جرم گوش که به آن «موم گوش» نیز گفته میشود، نوعی مادهی مومیشکل است که بهطور طبیعی در داخل گوش ترشح میشود. بعضی از اوقات، این مواد در داخل گوش محکم شده و بهآسانی شسته نمیشود و موجب انسداد میشود.
در واقع، موم گوش یک مادهی طبیعی و مفید است که بخشی از دفاع طبیعی بدن در مقابل عوامل مهاجم خارجی محسوب میشود. این موم موجب تمیزکاری و محافظت مجرای گوش میشود، به این صورت که گردوخاک را به دام انداخته و از رشد باکتریها جلوگیری میکند.
Image credit: npr.org
در صورتی که تجمع جرم موجب انسداد مجرای گوش شود، در این صورت نیاز به شستشوی گوش پیدا میشود.
علایم تجمع موم گوش در داخل مجرای گوش بهصورت درد گوش احساس پُری در گوش مبتلا، وزوز گوش، کاهش شنوایی، سرگیجه، و سرفه است.
موم داخل گوش بهوسیلهی غددی در پوست پوششی کانال گوش ترشح میشود. موم و موهای ریزی که در این گذرگاه وجود دارند، موجب به دام انداختن گردوخاک و دیگر ذرات خارجی میشوند که در صورت ورود میتوانند به ساختارهای عمیقتر مانند پردهی گوش آسیب برسانند.
در اکثر افراد مقدار کمی از موم گوش بهطور طبیعی به قسمت جلوی مجرای گوش میآید و بیرون میافتد و یا اینکه شسته میشود. در مواردی که میزان ترشح موم بیش از حد طبیعی است و یا بهصورت مؤثری از گوش خارج نمیشود، ممکن است در داخل مجرای گوش تجمع پیدا کرده و موجب انسداد کانال گوش شود.
خیلی از اوقات انسداد مجاری گوش در افرادی اتفاق میافتد که بهطور خودسرانه تلاش میکنند با استفاده از گوشپاککن جرم را از داخل گوش خارج کنند. معمولاً این اقدام به جای تمیز کردن باعث میشود که جرمها و قسمتهای عمقیتر کانال رانده شوند.
