گرچه سیستم پرتاب فضایی (SLS) جایگزین شاتل فضایی شده است، ولی منظرهی آن شباهت چندانی به شاتل فضایی ندارد. البته به راکت ساترن ۵ شباهت دارد. یعنی میتوان گفت که بعد از ۴۵ سال، گویا راکت ساترن ۵ دوباره زنده شده است.
ارتفاع SLS حدود ۹۸ متر است که تقریباً در حد همان راکت ساترن ۵ است. این راکت میتواند محمولهی ۱۳۰ تن را حمل کند.
فضانوردان در کپسولی قرار میگیرند که مستقیماً در بالای راکت کمکی قرار دارد. از این نظر، مانند فضاپیمای آپولو است که در بالای ساترن ۵ واقع میشد.
باید دانست که SLS/اوریون صرفاً برای رسیدن به مدار نزدیک زمین طراحی نشده است، بلکه مانند ساترن ۵ میتواند به سرعت گریز زمین برسد و به ماه یا حتی به مریخ برود.
