ကိုယ္႔ရဲ႕ဘ၀အခ်ိန္မ်ားစြာကို စိုးရိမ္စိတ္ေတြန႔ဲ ျဖတ္ေက်ာ္ေနရတယ္ေလ
ေန႔စဥ္အတြက္စား၀တ္ေနေရးလည္း ပူပန္ေနရပါသည္
ကေလးေတြရဲ႕ပညာေရးဆိုလည္း အားရစရာမရွိဘူး
ေန႔ေတြညေတြက အနွစ္သာရမဲ႔လာတယ္
စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္မက်တာေတြကို ထုတ္ေျပာခ်င္မိတယ္
သူ႔လုပ္ရပ္ေတြက တဖက္သက္ဆန္လြန္းေနခဲ႔တယ္
ဒါေပမယ္႔ ယေန႔အခ်ိန္ထိ သူ႔ကို မေျပာျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး
သူစိတ္ဆင္းရဲမွာ စိုးလို႔ပါ ရင္ထဲမွာသူ႔ကို အဲ႔ဒီေလာက္ထိ
အေလးအနက္ထားပါတယ္ သူကသာမသိတာပါ
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သူဘာလုပ္လုပ္ ခြင္႔လႊတ္ေပးလိုက္တယ္
အျမဲတမ္းအေလွ်ာ႔ေပးလာေတာ႔ အနိုင္လိုခ်င္တာ သဘာ၀ပါ
စာနာ နားလည္တက္ျခင္းကို သိျမင္လာတဲ႔တစ္ေန႔ေတာ႔
