Biriciğim babaanneme… Duyuyor musun veya görüyor musun bilmiyorum ama …
Sabah lapa lapa karın huzurunda hemen canlandı anılarım. Babaannemin sesi gençken çok güzelmiş. Kendi köyünün dışında gelin olduğu köyde de bu meşhur tabi. Sesinin güzel olmasının dışında bir hafızası var ki gençlere taş çıkarır. Tabi bu hafıza her ne kadar 80'e geldiğinde minicik azalmalar gösterse de benim hafızama her zaman taş çıkarıyordu.(Unutma mevzusuysa türkü ve mani sözlerinin bazı noktalarını hatırlayamamasından dolayı söylüyorum.)
Bir gün işten eve gittim kar yağıyor hava soğuk babaannem hemen bir türkü söylemeye başladı.
Kar Yağar Bardan (Gızlar)
Yollar Kapandı Kardan (Gızlar)
Ne Gelen Var Ne Giden (Gızlar)
Haber Gelmedi Yardan (Gızlar)…
Tabi ben durur muyum bende söyleme çabaları filan tabi ki rezil bir ses türkü mahvoldu sayemde. Gene bir özgüven babamın halasını aradım. Selamdan önce hemen türküyü söylemeye çalışıyorum baktı halam olmayacak kendi söylemeye başladı. Açtım hoparlörü babaannem, halam birlikte türküyü söylüyorlar. Sonrasında gene dağlarda orak biçmeye gittikleri zamanları anlattılar ve telefonu gülüşmeler içinde kapattık. Her kar yağdığında camı veya perdeyi açıp babaannemi karı gösterip türküyü söylettirirdim. Bu sene de kar yağdı ama camı açıp gösterecek biriciğim yoktu.
Sanırım artık her kar yağışında bu acı tazelenecek benim için. Ayrılığın beş ay yirmi beşinci gününden...
