Hello my all friends Steemians .สวัสดีคะ เพื่อน ๆ ทุกคน
เราหายจากที่นี่ไปประมาณ เกือบเดือนเพราะภารกิจหน้าที่ในงานแต่ก็คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคน แอบเข้ามาแว่บๆ บ้างคะ แต่ไม่ได้โพสเลย วันนี้ภาระบางอย่างเบาลง ใจเบาลง ความคิดสมองเบาลง มีความว่างเกิดขึ้นบ้าง นึกถึงเมื่ออดีตตอนที่เราทำงานในองค์กรแห่งหนึ่ง ซึ่งวุ่นวายมาก การแข่งขันสูงมาก ต่างคนต่างแย่งชิงผลงานเพื่อปรับระดับคุณภาพของตัวตนขึ้น ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกของการทำงาน มันคือความปกติ ของการใช้ชีวิต การเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
เราจำได้ว่าเรารู้จักสถานที่แห่งหนึ่ง คงไม่หนีไกลจาก “วัด” นะคะ สำหรับเรา เคยไปเมื่อสมัยตอนทำงานมาก ๆ เพื่อปรับใจให้ปล่อยวางจากทุกข์ในขณะนั้น เพื่อศึกษา ในบางสิ่งที่เรามั่นใจว่า สามารถนำพาให้เราหลุดพ้นจากทุกข์ในขณะนั้นได้อย่างแน่นอน
ที่นี่คือ ส่วนหนึ่งของวัดนี้ เรากลับมาอีกที การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นมากมาย แต่บางสิ่งยังคงเดิมคือ หลักธรรมคำสอนต่าง ๆ การเวียนว่ายตายเกิด เป็นเรื่องที่ไม่อาจหลุดพ้น ในความคิดของเรานะคะ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดาของมนุษย์ แต่การรู้จิตตัวในขณะปัจจุบัน ว่าเกิดอะไรขึ้น และควรทำอย่างไรเมื่อโดนกระทบ นี่สำคัญ การหลุดจากปัญหาที่มาจากปัญญา นี่สิสำคัญว่าควรทำอย่างไร ถ้าเรารู้ถึงจิตตน ในข้อนี้ได้ ทุกอย่างจะเบา จะวาง จะว่าง ทุกขณะที่เรารู้
ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่แวะมาให้กำลังใจกัน ขอบคุณ
Thank you very much my all friends Steemians
