က်ေနာ္စိတ္ေလာျပီးတင္လိုက္မိတဲ႕ post ေလးက တကယ္ေတာ႕ pro ေန႕အတြက္ေရးထားတာပါ။ တရက္ေစာသြားလို႕ ဒီေန႕ေတာ႕က်ေနာ္ နည္းနည္းေနာက္က်မွတင္လိုက္ႏိုင္ပါတယ္ခဗ်ာ။
ဘာေရးရမလဲစဥ္းစားရင္း က်ေနာ္သိတဲ႕သူတစ္ေယာက္ကိုတမ္းတမ္းတတ သတိရမိသြားတယ္။ မဆံုတဲ႕ဖူးစာေပါ႕ဗ်ာ။ က်ေနာ္နဲ႕ေရစက္ပါလို႕ခ်စ္ခဲ႕ရေပမယ္႕ ဖူးစာမပါလို႕ လက္တြဲခြင္႕မရခဲ႕တဲ႕ သူပါ။
သူက စာေရးတာပါရမီကိုပါပါတယ္။ ေအာင္လဲေအာင္ျမင္တယ္။လူခ်စ္လူခင္ေပါေအာင္လည္းေနတတ္တယ္။ သူ စိတ္လိုလက္ရရွိလို႕သီခ်င္းဆိုျပတဲ႕အခ်ိန္ဆို က်ေနာ့္အတြက္အဓိပၸါယ္ျပည့္ဝတဲ႕ေန႕ရက္ေလးေတြပါပဲ။
အႏုပညာဆိုတာ သူ႕ရဲ႕၀ါသနာဆိုလဲဟုတ္တယ္။ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက အသက္ေမြး၀မ္းေျကာင္းဆိုလဲဟုတ္တယ္ဗ်။ သူသာ ဒီလို steemit မွာလာျပီးစာေတြေရးေနမယ္ဆို တကယ္ကိုေအာင္ျမင္လာမွာပါ။ အမ်ားအက်ိဳးျပဳစာေပေတြ ကဗ်ာေတြ story ေတြအမ်ားျကိးပိုျပီးဖန္တီးႏိုင္မွာ။ own creator ေတြကို welcome လုပ္တဲ႕ steemit အတြက္လည္းတန္ဖိုးရွိတဲ႕လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာမလြဲပါဖူး။
က်ေနာ္ကတေန႕တေန႕ အလုပ္ေတြနဲ႕ပဲအခ်ိန္ကုန္တယ္။ သူကတေန႕တေန႕ စာေရးလိုက္ သီခ်င္းဆိုလိုက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေလွ်ာက္သြားလိုက္ အလုပ္ကလည္းတစ္ဖက္လုပ္လိုက္ေသးတယ္။ တကယ္ဆို က်ေနာ႕ထက္ငယ္တယ္ဆိုေပမယ္႕ အခ်ိန္ကိုစီမံခန္႕ခြဲတာမွာ သူကပိုေတာ္တယ္ဗ်။ တခါတခါတဇြတ္ထိုးလုပ္တတ္တာေလးပဲဆိုးတာ။
ဒီလိုတဇြတ္ထိုးလုပ္တတ္တာေတြေျကာင္႕ပဲက်ေနာ္တို႕ျကားျဖတ္မရေတာ႕တဲ႕ တံတိုင္းေတြျခားသြားခဲ႕တာ…………
ဒီလိုပါပဲ။ က်ေနာ္႕အေတြးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဘယ္ကစစ သူ႕ဆီမွာအဆံုးသတ္တာမ်ားတယ္။
အဆံုးသတ္တိုင္းကလည္း အရင္လိုမလွပေတာ႕ပါဖူး။
ဒါေပမယ္႕လည္း သတိရေနဆဲပါပဲ။တကယ္ေတာ့ ေမ႕ျပစ္ဖို႕ျကိဳးစားရတာကိုကပိုခက္ခဲေနတာပါ။
ျငိမ္းခ်မ္းေစေျကာင္း ဘုရားမွာဆုေတာင္းရတာလည္းအခါခါပါပဲ။
ခ်စ္ခဲ႕ဖူးတဲ႕ခ်စ္သူေတြက အေျခအေနအရပ္ရပ္ေျကာင္႕ဘာမွမသက္ဆိုင္သလိုေနေနရေပမယ္႕ တကယ္ေတာ႕လည္းစက္ရုပ္ေတြမွမဟုတ္ပဲဗ်ာ။
က်ေနာ္ အခ်စ္ဦးဇာတ္လမ္းေလးကိုဆက္ေရးမလို႕ပါပဲ။ ဒါေပမယ္႕ ေအးေအးေဆးေဆးအခ်ိန္ေလးေပးျပီးေရးခ်င္တဲ႕ story ေလးမို႕ ေနာက္တစ္ေခါက္မွတင္ပါေတာ႕မယ္ခဗ်ာ။
အခြင္႕သင္႕ရင္ေတာ႕ သူဒီမွာစာေရးႏိုင္ေအာင္လို႕ က်ေနာ္ျကိဳးစားျကည္႕ပါဦးမယ္။
MSC အဖြဲ႕သားမ်ားအားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ျကပါေစ။။ ။
