ဒုလႅဘဟူသည္
═══════
ဒုလႅဘဟုဆုိလွ်င္ အခ်ိဳ႕က ခဏဝတ္ေသာ ရဟန္း၊ သာမေဏမ်ားကုိသာ ဆုိသည္ဟု အထင္ေရာက္တတ္ၾက၏။
အမွန္အားျဖင့္ ဒုလႅဘဟူသည္ ရခဲျခင္း၊ ခက္ခက္ခဲခဲ ရရွိျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။ ခဲခဲရင္းရင္း ခက္ခက္ခဲခဲ ရရွိသည့္ ဘဝျဖစ္သျဖင့္ ရဟန္းဘဝ ေရာက္ရွိလာၾကသည့္ သူမ်ားကုိ ဒုလႅဘဟု ဆုိၾကျခင္းျဖစ္၏။
ယခုေနာက္ပုိင္းတြင္ ထုိသုိ႔ခက္ခဲစြာရရွိလာသည့္ ရဟန္းဘဝ အႏွစ္သာရေပ်ာက္ကာ အခ်ိဳ႕ေသာ ခဏဝတ္ ရဟန္းသာမေဏမ်ားသည္ သာသနာေဘာင္တြင္ သကၤန္းဝတ္၍ လုပ္ခ်င္သလုိ လုပ္ေနသည့္ သေဘာျဖစ္ေနသည္ကုိ စိတ္မေကာင္းဖြယ္ ေတြ႕ရွိရ၏။ မနက္ပုိင္းသိမ္ဝင္ ညေနပုိင္း လဘက္ရည္ဆုိင္ထုိင္၊ ညစာစား၊ ဝိနည္းသိကၡာကုိ ထင္သလုိ ကစားေနၾကသလုိ ျဖစ္ေနၾက၏။ အခ်ိဳ႕ေသာ ဒုလႅဘမ်ားသည္ ရဟန္းဝတ္သည္မွာ (၇)ရက္ခန္႔သာရွိ၏။ ျပန္ထြက္သြားသည့္အခါ အာပတ္မ်ားကား မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ ယူသြားသလုိ ျဖစ္ေနၾက၏။
အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ားကလည္း ခဏေနတာပဲဟုဆုိကာ သိပ္ၿပီးတင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ေျပာဆုိဆုံးမျခင္း မရွိၾကသျဖင့္လည္း ခဏဝတ္ ဒုလႅဘရဟန္း၊ သာမေဏအခ်ိဳ႕သည္ သာသနာေတာ္အေပၚ အလြယ္ရ၊ အလြယ္ထား၊ အဓိပၸါယ္ေလးနက္မႈ ရွားသြားၾက၏။ အလုိလိုက္မႈ၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ လြယ္လြယ္ဝတ္၊ လြယ္လြယ္ေန၊ လြယ္လြယ္ထြက္သြားသူမ်ားကပင္ ထုိေက်ာင္းႏွင့္ေက်ာင္းတုိက္ ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္မ်ားအေပၚ အျပင္ေလာကတြင္ အျပစ္မ်ားပင္ ျပန္ေဖာ္ေလ့ ရွိတတ္ၾက၏။ ေနခ်င္သလုိ ေနခြင့္ေပးလုိက္ျခင္း၏ ေနာက္ဆက္တဲြအေနျဖင့္ သာသနာေတာ္၏ တန္ဘုိးကုိ မထားတတ္သူမ်ား၊ သာသနာေတာ္ကုိ အထင္ေသးသူမ်ား ပိုမုိမ်ားျပားလာျခင္းပင္ ျဖစ္၏။
ဤကိစၥသည္ လက္ခံဝတ္ေပးသည့္ ေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာေတာ္မ်ား၏ သြန္သင္ဆုံးမမႈအေပၚ မူတည္ေနသည္ဟု ထင္ျမင္မိ၏။ မည္မွ်ပင္ မ်က္ႏွာႀကီးမ်ိဳး၊ ဂုဏ္ရွိသူမ်ိဳး၊ ေငြရွိသူမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါေစ သာသနာ့ေဘာင္ ဝင္လာသည့္အခုိက္တြင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနေစမည့္အစား က်င့္သင့္က်င့္ထုိက္သည္မ်ား၊ ပြားသင့္ပြားထုိက္သည္မ်ားကုိ စနစ္တက် သင္ေပးသင့္လွ၏။ မလုိက္နာႏုိင္၊ မက်င့္ႏုိင္ျခင္းသည္ ထုိဒုလႅဘ၏ သဒၶါ၊ ဝိရီယေပၚမွာသာ မူတည္၏။ သာသနာတြင္ အလြယ္ေနလုိ႔မရ၊ သာသနာတြင္း ရဟန္းဘဝသည္ ခက္ခဲလွသည့္ သေဘာသဘာဝကုိ ခဏဝတ္ရဟန္းသာမေဏမ်ား သိရွိသြားမွသာ သာသနာေတာ္၏တန္ဘုိး၊ ရဟန္းဘဝ၏တန္ဘုိး၊ ေက်ာင္းတုိက္၏တန္ဘုိး၊ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ား၏ တန္ဘုိးလည္း ရွိေနမည္ ျဖစ္၏။ အားနာလုိ႔ လြတ္လပ္စြာ ေနခြင့္ေပးလုိက္ျခင္းသည္ ခဏအခုိက္အတန္႔ ေက်နပ္သြားဖြယ္ရွိေသာ္လည္း အိမ္ျပန္ေရာက္သည့္အခါ အျပစ္မ်ားသာ ေျပာဆုိၾကဖြယ္ ရွိေနေပ၏။ တန္ဘုိးသိမွ တန္ဘုိးရွိဟုဆုိသကဲ့သုိ႔ ဒုလႅဘတန္ဘုိးကုိသိ၍ ထုိတန္ဘုိးကုိ ရရွိေအာင္ အသုံးခ်ႏုိင္မွသာလွ်င္ အမွန္စင္စစ္ ဒုလႅဘျဖစ္သည္ကုိ သိရွိေစရန္ လုိအပ္လွေပ၏။
မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစ တဒဂၤဝတ္ၾကသည့္ ရဟန္းသာမေဏမ်ား အေနျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ ရခဲလွသည့္ ရဟန္းဘဝ ေနရသည့္အခုိက္အတန္႔တြင္ ဝိနည္းက်င့္ဝတ္ကုိအေလးထား၊ ကုသုိလ္တရား တုိးပြားေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း “ေယာင္တစ္လုံးအဆုံးခံၿပီး ရင္းစားပင္ ျပန္မရသည့္ ဒုလႅဘမ်ိဳး” မျဖစ္ရေအာင္ မိမိကုိယ္မိမိ အသိသတိျဖင့္ အဓိပၸါယ္အႏွစ္သာရရွိသည့္ ဒုလႅဘမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားေနထုိင္ၾကရမည္သာ ျဖစ္ပါေပ၏။
ေမတၱာျဖင့္
မနာပဒါယီ အရွင္ဝိစိတၱ
═══════════════════════
ေမတၱာျဖင္႔ ဓမၼစကူးလ္ဆုံရာ
ဒုလႅဘမ်ား သိမွတ္စရာ....................................
ပထမဆံုး ရဟန္းခံၿပီး သိမ္ထြက္ေလာင္းလႈတဲ့ကိစၥဗဟုသုတအျဖစ္ေျပာမယ္။
═══════════════════════════════
❖ ရဟန္းအသစ္ေတြကိုသိမ္ထြက္ရင္ အရင္ဆံုးသိမ္ကထြက္ေစတာက ခုမွျဖစ္တဲ့ရဟန္းဟာ အာပတ္အားလံုးက စင္ၾကယ္ေနလို႔ပဲ။
အာပတ္ဆိုတာ အျပစ္သင့္ေရာက္ျခင္းလို႔ေျပာတာ။ တျခားသံဃာေတြက အာပတ္အနည္းနဲအမ်ားရွိေနနိုင္တယ္ေလ။
❖ လူေတြကလည္း သီလသန္႔ရွင္းေနတဲ့ရဟန္းသစ္ေလးကို ဦးဦးဖ်ားဖ်ားလႈခ်င္ၾကလို႔ သိမ္ကအထြက္ ေစာင့္လႈၾကတာေပါ့။
❖ ဒီမွာေျပာစရာရွိလာတယ္။ တစ္ခါမွမဝတ္ဖူးတဲ့ရဟန္းဆိုရင္ အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး။ ရဟန္းအႀကိမ္ႀကိမ္ဝတ္ဘူးတဲ့သူေတြဆိုရင္ ေျပာစရာရွိလာတယ္။
❖ ရဟန္းေတြမွာ ႀကီးေလးတဲ့အာပတ္(ဂရုက)ဆိုတာရွိတယ္။
ဒါေတြကေတာ့ ပါရာဇိကေလးပါးနဲ႔
သံဃဒိသသ္ အာပတ္ပဲ။
❖ ပါရာဇိကက်ၿပီးတဲ့ရဟန္းကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွရဟန္းျပန္ဝတ္လို႔မရေတာ့ဘူး။ သံဃဒိသသ္အာပတ္ကေတာ့ ရဟန္းမျဖစ္ေတာ့မဆံုးရႈံးဘူး။ ဒါေပမဲ့ဒီအာပတ္ကလည္း က်န္တဲ့ေသးငယ္တဲ့အာပတ္ေတြလို ရိုးရိုးေဒသနာၾကားလို႔ အာပတ္အျပစ္မေက်ဘူး။ သိမ္ဝင္ၿပီးဉာတ္ကမၼဝါနဲ႔ အဆင့္ဆင့္ေခ်မွေက်တယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္မွာ သံဃာ ၂၀ ေက်ာ္န႔ဲမွရတယ္။
❖ ဒီေတာ့အာပတ္ေက်ေအာင္ကုစားဖို႔ခက္တယ္။
အခ်ိန္ေတြေပးရတယ္။
❖ သံဃဒိသသ္အာပတ္ ၁၃ ပါးရွိတယ္။ ❖
━ ၁။ ။လံု႔လျပဳ၍သုတ္လႊတ္မႈ၊
━ ၂။ ။မာတုကာမနွင့္ကိုယ္လက္နွီးေနွာမႈ၊
━ ၃။ ။မာတုကာမကိုညစ္ညမ္းစကားေျပာဆိုမႈ၊
━ ၄။ ။ေမထုန္အလႈခံမႈ၊
━ ၅။ ။ေအာင္သြယ္မႈ၊
━ ၆။ ။အဂၤေတအေခ်ာကိုင္ေက်ာင္းေဆာက္မႈ၊
━ ၇။ ။ေက်ာင္းေဆာက္လို၍သစ္ပင္ခတ္မႈ၊
━ ၈။ ။ရဟန္းကိုပါရာဇိကျဖင့္စြပ္စြဲမႈ၊
━ ၉။ ။ဒုတိယပါရာဇိကျဖင့္စြပ္စြဲမႈ၊
━ ၁၀။ ။သံဃာသင္းခြဲမႈ၊
━ ၁၁။ ။သံဃာသင္းခြဲမႈ႕ကိုအားေပးမႈ၊
━ ၁၂။ ။ရဟန္းဆိုဆံုးမမႈ႕ကိုမနာခံမႈ၊
━ ၁၃။ ။လူတို႔၏သဒၶာတရားကိုဖ်က္စီးမူ ။
❖ ဒါအက်ဥ္းေျပာတာ အက်ယ္သိခ်င္ရင္ ဝိနည္းစာအုပ္ဖတ္ပါ။ ဒုလႅဘေတြကိုေျပာလိုတာက
အာပတ္ ၁ ၊ ၂ ၊၃ ၊၄ ၊၅ တို႔ဟာသင့္လြယ္တယ္။
❖ ကိုယ့္ဇနီးကိုငါမိန္းမပဲေလဆိုၿပီး လက္ကိုင္ၿပီးစကာေျပာမယ္၊ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းေတြေျပာမယ္ဆိုရင္ ဒီအာပတ္သင့္ၿပီ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိုယ္ေတာ္ေလးေတြ။ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျမင္ရင္ဘာေကာင္းတယ္ ညာေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ေအာက္ပိုင္းစကားလံုးေတြနဲ႔စတတ္ၾကတယ္ အဲဒီမိန္းကေလးကနားလည္ရင္ ဒီအာပတ္သင့္ၿပီ။
❖ ၿပီးေတာ့ေအာင္သြယ္မႈ။
ကြဲေနတဲ့မိဘနွစ္ပါးကိုေတာင္ေစတနာနဲ႔ ျပန္ေပါင္းေအာင္မေအာင္သြယ္ေပးရဘူး။
ဒီအာပတ္သင့္တယ္။
❖ ဒုလႅဘေတြျဖစ္တတ္တယ္။ ဒီအာပတ္သင့္ရင္ မဂ္ဖိုလ္မရေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့အာပတ္တန္းလန္းနဲ႔ လူထြက္သြားရင္ရေပမဲ့ ေနာင္တစ္ခါရဟန္းျပန္ဝတ္ရင္ ဒီအာပတ္ကအလိုလိုျပန္သင့္ေနတယ္။ အာပတ္ကေခ်ကိုေခ်ခဲ့မွရတာ။
❖ ဒီေတာ့ အႀကိမ္ႀကိမ္ဝတ္တဲ့ ဒုလႅဘေတြ မိမိမွာဒီအာပတ္ႀကီးအရင္ကသင့္ခဲ့ရင္ အခုျပန္ဝတ္တဲ့အခါသိမ္ထဲမွာ ကမၼဝါဆံုးတာနဲ႔ ဒီအာပတ္ကသင့္ေနၿပီ။ဒီေတာ့သိမ္က သီလျဖဴစင္သူအျဖစ္အရင္ထြက္တာ ဘယ္ဟုတ္ေတာ့မလဲ။ သတိထားၾကပါ။
❖ ေနာက္တစ္ခု ကုသိုလ္ကိစၥမွာ အကုသိုလ္လာေရာတာပဲ။ ဒုလႅဘ၀တ္တယ္ဆိုတာ ျမင့္ျမတ္တဲ့သီလကုသိုလ္ကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ၀တ္ၾကတာ။
ဒုလႅဘဆိုတာ"ဒု = ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ။
လာဘ = ရရွိတာ"။
#ရခဲတ႔ဲအျဖစ္ကိုဒုလႅဘလို႔ဆိုိုလိုတယ္။
❖ ဒီေတာ့ ေနတဲ့အခ်ိန္မွသီလကို အတတ္နိဳင္ဆံုးေစာင့့္ေရွာက္ရသလို၊ ၀တ္လာရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္ဟာလည္း ျမင့္ျမတ္ေနရမယ္။
ယၾတာလိုလို၊ဘာလိုလိုမလုပ္သင့္ဘူး။
❖ ကိုးန၀င္းေက်ေအာင္ ကိုးရက္တို႔၊ ဆယ့္တစ္မီးျငိမ္းေအာင္ ဆယ့္တစ္ရက္တုိ႔ဆိုတာမ်ိဳးမျဖစ္သင့္ဘူး။
အခ်ိဳ႕မိဘေတြ။ သားသမီးက ရွင္၊ရဟန္း ၀တ္နဲ႔ေပ်ာ္ေမြ႕ေနခ်ိန္မွာ ခုလိုကိုးန၀င္းေတြ၊ ဆယ့္တစ္မီးအယူဆေတြေၾကာင့္ အတင္းလူထြက္ခုိင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ရက္စံုဂဏန္း မ၀တ္ေကာင္းဘူးလို႔လဲေျပာၾကျပန္တယ္။
❖ အလုပ္အကိုင္၊ ေက်ာင္းတက္စရာရွိလို႔ လူထြက္ခိုင္းတာမေျပာသာေပမဲ့ ခုလိုအယူမွားေတြေၾကာင့္ လူထြက္ခိုင္းတာဆိုရင္ေတာ့ အေတာ္အကုသိုလ္ၾကီးတယ္လို႔ေျပာရမယ္။
သူတစ္ပါးရဲ႕သီလကုသိုလ္ကို အယူမွားေၾကာင့္ဖ်က္ဆီးရာေရာက္ေနျပီ္။
❖ #ဒါေၾကာင့္ဒုလႅဘမ်ားေကာ၊
#မိဘမ်ားပါသတိေလးမ်ားထားေစခ်င္ပါတယ္။
credit - အရွင္ပညာသီရိ(ရမၼာက်ြန္း)
★ /\ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ၊ /\ ★
သႀကၤန္တြင္း ဒုလႅဘဝတ္မည့္သူမ်ားအတြက္ျပန္လည္share ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္