
"အ....ဦး...."
"နာေနတယ္မလား...."
"ရတယ္ ဦး...ငယ္လုပ္လိုက္မယ္..."
"ဦးလုပ္ေပးမယ္ .....ေဆာရီး ဦးဒီလိုဖိနပ္ဝယ္ေပးလို႔ ျဖစ္ရတာ...."
ငယ္ဂ႐ုတစိုက္ ရိွေနလြန္းသည့္ ဦးကို စိုက္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။
"နာေသးလား...."
ဦးက ေမးရင္း ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ မ်က္လံုး ခ်င္းဆံုကာ ရင္ေတြခုန္လာသည္။ ေလေျပညႇင္းညႇင္းေလး တိုက္သြားသည္။ ဦးနဲ႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရိွတယ္ဆိုေသာ အသိေၾကာင့္ရင္ထဲ ခုန္၍လာျပန္သည္။အတန္ၾကာမွ ငယ္အရင္ မ်က္ႏွာ လႊဲလိုက္သည္။
"ငယ္...."
စစ္ေသြး သူမမ်က္ႏွာကို ကိုယ့္ဘက္ ဆြဲလွည့္လိုက္သည္။ ရင္ခုန္သံ ေတြကို ၾကားေနရသည္။
"ဦး...ငယ့္ကို မမုန္းပါဘူး..."
"ဟင္...."
ဦးက အဆက္အဆက္မရိွ ေျပာကာ ဦးမ်က္ႏွာ က တိုးကပ္လာသည္။ ရင္ခုန္သံ ေတြက ဒုတ္ ဒုတ္ဟုပင္ မျမည္ႏိုင္ေတာ့ပဲ တဒုန္းဒုန္း တဒိုင္ဒးိုင္း ျဖစ္လာသည္။
သူမ ႏႈတ္ခမ္းကို ထိလိုက္မိတာနဲ႔ ႏူးညံ့ တဲ့ အထိအေတြ႔ကို ခံစားလိုက္ရသည္။ သူမက မ်က္လံုး ျပဴးက်ယ္ ကာ အံျသေနေလသည္ထင္။ ရင္ခုန္သံ ေတြက ပို၍ ျမန္ဆန္လာသည္။ အူယားစြာ သူမႏႈတ္ခမ္းေလးကို ခပ္ဖြဖြ ဖိကိုက္ကာ ထားလိုက္သည္။
ရင္ခုန္သံ ေတြက ရပ္တန္႔မသြားပဲ နားႏွင့္ပင္ၾကားေနရသည္။သူမရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြလား ကိုယ့္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံ ေတြလား မသိ။ သိလဲမသိခ်င္ေတာ့...သိတာတစ္ခုက သူမကို လံုးဝခ်စ္ေနၿပီ ဆိုတာ .......
"ဒုတ္...ဒုတ္...ဒုတ္"[ရင္ခုန္ေနတာ....😁😄]
