Türkiye'nin yetişdirdiği komedi değerlerinden şüphesiz ilk akla gelen, hiç konuşmadan bile güldüren, filmlerini ilk günkü tazeliğinde izleten adam, Kemal Sunal.
İşçi bir babanın oğlu olarak başladığı hayatı, milyonları güldürerek sürdürdü. Her filminde ağlanacak halimize nasıl güleceğimizi, nasıl bir koca, nasıl bir baba, nasıl bir ev erkeği olacağımızı öğrendik ondan. İşte bu yüzden evimizden biri sayıp soframıza, muhabbetimize, 5 çayımıza konuk ettik, o hiç bilmeden...
10 Kasım 1944'te annesi Saime Hanım ve babası Mustafa Bey'in ilk çocuğu olarak İstanbul'da dünyaya geldi. Ama o doğum gününü Atatürk'e saygı sebebiyle hep 11 Kasım'da kutladı.
Bazen dış dünyayla tüm bağını koparacak kadar içine kapanık bir çocuktu. Ancak yine de her çocuk gibi yaramazlıklarıyla meşhurdu. Dar gelirli bir ailenin en tezat üyesiydi.
Annesi ilkokula başladığı gün Kemal'in farklı bir çocuk olacağını anlamıştı. Çünkü Kemal tezat duyguları bir arada tutabiliyordu. Okulun ilk günü diğer bütün çocuklar ağlarken o annesinin yanında öylece durdu ve sadece etrafı izledi. Gözlem yapmaya o gün başlamıştı.
Çekingenliği, o utandıkça yüzünün kızarmaları liseye kadar sürdü. Vefa Lisesi'ne başladığında artık kendini daha iyi ifade ediyordu. Bu onu daha neşeli ve güleryüzlü gösteriyordu.
Elbette saygısını kaybetmedi, ama arkadaşlarıyla haylazlık peşinde koşmaktan da geri kalmadı. Aslında çocukluk zamanlarını lise sıralarında bulmuştu.
Çocukluğundan beri tiyatro Kemal'in ilgisini hep çekti. Lisede Felsefe Öğretmeni Belkıs Hanım onun bu ilgisini fark etti ve profesyonel oyunculuğa başlayabilmesi için önemli kişilerle tanıştırmayı teklif etti.
Ancak Kemal'in babası Mustafa Bey, oğlunun tiyatrocu olmasını istemiyordu. Bir süre çok karşı çıktı ama oğlunun isteğine ve öğretmeninin ricalarına daha fazla karşı duramadı.
Belkıs Hanım, Kemal'i Kenter Tiyatrosu'na götürdü ve Müşfik Kenter ile tanıştırdı. Kemal'in sahneye çıktığı ilk oyunda hiç sözü olmamasına rağmen seyirci ona gülüyordu. Müşfik Kenter ve kendisi bu duruma o anda anlam veremeseler de zaman her şeyi gösterecekti.
Kemal, Kenter Tiyatrosu'nda bir yıl kaldı. Daha sonra Pendik Tiyatrosu'nun kurulacağını öğrendiğinde oraya gitti. Kadim dostu olacak Bülent Kayabaş ile burada tanıştı.
Pendik Tiyatrosu ilgi göremedi ve onlar çok fakirdi. Hayatın içinde sürüklenecekler, ama oyunculuk sevdasından vazgeçmeyeceklerdi.
Kemal'in Pendik Tiyatrosu'ndan sonraki durağı, Devekuşu Kabare Tiyatroları oldu. Onu bize tanıtan talih yüzüne burada güldü. Çünkü kabarede sergilen oyunu Münir Özkul ve Ertem Eğilmez izlemeye gelmişti.
''Dün Bugün'' adlı oyunda Münir Özkul, Kemal'den çok etkilendi ve Ertem Eğilmez'e beğenisini şu sözlerle dile getirdi:
''Bak Ertem, dikkat bu çocuğa. İş var bunda''
Böylece Kemal, Ertem Eğilmez'in yönetmelik koltuğuna oturacağı ''Tatlı Dillim'' sinema filminin oyuncu kadrosundaydı.
1973 yapımı ''Tatlı Dillim'' filmiyle kamera önüne adım atan Kemal Sunal, artık yürüyebilirdi. Bundan sonra bugün hala sıkılmadan izlediğimiz, İnek Şaban, Süt Kardeşler, Davaro, Sakar Şakir, Çöpçüler Kralı, Kapıcılar Kralı ... filmlerinde rol aldı. Özellikle ''Hababam Sınıfı'' serisindeki rolü ile anıldı.
Kendine özgü tavırları, güler yüzlü karakteriyle her zaman izleyicisinin sevgilisi oldu. 7'den 70'ye herkesin gönlünü kazanmayı bildi ve halkın sanatçısı olarak unutulmazlar listesine adını yazdırdı. Her zaman saf bir karakter olarak karşımıza çıkan Kemal Sunal, artık hepimizin sevgilisi olmuştu.
Bu süreç ona maddi manevi kazançlar sağladı. Çocukluk yılları ve özellikle tiyatroya ilk başladığı zamanlarda yaşadığı parasızlıktan sonra, bugün onun için rüya gibiydi.
O hiç ücret almamış olsa da, 1990'da artık tüm filmleri ekranda gösterilecekti.
Kemal ve Gül aşık olmuşlardı. 1974'te aşklarını evlilikle taçlandırdılar. Tüm Türkiye'yi güldüren adamla evlenmek muhtemelen sürekli bir filmin içinde yaşamak gibi büyülü bir şeydi.
Bu evlilikten Ali ve Ezo dünyaya geldi.
1976 yapımı ''Kapıcılar Kralı'' filmi Kemal Sunal'a 1977'de Antalya Film Festivali'nde Altın Portakal En İyi Erkek Oyuncu Ödülü'nü kazandırdı. Kuşkusuz ki, komedi dalında görüp görebileceğimiz en iyi oyuncu oldu.
Kemal Sunal, 12 Eylül dönemi sebebiyle üniversiteye devam edememişti. Yarım bırakmak istemedi ve Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon ve Sinema Bölümü'ne geri döndü. 1995'te artık üniversite mezunuydu.
Mezuniyetinin üzerine yüksek lisans yapmaya karar verdiğinde tez konusu olarak kendi filmlerinin sosyolojik incelemesini seçti. Daha sonra tezini bir kitap haline getirdi ve ona ''Televizyon ve Sinemada Kemal Sunal Güldürüsü'' adını verdi.
Toplamda 82 filmde rol alan Kemal Sunal 83. filmi olması gereken Balalayka'nın çekimi için bindiği Trabzon uçağında kalp krizi geçirerek hayata veda etti. Takvimler 3 Temmuz 2000'i gösteriyordu ve Kemal Sunal 56 yaşındaydı.
O güzel kalbi, gülen yüzü hayatın içinde her zorluğa dayandı da uçak korkusuna yenik düştü. Bu an muhtemelen güldürmediği tek andı. Çünkü biz onun en acıklı sahnelerinde bile gerçekten üzülmedik aslında. Çünkü bıyık altından gülüşünü, içten gelen enerjisini hep hissettirdi.
Çünkü o Kemal Sunal'dı. Çünkü o, İnek Şaban'dı. Çünkü o, çöpçüler, kapıcılar, ama hepsinden önce kalbimizin kralıydı.
Bu yüzdendir ki, sen de asla ölmeyecekler listesindesin ve her zaman gülen yüzümüz olacaksın, sevgili İnek Şaban. Biz yine seni izlemekten hiç sıkılmayacağız.
Seni, hiç unutmayacağız...
Biyografisini okumak istediğiniz kişileri lütfen bizimle paylaşın.
