မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္ ကိုးတန္းေအာင္ေသာေန႔တြင္ အေဒၚက က်ေနာ့္ကို နာရီတစ္လံုးလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္။ က်ေနာ္လည္း အရမ္းလိုခ်င္ေနတာ သိလို႔ျဖစ္မယ္။ အဲ့ေန႔ကလက္ေဆာင္ရတဲ့ နာရီေလးကိုၾကည့္ၿပီး ဝမ္းသပီတိျဖစ္ရတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လည္း"ဒီမွာေတြ႔လား ငါ့နာရီေလ ငါ့အေဒၚဝယ္ေပးတာ"ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြကို လိုက္ႂကြားရတဲ့အရသာကလည္း ေကာင္းတာကိုး😝😝။
ဒီလိုနဲ႔ေရခ်ိဳးခါနီးဆို နာရီေလးကို ျဖဳတ္ၿပီးခ်ိဳးလိုက္၊ ထမင္းစားခါနီးဆို နာရီေလးကိုျဖဳတ္ၿပီးစားလိုက္၊ အလြန္ဆံုး အိပ္ခါနီးမွာေတာင္ နာရီေလးကို ျဖဳတ္ၿပီး အိပ္ခဲ့တာေလ။ တကယ္ေတာ့ နာရီေလးဟာ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ အဖိုးတန္ပစၥည္း တစ္ခုပါပဲ။
က်ေနာ္ ဆယ္တန္းစတတ္တဲ့ႏွစ္မွာေတာ့ အေဒၚဝယ္ေပးတဲ့ နာရီေလးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အေ႐းပါလာတာကို ေတြ႕လာရတယ္။ဆရာ၊ဆရာမ မ်ားလည္း အခ်ိန္နဲ႔တစ္ေျပးညီ စာသင္ရတာၾကာင့္ နာရီကိုလက္တြင္ပတ္ထားရၿပီး ၊က်ေနာ္႔သည္လည္း ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္ေရမိုးခ်ိဳး၊ထမင္းစားခ်ိန္၊စာက်က္ခ်ိန္၊က်ဴ႐ွင္သြားခ်ိန္ စသည္အခ်ိန္ေတြကို က်ေနာ္ရဲ႕နားရီေလးနဲ႔ကန္႔သက္ထားခဲ့တယ္။အဲ့လိုနဲ႔ ဘယ္သြားသြား နာရီေလးကိုအျမဲေဆာင္တတ္လာၿပီး နာရီေလးနဲ႔ က်ေနာ္က ညီအကိုအရင္းလိုေတာင္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ သူကိုမပတ္တဲ့ေနဆိုတာမ႐ွိလာသလို သူကိုမပတ္ရရင္ လက္မွာ တစ္ခုခုလိုေနတလို ေတာင္ခံစားရတယ္ေလ။
က်ေနာ္ရဲ႕ ေန႔ရက္ေလးေတြကို နာရီေလးနဲ႔အတူျဖတ္တန္းတယ္။ဒီလိုနဲ႔ သူေလးနဲ႔ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ျဖတ္တန္းလာၿပီး စက္ေလးဟာတစ္ျဖည္းျဖည္း ခ်ိဳ႕ယြင္းလာတယ္။ ဆိုင္ကို ခနခန သြားျပင္ရတာလဲ မ်ားလာတယ္။အေမကေတာ့ ေျပာတာေပါ့" ေနာက္တစ္လံုးဝယ္ေတာ့ နင့္ဟာက ဆိုင္မွာခနခန သြားျပင္ေနရတာနဲ႔ အသစ္ပဲဝယ္လိုက္ေတာ့သား"။က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္တြဲလာၿပီးမွ ခုသူ႔ကိုစြန္႔လြန္ရေတာ့မွာဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဝမ္းနည္းသလိုလို ျဖစ္ေနတယ္။အဲ့လိုနဲ႔အသစ္မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ေပ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ေန႔မွာေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕နာရီေလးကေတာ့ ေဆာင္းရာသီရဲ႕ အေအးဒဏ္ကို မခံႏိုင္ေတာ့ပဲ ရပ္တန္႔သြားၿပီး လက္တံေလးပါ ပ်က္စီးသြားတယ္။ မနက္ေစာ ထၿပီးနာရီေလးၾကည့္မိေတာ့မွ သိသြားေတာ့ က်ေနာ့္လည္း မအားတာနဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ႕ ပထမဆံုးလက္ေဆာင္ရ႐ွိတဲ့ နာရီေလးကို သိမ္းထားလိုက္ၿပီး အလုပ္သြားေတာ့တယ္။
ဒီလိုနဲ႔အျခားနာရီေလးတစ္လံုးမဝယ္ျဖစ္ေသးပဲေနတာေပါ့။အဲ့လိုနဲ႔ ေနာက္ေန႔အလုပ္သြားရင္း အမွတ္မထင္ နာရီေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ကိုလမ္းၾကည့္မိတယ္။အဲ့မွာ နာရီေလးတစ္လံုးက အမွတ္မထင္ ဆြဲေဆာင္ေနတယ္။ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့မွ အရင္ကက်ေနာ့္နာရီေလးနဲ႔ အရမ္းတူတယ္ဆိုၿပီး ဝယ္ခဲ့လိုက္တယ္။ခုေတာ့ သူ႕ေနရာမွာနာရီသစ္ေလး အစားထိုးေနၿပီးေလ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ျဖတ္တန္းခဲ့တဲ့ နာရီေလးကိုေတာ့ တတိရေနစဲပါ။ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ျဖတ္တန္းခဲ့ရတဲ့ အမွတ္တစ္ရေလးတစ္ခုျဖစ္ၿပီး အျမဲတန္းလဲအမွတ္ရမဲ့ဟာေလးတစ္ခုလဲျဖစ္ပါတယ္။