Sarhoşluğu hoş görmez çoğu insan. Onlara göre sarhoş olmak, olmayan huzuru arama çabasıdır sadece. Aslında gerçeği bilip de kabullenemeyenlerin sözleridir bunlar.
Ruhun bedenden ayrıldığı andır sarhoşluk. Bedeninin, beyninin tüm hayırlarının evetleştiği zamandır. Nefesin buhulanırken soğuk sulara atabilmektir kendini.
İtiraflardır sarhoşluk. Bedeninin, kültürünün tüm engellerine rağmen içindeki gerçek cesaretin ortaya çıktığı andır.
Yapabileceklerinin hepsidir sarhoşluk. Çocukluğun masumiyeti, haylazlığıdır. Her yudumda özgürlüktür. Tenindeki rüzgarın sıcaklıkla karışmasıdır. Yapmacıklığın kabul görmemesidir. Maskesizliktir. Ayıldığında gelen gerçekliğin baş ağrısıdır.
Huzur yoktur sarhoşlukta, gerçeklerin huzursuzluğundan. Sonunda fark edersin ki ruhun ta kendisidir sarhoşluk.
Huzuru değil, gerçeği, saflığı arayanların rehberidir o yudumlar.
Biz düzensizlik içinde düzen yaratanlara piç der insanlar. Bırakın istedikleri kadar söylensinler. Duyulmaz sesleri. İnletecek tek ses bizim gerçekliğimizdir. Terk edelim onları sahte hayatlarında yaşamaya.
VURUN KADEHLERİ DOSTLAR.
Ruhumuzun şerefine içelim bu gece.
