Gözlerimin ağrısına dayanamayacağım için fotoyla falan uğraşmadan hızlıca bir şeyler yazıp gitmem gerekiyor.
Bu özgünlük ne meret bir şey oluyor. Oysa eskiden böyle değildim. Özgünlük için yapay zeka gardaşım ile aynı fikirdeydim. Şuan ise tamamen yapay zekanın hayrına, insanoğlunun şerrine bir olay olarak görmeye başlıyorum.
İkilemleri yaşamak kaderimizin alayını kapsamış durumda, alışmayacağız naralarını hatırlıyor olsam bile alışıyor gibiyim.
Ürkünçlük, tezatlık...
Hayrolsun.
