Zondag, tijd om weer eens op de pedalen te gaan staan. Geen idee nog waarheen of waarvoor en waar de weg toe zou leiden. Start in Winschoten, mooi Oldambt, gelegen in Noord-Oost Groningen. Richting tegen de wind in en die kwam uit Noord-West. Kracht 4 met uitschieters naar 5 en 6. Mijn Batavus sportfiets is accu vrij, puur fysiek aangedreven. Het is bewolkt en grauw, een graadje of 20 tot 21, best te doen. En ik hang mijn sportschoenen aan het stuur. Naakte voeten houden de boel koel.
Eerst ga ik richting Scheemda, dan Zuidbroek en verder richting de stad Groningen. En uiteindelijk besluit ik bij Sappemeer af te slaan richting Loppersum. Om van daar uit richting Slochteren te gaan. Mooi tochtje, wellicht dat ik daar even van de pedalen af ga. Onderweg van de regio waar ik woon de kant van Midden Groningen op kom je overal gas- en zoutwinning locaties tegen. Het drong nooit eerder zo tot mij door. Er wordt heel wat uit onze bodem gewonnen in de provincie Groningen. Ergens vind ik die gaswin locaties wat naargeestig overkomen. Net als het industrieterrein in Delfzijl. Dat is iets persoonlijks denk ik.
Het naambord van Slochteren is er sneller dan ik verwacht. Maar ik heb nog geen herkenning. De laatste keer dat ik in Slochteren was kwam ik van Steendam en het Schildmeer. Dat is meer vanuit de Noordelijke richting. Een bijzonder lange saaie weg vanaf de kant van Hoogezand-Sappemeer. Na een kilometer of drie herken ik in de verte de ingang naar de Fraeylemaborg. Daar ga ik deze keer wat langer van de pedalen, de zadelpijn slaat weer ongenadig toe. Het voelt verdooft aan tussen mijn dijen, alsof er nu zelfs helemaal niks meer zit. De zon laat zich inmiddels af en toe zien. Het maakt deze omgeving nog net even mooier.
Nadat ik de fiets heb gestalt bij de parkeerplaatsen ga ik het terrein van de Borg op. Veel mensen aanwezig. Er zijn nogal wat die de benen vol modder hebben. Iets van een bosmodderpad route of zoiets, leuk voor jonge gezinnen. Bij het restaurant zit het terras vol, daar ga ik niet heen want ik moet mij er eerst inschrijven. Al bedenk ik mij dat ik ook incognito kan gaan, onder pseudoniem. Dat onthoud ik voor als ik weer naar Grolloo of zo ga. Tenminste, als de boel niet nog verder op slot gaat voor de Gamma variant uit IJsland, je weet het maar nooit.
De vorige keer tijdens een kort bezoek had ik gezien dat er ook zandpaden waren die naar de achterzijde van de Fraeylemaborg leiden. En ik had nog wel wat tijd over dus ging ik te voet het bospark in. Er schijnt daar ruim 6 kilometer aan wandelpaden te zijn, kris kras tussen de bomen. Onderweg zijn er allerlei kunst objecten te bewonderen, met het thema 'woning', althans dat vermoeden kreeg ik al gaande. En ik heb ze niet allemaal gefotografeerd, want ik wil jou het plezier van het ontdekken niet onthouden. En inmiddels heb ik al een hele zooi foto's bijgevoegd, maar het doet dit parkbos te kort. Er zelf zijn is het ten volste beleven.
Wat mij doet denken aan een bord wat daar gespannen zat tussen twee bomen. Met er in gekerft: "U bent nu hier", daar kon ik wel hartelijk om lachen. Toch ook weer een stukje Groninger nuchterheid. In de verte een tweesprong, welke kant op? Er was ook een berg, zo had ik op een plattegrond gezien. Wel, een berg in Grunn, dat wil ik beleven. Oké, het was een heuvel, maar de klim naar boven was hoe dan ook best pittig. Of mijn conditie is echt geen knoop waard. Al was ik toch vrij snel weer terug op adem. Boven op de heuvel is een mooi uitzicht, zeker de moeite van de klim waard. Voor mij tijd om de afdeling te pakken en de weg terug te vinden naar de Burcht.
Ook het pad van de terugweg was interessant, zo kwam ik langs een waarachtig boomhuis. Een huis gebouwd rondom een boom. En verderop ben ik nog even binnen gegaan in 'de Hazelnoot'. Daar is een kleine foto tentoonstelling, maar meer tik ik hier niet over, goi mor zulf kiekn. Ergens deed het bospark mij denken aan Sonsbeek in Arnhem. Alleen is hier geen waterval waar je onderdoor en achterlangs kunt lopen. Hier was het evenwel veel vlakker en op kleinere schaal, maar toch evengoed heul mooi om op een zondagmiddag naar toe te gaan.
Aan het uiteinde van het park 2 euro in een donatie potje gedaan. Want ik vond het dubbel de moeite waard. Waarna het weer tijd was om op de fiets terug te gaan. In Winschoten wachtte nog een hond van een goede vriend op mij om uitgelaten te worden. Stuiterbal mocht nog even geduld oefenen, want ik zou nog wel een tijdje onderweg zijn. Het gevoel tussen mijn benen was weer terug, dus de hoogste tijd om het weer te verdoven. De wind stond redelijk in de goede richting zodat ik het er voornamelijk voor zou hebben. Mooi fietstochtje voor een zondag en hier kom ik zeker nog eens terug.
