özel ince sigara kağıdıyla (sigara çarşafı ile) silindir şeklinde sarılan kıyılmış tütüne verilen addır.1830 yıllarında ortaya çıkmıştır. önceleri elle sarılarak hazırlanan sigara şimdilerde fabrikalarda makinelerde paketlenerek üretilmektedir. tabi hala elle sarıp içenlerde vardır. tütün, ilk olarak amerikalı yerliler tarafından kullanılmıştır. amerika'nın keşfinden sonra avrupa'ya getirilen tütün kısa zamanda benimsenip kullanılmaya başlanmıştır. türkiye'de ise 1605 yılından itibaren kullanılmaya başlandı. ilk zamanlar tütünün içilmesi önlenmek istendi ve bunun için çeşitli yasaklar konuldu. iv. murat döneminde tütün kullananlara ölüm cezası bile verildi. ama ölüm cezası bile tütün bağımlılığın önüne geçemedi.
sigara nikotin içerdiği için bağımlılık oranı çok yüksektir.
sigara, nargile, pipo içme veya dumanının solunması zamanla kişide psikolojik ve fiziksel bağımlılık oluşturur. tütün ürünlerinde 4000’den fazla kimyasal madde bulunmaktadır. esas bağımlılık yapan madde nikotindir.
burada size sigaranın zararlarını daha fazla anlatmayacağım çünkü zaten artık herkes ölüme götürdüğünü biliyor, o yüzden entry'nin kalanında benim sigarayla olan hikayemi anlatacağım.
ben sigarayı bırakan eski bir kullanıcıyım. ortalama 5 sene aktif olarak 1-1.5 paket sigara içtikten sonra tam 105 gün önce kendi isteğimle sigara ile olan ilişkimi kestim.
aslında sigarayı bırakma süreci benim için hiç kolay olmadı. zorlu ve uzun bir süreçti. bu süreç aslında benim sigarayı bırakmamdan 1 yıl önce başladı. bir yıl boyunca kendi bilinçaltımı sigaranın zararları ve bırakmam gerektiği fikirleriyle doldurmaya başladım. sigarayı bırakmayla alakalı yazılar okudum, hastahanelerde sigara rahatsızları yaşayan bir kaç insanı ziyaret ettim. yüzlerce kişiyle bunun hakkında konuştum yavaş yavaş beynimi artık bırak demeye hazırlıyordum.
bunun benim için kolay olmamasının en büyük sebebi zevk alarak sigara içmemdi (öyle sanıyordum). yani bırakmak istemiyordum. aramızdaki ilişki sevmiyorum ama bırakamıyorum değil, seviyorum ve bırakmak istemiyorumdu. bu 1 yıl boyunca bu fikri seviyorum ama bırakmak istiyorum'a çevirmeye çalıştım ve sonunda çevirdimde. fikrimi buna çevirdikten ve sigarayı bıraktıktan sonra aslında sevmiyormuşum ve bıraktıma kadar geldi fikrim.
benim sigarayla olan hikayem biraz da aşık olduğumu sandığım eski sevgililerime benziyor, bırakıp bir süre geçtikten sonra "aa ben aslında ona aşık filan değilmişim" oldu yani :)
aslında sigaranın zevk verdiği fikri tamamen edebiyat ve psikolojiktir. bilenler için büyük bir haber olmayabilir ama sigara içenler buna inanmakta çok zorlanıyor. çünkü geceleri müzikle olsun, edebi yazılar okurken olsun. kahveyle, yemek arkası, duş arkası sigaranın mükemmel zevk verdiği düşünülür. ama işin doğrusu öyle değil açıkçası birazı beyni zehirlemenizle alakalı bir durum olduğu gibi geri kalanıda sigaraya olan bağımlılığınızı doyurmayla alakalı.
şu an bile youtube'a girip sigara yazdığınızda sigaranın zararları ile alakalı bir içerik bulamıyorsunuz. genelde çıkan sonuçlar sigarayla iyi giden şarkılar veya sigara üzerine yazılmış şarkılar.
yukarıdaki aslında zevk vermeme olayını biraz daha açarsak olay şöyle gelişiyor. sigarayı ilk içtiğinizde zehrin ve nikotinin verdiği ilk etkiyle baş dönmesi, mide bulantısı vs küçük semptomlar yaşıyorsunuz. içmeye devam ettiğinizde vücudunuz nikotine ve zehirlere alıştığı için bu etki ortadan kalkar. ama nikotine bağımlı olduğunuz için daha fazla ve daha fazla içmek istersiniz. sonunda tamamen bağımlı olursunuz.
bununla beraber örnek vermek gerekirse beyninizin bağımlılık bölümünde bir canavar oluşuyor. nikotin canavarı bu canavar sizi 20-30 dakika'da bir sürekli nikotin açlığı için rahatsız ediyor. ve siz ona istediği nikotini verince rahatladığınızı düşünüyorsunuz.
ama şöyle bir durum var, sigara kullanmayan veya bırakan kişilerde o canavar hiç olmadığı için sürekli sizin o rahatladığınız hali yaşıyorlar.
başka bir örnekle o durumda sigara sizi bir hapishaneye kapatıyor ve sadece sigara içtiğiniz zamanlarda sizi özgür bırakıyor ve sizde bunu rahatlama olarak görüyorsunuz. ama sigara içmeyen bir insan sürekli özgür oluyor.
hikayeme devam edersem eğer, bu 1 yıllık süreçten sonra sigarayı bırakmaya tamamen karar verdim ve sigara bırakma hattı olan "171" ile iletişime geçtim. destek alarak sigarayı bırakmak istediğimi belirttim çünkü daha önce normal ve nikotin sakızıyla bırakmayı denemiştim ve 1-2 günden fazla başarılı olamamıştım. sigara bırakma hattıyla iletişim kurduktan sonra şehrimde bulunan sigara bırakma merkezine doktorla görüşmem için randevu alıp kapattım. doktorla görüştükten ve bağımlılık derecem vs ölçüldükten sonra "champix" adlı bir hap ile eve yollandım. (bu haplar ve randevu tamamen ücretsiz) gerçekten benim çok hoşuma giden mükemmel bir hap oldu. çok büyük yardımını gördüm. bu hapı kullanmaya başladım ve aynı zamanda sigara içmeye devam ettim. bu süreç 10 gün sürdü 10 günlük süreçte hem sigara kullandım hemde hapı kullandım ama sigara kullanımım son günlerde kendiliğinde 4-5 sigaraya kadar düşmüştü. sigara içmeyi unutuyordum genelde. sonrada sigarayı tamamen bırakıp hapa devam ettim. sigarayı bıraktıktan 1 ay sonra hapıda tamamen bıraktım.
hap bu süreçte yaşadığım fiziksel bağımlılıktan beni tamamen kurtardı diyebilirim. gerisi psikolojik bağımlılıktı onuda kendi irademle hallettim.
bıraktıktan sonra hala arada yemek arkası bir sigara içsem şimdi hala oluyor. bilinçaltının yıllarca süren bir alışkanlığı unutması kolay değil anlaşılan ama o ses gittikçe kısılmaya başladı son dönemlerde. bakalım inşallah böyle kısık bir sesle kalmayada devam eder.
bu arada sigara içerken farketmediğim birşey daha varmış. zaman kaybı ve sigaraya göre uyum sağlama.
beni eski tanıyanlar bilir çalışma süreçlerimde benim 1 saatte çalışma miktarım 45 dakikaydı. geri kalan 15 dakika'da kahve (veya çay) sigara molası verirdim ve o 15 dakika içinde isterse şirket yanıyor olsun dönüp çalışmazdım. bu süreç size sigara içerken normal bir mola gibi geliyor ama 8 saatlik çalışma sürecinde ortalama 2 saatinizi sadece sigaraya ayırmış oluyorsunuz.
aynı zamanda buna alıştıktan sonra tüm işlerinizi sadece işyeri değil, sigaraya göre ayarlıyor molalarınızı hayattaki tüm zamanınızı yarım saatte bir 15 dakika ona ayırıyorsunuz. hayatınız boyunca size kaybettirdiği zaman gerçekten çok fazla.
sorun aslında zaman kaybı da değil bunu mola veya dinlenme gibi değerlendirebiliriz
sonuç olarak sigara kullanan arkadaşlar, yazının sonunda size bir sigara yakma isteği gelecek biliyorum , bu kadar sigaradan bahsedince insan yine hatırlıyor. ama o sigarayı içerken bir geri dönüp düşünün derim.
şimdi birde sigarayla alakalı bir müzik bırakmamak ayıp olur.
