Ad infinitum
Vandaag heb ik weinig zin om de dag te plukken. Hoewel ik dat gisteren in gedachten tegen mij hoorde zeggen: "Carpe diem ..." En ik doe m'n best. Straks staat 'Stuiterbal' weer springend en blaffend klaar om een eind met mij te gaan lopen. We gaan, zoals gebruikelijk op zaterdagochtend, naar het Tusschenwegen natuurgebied. Bepaalde ritmes houden de boel gaande. Mijn lichaam wekt mij iedere dag tussen zes en half zeven. En anders is 'LouLou', de luidkeelse "Geef mij snoepies, nu!" kat, er wel om mij te wekken. Of er zijn meteen gedachten die mijn adrenaline een krachtstoot geven. Vandaag heb ik bij voorbaat al nergens zin in, toch doe ik mijn ochtend rituelen. In andere volgorde deze keer, om toch enigszins de sleur te doorbreken. In essentie is iedere dag anders, maar toch is er veel wat op herhaling lijkt.
Iets wat zich wellicht laat omschrijven als een zielepijn dreef mij recent tot een buitengewone onderneming. Een eindeloze fietstocht waarbij ik een afstand heb afgelegd die ik voorheen nog nooit op 1 dag had afgelegd. En weer hoor ik in gedachten: "Carpe Diem...", oftewel: pluk de dag. Op de weg naar huis, vanaf Emmen, vertikte ik het om er even af te gaan voor een noodzakelijke afwatering. En dat wreekte zich later, het hersteld lastig. Het helpt evenwel goed tegen de pijn in mijn ziel. Door iets te doen wat bijvoorbeeld zwaar lichamelijk afzien met zich meebrengt, kan het gevoel weer in balans komen. Ergens was dat mijn inspiratie. Al ligt er nog een stukje onvoltooide 'Hondsrug' route, dat zingt nog wel luid zeurend in mijn achterhoofd.
Verrek, ik geloof dat ik voor vandaag zowaar nog een doel gevonden heb... Al is de brandende pijn in mijn onderbuik, heup en rug er nog wel. Soms ben ik van mening dat het dan juist goed is om nog een stap verder te gaan. Net als bij trainen spierpijn juist een goed teken schijnt te zijn. Al is het heel goed mogelijk dat ik mijzelf verkeerd heb geïnformeerd. Het kan dan ook goed zijn dat verdriet en onmacht gevoelens helemaal niet verdwijnen door extreme fysieke acties te ondernemen. Al weet ik wel dat bij een koliek pijn aanval het denken echt zo goed als onmogelijk wordt. Of om ook maar iets anders te voelen en te ervaren. Het is heel fijn als die pijn dan weer afneemt.
Eigenlijk wilde ik iets uitwerken over de PCR waanzin die al bijna 2 jaar, volgens mij volkomen onterecht, tot een schijnbaar eindeloze, door angst gedreven, idioterie heeft geleid. "Ze zijn niet bang om dood te gaan, maar ze durven niet te leven.", denk ik nu. Bizar om waar te nemen hoe een PCR methode volstrekt verkeerd wordt gebruikt, met verstrekkende afgrijselijke gevolgen. En maar volhouden dat er teveel 'cases' zijn. Deze gekte lijkt eindeloos door te gaan. Voor mij absurd, want een PCR kan alleen de aanwezigheid van een bepaald molecuul signaleren. Schijnbaar zijn veel mensen wereldwijd mee gegaan in een grote leugen. Alsof een PCR plotseling een virus kan aantonen, een infectie, een ziekte of nog gekker, een a-symptomatische 'case'. Hoe het kan dat mensen hier instinken? Angst, gevoed met propaganda en de andere kant van het gelijk verborgen door censuur.
"Jij gelooft zeker niet in 'de wetenschap', he?", heerlijk om dergelijke TV programmering, als reactie, aan te horen. Als ik dan vervolgens heel graag juist met wetenschap in de aanslag een gesprek wil beginnen dan geeft men niet thuis. Flauw hoor, want het is juist bijster interessant, het verklaard namelijk ook waarom 'de injecties' eindeloos door zullen gaan en waarom ze niet kunnen werken. Een enkeling wil wel luisteren als ik stel dat 'het virus' zeer waarschijnlijk niet eens bestaat. Dat levert dan vaak meteen een felle reactie op: "Dus volgens jou worden er geen mensen ziek!? Gaan ze niet dood...!?" Op zich is dat een vreemde redenatie sprong, maar ook dat bewijst voor mij nogmaals dat dit voornamelijk een virus van het brein is. Een media gedreven angst infectie waarmee zij die zich er mee laten infecteren ook weer anderen, soms extreem fanatiek, besmetten. En dat is voor mij het ergste deel er van, mensen gaan elkaar onderling onder druk zetten. Het blijft voor mij evenwel een media virus. Dat er overigens mensen ziek worden en dood gaan, dat is een feit. Ook dat lijkt voor mij een eindeloos gegeven, net als dat het zeer wel mogelijk nog steeds om Influenza gaat en gegaan is. Maar als je er niet naar zoekt, kom je het natuurlijk ook niet tegen ...
Het zogenaamde einde-der-tijden 'virus' komt uit de computer, dat heet 'in silico'. Want in begin 2020 hadden 'de wetenschappers' die in opdracht van het WHO {World Health Organization} een 'pandemie' van 'cases' in gang moesten zetten geen werkelijk virus materiaal. En nog steeds kunnen overheden geen bewijs leveren dat zij beschikken over een geïsoleerd virus, zoals beweerd wordt dat deze een bepaalde ziekte veroorzaakt. Eindeloos laten massa's mensen zich evenwel nog een schwab diep in zich steken. Gaan ze zelf met de 'gratis' testen van de overheid aan de slag, dan doen ze namelijk voor de anderen. Het heeft een welhaast religieuze status gekregen. De zondaars zijn zij die weten dat zij over een natuurlijk afweer en herstel systeem beschikken. Maar het duurt meestal maar even of er volgen verschrikkelijke beschuldigingen. En een eindeloze hoeveelheid zieke en dode mensen worden gesmeten naar hen die met wetenschap kunnen aantonen dat er sprake is van een grote leugen. Met verstrekkende gevolgen en daar is zojuist weer een stukje gekte bijgekomen.
Bewijzen dat je iets niet hebt wat in wezen niet eens als zodanig bestaat. Veel gekker kan het toch niet worden, denk ik. Ook de PCR is gebaseerd op het 'in silico' beeld van 'het virus'. En daar valt ook nog meer de boel mee te besodemieteren. De zogenaamde 'cases' die 'positief' zouden zijn kunnen eenvoudig zo gemanipuleerd worden. Maar ja, dan moet men zich wel eerst verrijken met gedegen wetenschappelijke kennis, want anders gelooft men in wat de religie van de media hen wijs wil maken. Zelfs de injecties zijn gebaseerd op het 'in silico' gesynthetiseerd 'ding'. Waarbij de mRNA varianten zelf in essentie een synthetisch virus zijn.
Het omzeild het natuurlijk menselijk afweer en herstel systeem. Dringt cellen binnen, ontdoet zich daar van het vet bolletje. De vervolgens vrij gekomen mRNA gaat de celkern binnen. Alwaar een ribosome het aanpakt en de programmering er in uitvoert. Dat wil zeggen dat het een zogenaamd 'spike' proteïne aan gaat maakt. In grote hoeveelheden komen die dan uit de cel vrij. En daar moet het natuurlijk lichamelijk afweer en herstel systeem dan een blijvend verweer tegen opstellen. Plus de eventueel ontstane schade repareren. Want het 'spike' proteïne is mogelijk zeer toxisch, zeker als het door het menselijk gaat zwerven. Het kan zich namelijk heel eenvoudig hechten aan menselijke cellen met een ACE2 receptor. Het is voor mij totaal onbegrijpelijk dat dit zo ver is kunnen komen. Juist omdat het allemaal gebaseerd is op een vermoed 'virus'. Een die zou lijken op een vermenging van SARS-Cov-2003 en een beta-Corona virus afkomstig van een vleermuis uit Wuhan, China.
En zou men zo'n grote gruwelijke leugen ooit toegegeven? Volgens mij niet, men blijft eindeloos doorgaan, althans zo lijkt het. Met alle gevolgen van dien. De gekte gaat al zover dat menigeen het risico op bijwerkingen, ernstige levenslange handicaps, versnelling van kankercel groei en zelfs de dood op de koop toenemen. Ja, de lokroep richting kindertjes is inmiddels ook al begonnen, nadat de tieners al zo goed als binnen gehaald zijn. Injecties tegen iets wat samengesteld is in een computer, een digitale synthese met behulp van een virus genen databank. Dat hebben de 'wetenschappers' die dat deden in opdracht van het WHO ook gewoon openlijk erkend in hun 'paper'. En dat ze op dat 'in silico' 30 KiloBase paren groot genetisch 'killer virus' ook de PCR ontwikkeld hebben. Waarvan men ook nog eens het gore lef had om te beweren dat een diagnostisch instrument was om het 'echte virus' op te sporen. De ene afgrijselijke leugen na de ander. Want een PCR kan enkel een doel molecule signaleren. Nooit en te nimmer kan het een al dan niet virus vinden. Het kan geen infectie aantonen en het kan geen causaal verband aantonen tussen het (mogelijk) aanwezig zijn van een gen molecuul en een ziektebeeld. Echt, ik kan er met mijn volle verstand niet bij, zoveel ellende wereldwijd, allemaal gebaseerd op een grote nep wetenschappelijke zwendel.
Afijn, heb ik er toch nog over geschreven. Of het zin heeft is een tweede, al schijnt het wel dat er steeds meer bewijs naar buiten komt dat er ook mensen komen te overlijden door de injecties. En nu is het niet meer voornamelijk beperkt tot 70, 80 en 90 plus jarigen. En omdat ook vele dierbaren onder druk zijn meegegaan in deze hysterie maak ik mij zorgen. Zeker omdat nu toch wel al duidelijk is dat die injecties hoe dan ook niet doen wat ze zouden moeten doen. Elders op de wereld worden de zogenaamde 'booster' injecties inmiddels al verplicht gesteld. De politici in het kabinet en de kamer praten zoals gewoonlijk weer recht wat krom is. Doen wat ze daarvoor stelden dat ze dat niet zouden doen. Veranderen wat woorden en dan klopt het ineens wel weer. Maar ook daarbij is het de vraag waarvoor? Niet voor dat 'in silico' ding toch? Of is deze zomaar over gesprongen van computer op mens? Want dat donkerbruine gevoel begin in inmiddels al wel te krijgen.
"Carpe diem", denk ik weer, ja, laat ik toch deze dag alsnog plukken, of m'n best er toe doen. Al met al was het lopen met 'Stuiterbal' toch leuker dan ik eerst dacht. Hij maakt zich niet druk om al die menselijke toestanden. Rende weer vrolijk door het gras, vrijheid blijheid. De innerlijke stem die mij vrijdag 'adviseerde' om de dag te plukken was van een goede vriend. Afgelopen donderdag verruilde hij helaas het tijdelijke voor het eeuwige. Totaal onverwacht kwam er aan zijn leven abrupt een einde. Onwerkelijk, zo voelt het nog steeds bij vlagen. Ergens heb ik nergens echt zin in, zelfs niet tot een poging deze dag te plukken. Toch schijnt de zon ook nu weer, het lijkt ideaal om op de pedalen te gaan staan. En ligt er nog steeds dat onvoltooide deel van de 'Hondsrug' fietsroute op mij te wachten. Toch nog weer 88 kilometer en zoals ik mij nu lichamelijk voel zal dat niet van harte gaan. Het zal zeker de zielepijn niet definitief weghalen, maar wellicht helpt het mij wel om er doorheen te gaan. Of anders een alternatieve route voor vandaag, richting Westerwolde. En onderwijl draait de wereld toch wel gewoon door, net als ik.
Foto van mijn hand
