ความเชื่อ (belief) และข้อเท็จจริง (fact) เกี่ยวกับอวกาศ มีบ่อยครั้งที่เข้าใจผิดกันไป เพราะความเชื่อที่ได้รับมาจากการดูภาพยนตร์บ้าง หรือฟังต่อๆกันมาบ้า
ผู้คนโดยมากเชื่อว่า ถ้าเผื่อจู่ๆมนุษย์หลุดผลัวะออกไปในอวกาศ ร่างกายจะแตกโพละเป็นชิ้นๆ เพราะอวกาศว่างเปล่า (สุญญากาศ) สามัญสำนึกเลยบอกว่า หากร่างกายหลุ
ข้อเท็จจริงมีอยู่ว่า ร่างกายมนุษย์ไม่เปราะบางอย่างที่เราๆท่านๆชอบคิด มันเหนียวหนึบไม่แตกเผละเป็นชิ้นๆง่ายดายนัก และเลือดก็ไม่เดือดปุดๆอย่างง่ายดายอีก
เห็นได้จาก เวลาไต่เขาสูงลิบลิ่ว ร่างกายยังไม่ระเบิดเละเทะเป็นสังขยา หลายคนยังเชื่ออีกว่า ถ้าร่างกายไม่ระเบิด ร่างกายก็อาจแข็งโป๊กทันควัน อุณหภูมิในเวิ้งอวกาศติดลบหวิดๆ 200 กว่าองศาเซลเซียส ซึ่งผิดถนัด
ที่ถูก แม้นอุณหภูมิเย็นเยียบก็จริงอยู่ แต่ระบบร่างกายจะปกป้องความร้อนในร่างกายไม่ให้หายวับไปทั้งหมดฉับพลัน เพียงแต่จะสูญเสียความร้อนทีละนิด
คำถามคือ แล้วอะไรเป็นปัญหาเร่งด่วน ที่จะทำให้สิ้นชีพในพริบตา
คำตอบคือ ข้อแรก ระบบหายใจ ลมหายใจที่ค้างเติ่งในปอดสามารถทำปอดทรุดได้ คือปอดแลกเปลี่ยนก๊าซไม่ได้ ข้อสอง เมื่อปอดแลก เปลี่ยนก๊าซไม่ได้ สมองจึงขาด
ออกซิเจน ภายในไม่ถึงหนึ่งนาทีหลังลอยเคว้งในอวกาศ คุณๆจะหน้ามืดสิ้นสติ
และข้อสุดท้าย บรรดารังสีในห้วงอวกาศจะแผดเผาผิวหนังจนเกรียม ซึ่งทุกประการที่ว่ามานี้ป้องกันได้ด้วยชุดอวกาศหนาเตอะที่บุฉนวนกั้นรังสี และมีฉนวนเก็บความร้อนใว้ในร้างกาย
เป็นอันสรุป ความเชื่อผิดๆที่ว่า ทันทีที่ลอยเคว้งในอวกาศ ร่างกายจะปะทุแตกเป็นชิ้นๆ หรือแข็งเป็นน้ำแข็ง ล้วนผิดทั้งเพ ที่ถูกต้องคือคุณๆจะหมดสติทันควัน และเสียชีวิตภายในไม่กี่นาที
และความเชื่อเรื่องอวกาศเป็นสุญญากาศก็ผิดอีก เพราะอวกาศไม่ว่างเปล่าอย่างแท้จริง หรือ ไม่ใช่สุญญากาศสมบูรณ์ แต่เต็มไปด้วยพลาสม่า (Plasma)
พลาสม่าเป็นอีกสถานะหนึ่งของสสาร ไม่ใช่ของแข็ง ไม่ใช่ก๊าซไม่ใช่ของเหลว พลาสม่า
เป็นอิออน (มีประจุไฟฟ้า) จะเรียกว่า สถานะที่สี่ก็คงไม่ผิด มองเผินๆพลาสม่านั้นเหมือนก๊าซ เพราะฟุ้งอยู่ภายในภาชนะที่บรรจุได้
ขอบคุณที่โหวตและติดตามคับ
Thkyou
