در ادامهی مطالبی که تا اینجا در زمینههای مسایل زیستمحیطی نوشتهام، در اینجا میخواهم به پدیدهی مهمی اشاره کنم که عموماً از آن تحت عنوان «رویداد انقراض ششم» یاد میکنند.
تا کنون پنج رویداد بزرگ انقراض در روی زمین به وقوع پیوستهاند که تمامی آنها ناشی از پدیدههایی مانند برخورد سیارکها، آتشفشانی، و بلایای طبیعی بودهاند. اما رویداد انقراض ششم که از ده هزار سال پیش آغاز شده است، ناشی از فعالیتهای انسان در روی زمین است.
برخی از دانشمندان معتقدند که تا سال ۲۱۰۰، نیمی از گونههای زیستی موجود روی کرهی زمین نابود خواهند شد. در طول پانصد سال گذشته نیز بیش از ۲۵ درصد گونههای جانوری منقرض شدهاند. البته روشن است که هماکنون تلاشهای زیادی در سطح جهان برای بهبود الگوهای مصرف و محافظت از محیط زیست در جریان است. با این حال، مشخص نیست که این اقدامات چه تأثیری بر روند انقراض ششم خواهد داشت.
آنچه مسلم است این است که برای نخستین بار یک گونه در روی زمین مسئول بروز یک انقراض بزرگ است. ولی با توجه به پیوستگی زنجیرههای حیات در روی زمین، روشن است که این انقراض میتواند اثرات منفی بر زندگی خود انسانها نیز در بر داشته باشد.
از این رو است که انسانها باید تلاش کنند اقداماتی برای حفظ گوناگونی حیات در رویی کرهی زمین به عمل آورند و از پیشرفت بیشتر این رویداد انقراض جلوگیری به عمل آورند.
