بهطوریکه در پستهای قبلی گفته شد، ویژگی بارز ذهن انسان، توانایی مدلسازی آینده است، بهطوریکه این قابلیت عمدتاً منحصر به خودآگاهی انسان است و جانوران از آن بیبهره بوده یا اینکه در سطح پایینی قابلیت آن را دارند.
و اما مغز دقیقاً چگونه آینده را شبیهسازی میکند؟ همواره مقدار زیادی دادههای حسی و عاطفی به مغز انسان میرسد. ولی شبیهسازی آینده عمدتاً از طریق ایجاد پیوندهای سببی بین حوادث صورت میگیرد—یعنی اگر الف اتفاق بیفتد، آنگاه ب اتفاق میافتد. ولی اگر ب اتفاق بیفتد، آنگاه ممکن است رویدادهای پ و ت رخ دهند.
این یک واکنش زنجیرهای از رویدادها ایجاد میکند که نهایتاً درختی از آیندههای آبشاریِ ممکن را با شاخههای زیاد پدید میآورد. قسمت مسئول خودآگاهی در قشر جلوپیشانی نتایج این درختهای علّی را بررسی میکند تا تصمیم نهایی را بگیرد.