ژنوم انسان مشتمل بر حدود سه میلیارد جفت باز از اسید نوکلئیک است که مجموعاً حدود ۲۳٬۰۰۰ ژن را پدید میآورند.
از آنجا که تقریباً ۲۳٬۰۰۰ ژن در ژنوم ما وجود دارند، پس اینها چگونه میتوانند اتصالات پیوند دهندهی یکصد میلیارد نورون، مشتمل بر یک کوادریلیون سیناپس را کنترل کنند؟
از نظر ریاضی غیرممکن به نظر میرسد. ژنوم انسانی حدود یک تریلیون برابر کوچکتر از آن است که تمام اتصالات نورونی ما را کدگذاری کند.
پاسخ ممکن است در آن باشد که اولاً، بسیاری از نورونها بهطور تصادفی به یکدیگر متصل میشوند، بهطوریکه نقشهی مفصلی لازم نیست. و ثانیاً، طبیعت از واحدهایی نیز استفاده میکند که مرتب تکرار میشوند.