สวัสดีครับพี่น้องผองเพื่อนชาว 
นี่ก็หลานผม ^^คือบางคนก็คงไม่เข้าใจว่า เลนส์แต่ละตัวมันแตกต่างกันยังไง เลนส์เหมือนกัน ระยะเท่ากัน ถ่ายๆ ออกมา มันก็เหมือนๆ กันนั่นแหล่ะ ^^ อย่างโดยทั่วไป เราจะเข้าใจแค่ว่าใช้เลนส์แค่ ไวด์,นอมอล,เทเล (ไม่ขอบอกระยะก็แล้วกันครับ เพราะกล้อง ตัวคูณ ฟูลเฟรมและมิเดียมฟอร์แมต ระยะมันไม่เท่ากัน) แค่เลนส์ 3 ตัวนี้ที่มีค่า f ต่ำๆ ก็น่าจะพอแล้ว จะไปซื้อเลนส์ฟิกส์เพิ่มทำไม
จริงๆ แล้ว เราไม่ได้มีเลนส์ฟิกส์เพื่อเอาไว้ถ่ายละลายหน้า-หลัง หรอกครับ ถ้าเลนส์ฟิกส์จะเหมาะแค่ถ่ายละลายหน้า-หลัง เขาจะมีการปรับค่ารูรับแสงกับเลนส์มาให้ทำไมกัน ^^
คือเลนส์แต่ละตัวและแต่ละรุ่น มันมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันอยู่อย่างหนึ่งครับ (ไม่นับเรื่องของรูรับแสง,ระบบออโต้โฟกัสที่ฉับไวและระบบกันสั่นนะ) นั่นคือ คุณสมบัติสร้างโบเก้และความบิดเบี้ยวของขอบรูปในเวลาที่เราถ่ายภาพออกมา(แต่เดี๋ยวนี้ในกล้องทั่วไปจะมีระบบแก้ไขความคลาดเคลื่อนหรือบิดเบี้ยวนี้ มาให้ด้วยครับ แต่มันก็ไม่โอเค ถ้าไม่ใช้โปรแกรมแก้ไขเอา ^^) ซึ่งเลนส์ทุกรุ่นมันมีคาแรกเตอร์ของมันครับ และเลนส์ฟิกส์เกือบทุกตัว เขาจะผลิตออกมาโดยให้แก้วเลนส์ที่อยู่ข้างในรักษาระยะห่างของแต่ละตัวไว้ดีแล้ว มันจะไม่เหมือนกับพวกเลนส์ที่ยืดหดได้ พวกยืดหดได้มันใช้แก้วเลนส์หลายขนาดและหลายความนูน พอเวลาซูมเข้า-ออก มุมของภาพก็ยังบิดเบี้ยวอยู่ครับ แต่มากหรือน้อยแค่นั้นเอง ^^ อ้อ!! เลนส์บางตัวก็ถ่ายขอบภาพออกมาเบลอทั้งหมดเลยก็มีครับ
ผมเคยเอาเลนส์ 24-70 ถ่ายภาพที่ระยะ 50 กับเอาเลนส์ฟิก 50 ถ่ายภาพจุดเดียวกันและตั้งค่าเดียวกันนี่แหล่ะครับ (พอดีว่าหารูปประกอบไม่เจอ) สิ่งที่แตกต่างของภาพทั้งสองใบที่ว่านี้ก็คือ ขอบภาพและมุมทั้งสี่มุมที่ถ่ายจากเลนส์ 24-70 มันบิดโค้งงอครับ ส่วนฟิกส์ 50 มันบิดนิดเดียวหรือแทบจะไม่บิดเลย เลนส์ 70-200 ถ่ายที่ระยะ 135 เทียบกับเลนส์ฟิกส์ 135 ภาพออกมาก็เป็นเหมือนกันครับ แต่อาจจะน้อยกว่าหน่อย ^^
ภาพนี้ผมถ่ายอยู่ที่หาดแม่หาด พะงัน ^^ ชอบมากครับ"อ้าว!! แล้วแบบนี้เราจะใช้เลนส์ที่มันถ่ายขอบภาพบิดเบี้ยวทำไม" ^^ ไอ้คำถามนี่แหล่ะครับ ที่เป็นที่มาของคำว่า "มุมกล้อง" บางทีผมก็ใช้ประโยชน์จากความบิดเบี้ยวของเลนส์เพื่อถ่ายภาพเพิ่มส่วนเว้าหรือลดส่วนเกิน ^^ เหมือนกับที่เราเอียงกล้องในโทรศัพท์มือถือหามุมถ่ายเซลฟี่หน้าเรานี่แหล่ะครับ ^^ (เลนส์ของโทรศัพท์มือถือนี่ เทียบเท่ากับระยะไวด์กลางๆ ตรงขอบภาพ มันก็เลยมีความบิดเบี้ยวในเวลาที่เราถ่ายภาพ) อย่างเลนส์บางตัวบิดเบี้ยวมาถึงตรงกลางก็มีนะครับ แต่พวกนั้นมักจะเป็นเลนส์ไวด์ ^^
จากคุณสมบัติที่มันบิดเบี้ยวของเลนส์นี่แหล่ะครับ ในบางมุมผมถ่ายรูปเขาออกมาให้โตนิดๆ ในบางส่วนได้ และก็ผอมเพรียวนิดๆ ในบางส่วนได้เช่นกัน ^^ แต่ทีนี้ในบางมุมที่ผมอยากได้ แต่ขอบภาพมันบิดเบี้ยวมากไป ผมก็ต้องเปลี่ยนมาใช้เลนส์ที่มันไม่บิดเบี้ยว หรือบางทีเลนส์มันบิดเบี้ยวน้อยไป ทำให้บางส่วนแบนแฟบ ผมก็เปลี่ยนมาใช้เลนส์ที่มันมีความบิดเบี้ยวสูงหน่อย อย่างเอาเลนส์ไวด์ถ่ายที่ระยะเท่ากับเลนส์นอมอลเลยครับ ^^
และคุณบัติอีกอย่างที่เลนส์ระยะเท่ากันแต่ทำเหมือนกันไม่ได้ อย่างเช่นเวลาเราถ่ายย้อนแสง ก็คือเลนส์บางตัวบิดเบี้ยวจนรับแสงแฟล์ได้(แสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์หรือจุดกำเนิดแสง) แต่เลนส์อีกตัวหลบแสงแฟล์ได้ ^^ หรือเลนส์บางตัว สามารถถ่ายแฟล์ให้เป็นสายรุ้งก็มีครับ แต่เคยเห็นเป็นเลนส์รุ่นเก่าสมัยกล้องฟิล์มนะครับ อิอิอิอิ ^^
จากที่ระบายออกมาให้อ่านกัน คงจะพอเข้าใจบ้างนิดนึงนะครับ ว่าทำไมตากล้องเขาถึงต้องมีเลนส์เยอะๆ และเวลาถ่ายก็ต้องเปลี่ยนเลนส์บ่อยๆ บางทีถ่ายแค่มุมเดียวกัน เปลี่ยนเลนส์ไป 3-4 ตัวก็มี ^^ แถมต่อไปนี้จะไม่พูดเรื่องซื้ออุปกรณ์ให้พี่ป้าน้าอาได้ยินอีกเลย จะซื้อแล้วทำเฉยๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น มันก็ต้องซื้อมาทดลองก่อนอยู่ดีครับ เพราะว่าบางทีมันก็บิดเบี้ยวไม่โดนใจเรา เพราะอย่างน้อยเลยเนี่ย สำหรับตากล้องทุกคนที่ต้องใช้โปรแกรมปรับแต่งเพิ่มเติม อย่างผมเนี่ย ถ้าถ่ายภาพออกมาดีตั้งแต่ที่เรากดชัตเตอร์ เราก็จะพึ่งพาโปรแกรมแต่งภาพน้อยลง และเราก็จะไม่เสียรายละเอียดบางอย่างในภาพไปด้วยครับ ^^อย่างไอ้ที่ถ่ายออกมาขาวสว่างเป็นผ้าโดนโซดาไฟ ไม่เห็นรูขุมขนเลยเนี่ย ผมก็ไม่กล้าถ่ายหรอกครับ เผื่อเวลาเอารูปมาตัดต่อใช้งานกับป้ายโฆษณาอะไรแบบนี้ ถ้ามันสว่างไป มันจะดึงคืนไม่ได้ บางทีดั้งก็หายไปเลยครับ และดูไม่เป็นธรรมชาติด้วย ^^ ขอบคุณทุกๆ ท่าน ที่เข้ามาอ่านนะครับ ^^
ที่กล่าวมาทั้งหมดก็เพื่อ หวังว่าบทความนี้จะทำให้ทุกท่านปรับมุมมือถือถ่ายรูปให้สวยขึ้นได้นะครับ อิอิอิอิ