Jako podziękowanie dla pozytywnego przyjęcia magazynu, postanowiliśmy zorganizować konkurs z gwarantowaną pulą nagród w wysokości 3 SBD + ewentualne wpływy z dotacji. Pula nagród zostanie podzielona wśród 3 najlepszych prac.
Napisz artykuł na dowolny temat z kategorii gry, technologia
Zastosuj tagi #pl-error oraz #pl-gry bądź #pl-technologia (w zależności o czym będzie post)
W tytule zawrzyj ERROR 404 - konkurs: Twój tytuł
Okres zgłaszania postów kończy się do następnej środy, 25 lipca, dzień później pojawi się spis wszystkich prac, które kwalifikują się do konkursu. Głosowanie odbędzie się w tym samym poście. Po podliczeniu głosów, pula nagród zostanie rozdysponowana w podziale 70%/20%/10%.
Dla osób, które nie wygrały, nagrodą pocieszenia będą losowe klucze do gier Steam.
Edit: Użytkownik 
Zacznijmy od roku 2002. Dlaczego tak? Po prostu - pierwsze z brzegu czasopismo wyciągnięte przeze mnie spod szafy datowane było na maj 2002. W środku mnóstwo ważnych dla zainteresowanych grami informacji - dla mnie z całego tego mnóstwa ważnych tekstów, intrygująca była zapowiedź Morrowind. Trzeczej części cyklu The Eldor Scrolls. Zapowiadana na grudzień 2002 do mnie trafiła dużo później i jakoś tak przypadkiem.
Nie ma drugiej takiej gry gdzie można się włóczyć bez końca po bezdrożach - czy to na grzbiecie konia czy piechotą i żyć życiem poszukiwacza-odkrywcy. Oczywiście taka podróż ma sens jedynie wtedy gdy podróżnik ma wyćwiczone mięśnie i dobrej klasy miecz. Każda jaskinia, każda ruina jest schronieniem wrogich człowiekowi istot. Nawet opustoszałe chaty mają swoich mieszkańców, którym lepiej w drogę nie wchodzić.
Wrogich człowiekowi istot? Hmmm... Jeśli wszyscy zgodzimy się że człowiek to nie tylko jasnoskóry europejczyk to ok. Nazwa pasuje. Jeśli jednak będą sprzeciwy to chyba jedynie Cesarski mieściłby się w definicji. Rozumna populacja Tamriel zamieszkuje liczący 15 km kontynent i mimo że to "tylko" połowa powierzchni Afryki, miejsca jest aż nadto by ewolucja pokazała co potrafi.
Twórcy gry zaludnili dostępny im ląd człekokształtnymi jaszczurami, kotopodobnymi ludźmi, sięgnęli po klasykę... bo trudno wyobrazić sobie współczesną fabułę opartą na baśniowej scenerii bez elfów orków czy krasnoludów. Cale to społeczeństwo kipi intrygami, jedni nie lubą drugich, choć szanowani obywatele (w domyśle - ty graczu) znajdują posłuch u wszystkich. Taka opinia jednak to efekt ciężkiej pracy - na szacunek trzeba zasłużyć. Są zadania do wykonania, cele do osiągnięcia... niektórzy zboczą z prostej drogi przyłączając się do kultów mrocznej, poprzedzającej obecną cywilizacji, inni rozsmakują w magii czy alchemii.
Nawet zarażenie wampiryzmem nie kończy gry – krwiopijcy mają swoje kryjówki, zasady rządzące społeczeństwem... od gracza zależy którą z dróg obierze. Mówiono mi, że ludzie spędzali tysiące godzin walcząc, podróżując i tworząc mikstury. Uzależnienie? Jak najbardziej ale wcale mnie ono nie dziwi. Na tysiące godzin oderwania od świata mi ów (nasz) świat nie pozwolił. Ale co się nałaziłam po górach i dolinach Tamriel - to moje.
Wracasz z pracy, szkoły. Włączasz komputer, odpalasz ulubioną grę by się odprężyć po ciężkim dniu. Najgorsze co może, Cię spotkać to zfrustrowany partner/rodzic, który jedynie co mówi to to, że nic z tego nie będziesz miał. Czy aby na pewno?
Nad tym pytaniem zastanawiało się wiele instytucji. W tym artykule omówie najciekawsze z badań.
W grudniu 2015 roku The Journal of Neuroscience opublikował badanie pt. "Virtual Environmental Enrichment through Video Games Improves Hippocampal-Associated Memory"
Naukowcy z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine przeprowadzili doświadczenie.
Podzielili 69 uczestników na trzy grupy.
Pierwsza grupa miała za zadanie granie w Super Mario 3D World przez dwa tygodnie. Zadaniem drugiej grupy jest gra w Angry Birds, natomiast celem trzeciej grupy było nie granie w ogóle.
Nie będę przytaczać całego badania bo ma ponad 8500 słów to przetłumaczenia, lecz wprowadzę jeden z najważniejszych fragmentów tekstu:
Z powodu ich wciągających doświadczeń i wzbogacania wirtualnych środowisk 3D, te same gry wideo, które były odtwarzane od dziesięcioleci przez dzieci i dorosłych, mogą rzeczywiście dostarczyć naszemu mózgowi znaczącej stymulacji
Wychodzi na to, że uczestniczy grający w Super Mario 3D World radzili sobie o wiele lepiej z zadaniami, które wymagają pamięci uzupełniającej, podczas gdy reszta nie wykazała żadnej poprawy przed i po grze.
Gracze, którzy preferują złożone gry wideo 3D, osiągają lepsze wyniki
Podsumowali naukowcy.
Źródło: US National Library of Medicine
Każdy z nas kiedyś grał w grę. Czy to w legendarną Contre z 87', czy w najnowsze Call Of Duty.
Ale czy zastanawialiście się nad tym, czy gra którą aktualnie ogrywamy jest przeznaczona dla nas?
Problem ten dotyka dzieci, szczególnie w młodszym wieku. Władzą zawodzącą są tutaj niestety rodzice. To oni powinni kontrolować co jego pociecha ma przeglądać i w co grać. Możliwe, że jest to sprawa kontrowersyjna dla niektórych ale warto o tym w spomnieć. Poza tym, w dzisiejszych czasach nikogo nie powinien zdziwić 10-latek grającego w najnowsze GTA. Tylko co na to rodzice?
Na to pytanie próbowało odpowiedzieć childcare.co.uk, artykuł zatytułowali "Half of parents allow young kids to play 18+ games unsupervised"
Childcare przepytowło ponad 2000 rodziców, dzięki otrzymanym odpowiedziom stwierdzili, że ponad połowa rodziców pozwala swoim dzieciom grać w gry wideo przeznaczone dla osób dorosłych. Wnioski są dosyć interesujące.
86% rodziców przyznało, że nie zwracają uwagę na ograniczenia wiekowe.
43% zaobserwowała negatywną zmianę w zachowaniu swojego dziecka od czasu grania w gry dla dorosłych
Założyciel Childcare badanie podsumował zdaniem:
W dzisiejszych czasach trudno jest zarządzać tym, na co narażone jest twoje dziecko, ponieważ jeśli twój 10-latek ma przyjaciół, którzy grają w Fortnite, który ma 12 punktów PEGI, chcesz, aby był częścią zabawy. Jednak zawsze warto zaglądać do gry, aby sprawdzić, czy jest ona odpowiednia, zamiast pozostawić swoje dziecko na własną rękę.
Trzeba mieć jednak uzmysłowienie, że gry to nie alkohol, to nie są papierosy. Nie mają bezpośredniego wpływu na świadomość gracza. Ale! Zawsze jest jakieś ale. Przeszkodą tutaj może być natomiast sposób rozumowania świata przez małe dziecko. To on decyduję, czy to co widzi na ekranie jest tylko zabawą i nie należy niektórych czynności naśladować, czy zrozumie że to może być w sumie zabawne. I tutaj dobrym przykładem dla nich muszą być rodzice. Aby wybrali jednak odpowiednią grę dla swojej pociechy.
Źródło: Childcare.co.uk
Autorzy:
Z głębin podszafia - część pierwsza, Morrowind - 
Wirtualne środowisko gier wideo poprawia pamięć - 
Grasz w GTA mając 10 lat? Rób co chcesz, czyli słów parę o nietypowym rodzicu -
@kepkeeper - 2 SBD na rzecz konkursu