Yaşamda yaptığımız planlar fıtratımıza uygun olmaz ise tekamülümüz, doğuş amacımızı gerçekleştirememekten kaynaklı mutsuzluk ve tatminsizlik durumları zuhur eder. Var edilmiş olan tüm yaşam formlarına atfedilen bir görev, iş vardır. Kişinin bunu bulmak için çabalamasına lüzum yoktur çünkü kendini, kendisini var eden ilahi sisteme bıraktığında bu görevin ne olduğu kişinin kendi içinde belirir. Bu beliren arzu kendi düşünce yapısına, yeteneklerine, karakterine, bilgisine ve hayat görüşüne tam bir uygunluk sağlayacaktır. Bu görev varoluşunun gerektirdiği biçimde şekillenir ve kişi bunu yapmak için isteklidir.
Bu görev yaratılmış olan her varlığın; ağaçların fotosentezi, hayvanların ekosistemi oluşturması, ilahi görevlilerin sistemi şekillendirmesi gibi yaratılanın içinde kodlanmıştır. Ancak buna ulaşmaya engel olan etmenler vardır.
Bu engellerden en büyüğü arzudur.Arzular, yaşamdaki görevimizi gerçekleştirmek için yapacağımız işi yapma isteğinin önüne geçtiği zaman görevimizi göremeyiz. Bu arzularımızın peşinde koşmamızı sağlar ve arzular boştur, gerçekleştikleri zaman geçici bir tatmin sağlarlar. Arzular maddi veya manevi olabilir, yeni model bir araba yada zihin okumak olabilir.
Arzulara ulaşmak için yapılan çalışmalar boş değildir bize tecrübe kazandırır ancak doyumu vermez.
Doyum ancak dünyaya ne yapmak için geldiysek onu yaptığımız zaman bizimle olur ve asla gitmez. Görevimizi yaparken yaşam amacımızı gerçekleştiririz, tamamlanmış hissederiz, her şeyin en harika biçimde olduğunu idrak ederiz. Bir baykuşun avlanarak ekosistemdeki görevini yerine getirmesi gibi biz de bu meşgaleyi deneyimleyerek sistemdeki görevimizi yerine getiririz.
İnsan hayvanlardan farklıdır, hayvanlar düşünemedikleri için içgüdüsel olarak sistemdeki görevlerini istekli yada isteksiz yerine getirirler. İnsanın düşünebilmesi her bireyin farklı işlerle meşgul olmasını sağlar. Hayvanlar düşünemedikleri için her cins hayvan türü kendi türünün yaptığından başka bir uğraş edinemez. Ancak insan türünde her bireyin farklı uğraşları vardır.
Diğer bir yandan görev bilincine ulaşmamızın yolu bütünlüğü kavramaktan geçer. Bütünlük her şeydir. Her şey kavramına biz de dahiliz ve bütünlüğün bütün olmasını sağlayan işleyişler zincirine dahiliz. Var olarak buradayız ve ilahi sistemin ahengine kendimizi adamalıyız bunun yolu görevimizi en iyi şekilde yapmaktır. İyi şekide yapmaya çabaladığımız görevimiz bizde tıpkı bir çiçeğin açması gibi yada karpuzun olgunlaşması veya bir kuşun yumurtadan çıkışı gibi olağan ve mükemmeli yaşatır.
