Güneşin buğusunda iki mermi çarpıştı, milyonlarcasından habersiz
Ne bir çocuk cıvıltısı duyuldu, ne dalga sesi
belki son bir nefes, asılı duran havada o da barut bezeli
kadınlar ekmeğini bıraktı ocaklarda
öğretmenler son hecesini yazdı
belki bir umut vardı sona dair, kalbe ruh ile gelen ebedi
bir kez daha aynı esse hayat, Çanakkale rüzgarında
düşmese mehmedin başı toprağa,
bir tat kalsa damaklarda, dumandan çiçeğe, olmasa da tatların en güzeli
Kalbe gelen kurşuna dur dedi zaman, Çanakkale geçilmezdi bir kurşunda
Belki bir hayat vardı dağlarında Çanakkalenin, mavisinde hürriyetin, en ezeli
