1997 yılında müzik manyağı abimiz, Dream Theater bateristi Mike Portnoy, yan proje amaçlı yeni bir grup kurmak ister. Gençlik idolü olan King Crimson bass gitaristi Tony Levin'i grupta bas çalması ve o dönemin parlayan yıldızı Jordan Rudess'ı da klavye çalması için gruba davet eder. Üçlü tamamdır ancak bir gitarist eksiktir.
Portnoy ilk teklifi o dönem yaşayan Pantera gitaristi Dimebag Darrel'a (2004 yılında sahnede vurularak öldürüldü) götürür. Dimebag programı fazla yoğun ve turnede olduğu için bu teklifi geri çevirir (o olsa ne tuhaf bir şey duyardık acaba diye düşünmeden edemiyorum). Daha sonra Kansas ve Deep Purple'da çalmış Steve Morse ve Fates Warning'de çalan Jim Matheos'a gider ve yine ne yazık ki aynı olumsuz cevaplarla geri döner. Son olarak grup arkadaşı, uzun zamandır da dostu olan Dream Theater gitaristi John Petrucci'ye gider ve kabul görür. Tilkinin dönüp dolaşıp gideceği yer, kürkçü dükkanı hesabı...
Grup 1998 yılında ilk albümlerini çıkarır. Albümün bir adı yoktur aslında, "Liquid Tension Experiment 1" olarak Magna Carta Records tarafından piyasaya sürülür. 1999 yılında "Liquid Tension Experiment 2" adı altında ikinci albümlerini de çıkarırlar ve Portnoy bir üçüncü albüm olmayacağı konusunda duyuru yapar.
Portnoy bu. Boş durur mu? Hayır...
Liquid Trio Experiment nasıl ortaya çıktı?
2007 yılında tekrar stüdyoya girerler. Grup yazım aşamasındayken Petrucci'nin eşi bir erken doğum gerçekleştirir ve Petrucci acil ayrılmak zorunda kalır. Aynı anda kiralanmış bir kayıt stüdyosu bulunan grup, haliyle boş durmaz ve "madem üç kişiyiz, hadi bi Trio patlatalım" diyerek üçüncü albümü "Liquid Trio Experiment" adı altında kaydeder ve "Spontaneous Combustion" albümünü piyasaya sürer. Tekrar tekrar konser durumunda ola grup aynı zamanda Liquid Tension Experiment 2 projesinden 914, Chewbacca ve Liquid Dreams'i de bu çalışmaya katar.
Grup yine bir konser esnasındayken (Petrucci de katılmış vaziyette) Jordan Rudess'ın klavyesi bir arıza yapar ve çalınamaz vaziyete gelir. Böylece Tony Levin üstadı olduğu başka bir enstrüman olan Chapman Stick'e, Portnoy Bass'a geçer. Petrucci aynı yerde görev yapmaya devam ederken Rudess da eline bir gitar alır ve Anthrax bateristi Charlie Benante'nin de davul alanını doldurmasıyla konseri tamamlayıp üstüne bir de albüm çekerler. E albümün adının haliyle "When the Keyboard Breaks: Live in Chicago" olması tesadüf değildir. Tamamen doğaçlama, emprovizasyon olan bu albüm de kısa bir ara sonra piyasaya sürülür ve LTE artık başka her hangi bir çalışma yapmaz 2012 senesine kadar.
2012 yılında, Portnoy'un Dream Theater'dan ayrılmasından sonra Tony Levin bir Dream Theater turnesinde sahneye çıkar ve LTE yeniden oluşur, bir konser daha verirler. Bu sefer davulda Portnoy değil, Mangini vardır.
Yine aynı yılda (2012) Portnoy tamamen zevk amaçlı çıktıkları bir turnede eski Dream Theater klavyecisi Derek Sherinian, Tony MacAlphine Billy Sheenan'la Tokyo'da Acid Raid çaldıkları bir DVD kaydederler.
Kesinlikle ve kesinlikle kaydedeğer bir gruptur. Paradigm Shift, Universal Mind, Acid Rain, 914 gibi eserler ciddi anlamda yabana atılmayacak ustalık eserleridir. Dream Theater dinleyen, seven, takip eden herkese kesinlikle ulaşabilecek bi gruptur. Özellikle "abi bi enstrümanla ne yapılabilir ki en fazla" sorusuna kesin ve net cevaptır zira zaten bütün şarkılar enstrümatel olarak kaydedilmiştir.
Şu anda ise yıl 2018. Portnoy'un Dream Theater'dan ayrılmasından sonra da çok uzun süre ortada küslük durumu sürdü. Geçtiğimiz bir kaç ay önce Petrucci kendi instagram hesabından Portnoy'la birlikte bir fotoğraf paylaşarak bu küslüğün sona erdiğini, belki de yeni gelebilecek albümlerin müjdesini verdi aslında. Umarız gelecekte bizi bekleyen yeni bir Liquid Tension Experiment albümü olacaktır.
__
