Spółdzielnia Inwalidów "Spamel"
Nieistniejący budynek biurowy zakładu.
Ulotka reklamowa.
Pan Jan Szymczyk - ślusarz narzędziowy przy szlifierce.
Pani Elżbieta Jachnicka w wypożyczalni narzędzi.
Montaż łączników Łk-15 - tzw. biały montaż.
1949 rok jest początkiem 6-letniego rozwoju spółdzielczości pracy w Polsce Ludowej - poważnego ruchu społeczno-gospodarczego, który miał na celu wytworzenie własnej struktury organizacyjenj i wypracowanie podstawowych form współżycia społecznego.
Niebywałym osiągnięciem w rozwoju ruchu spółdzielczego w Polsce Ludowej wskazującym na troskę władz o ludzi upośledzonych na zdrowiu jest powołanie do życia spółdzielczości inwalidzkiej.
W roku 1950 zamieszkała na terenie Twardogóry grupa inwalidów wojennych i wojskowych postanowiła założyć spółdzielnię. Grupa licząca 15 osób organizuje 1 października 1950 roku pierwsze zebranie informacyjne pod przewodnictwem 2 przedstawicieli z Okręgowej Organizacji CSJ we Wrocławiu. Na zebraniu tym został wybrany Komitet Organizacyjny, który przyjął na siebie zadania założenia spółdzielni inwalidów w Twardogórze.
W skład powyższego komitetu weszli:
W dniu 2 października 1950 roku Komitet Organizacyjny kieruje pismo do Miejskiej Rady Narodowej w Twardogórze w sprawie wydania opinii o celowości założenia spółdzielni inwalidzkiej.
W dniu 6 października 1950 roku w lokalu przy Placu Piastów 15 obraduje powyższe zgromadzenie, w którym bierze udział 15 założycieli.
Zgromadzeniu przewodniczy prezydium w składzie:
Walne Zgromadzenie założycieli dokonało wyboru pierwszych władz spółdzielni.
W skład pierwszego Zarządu weszli:
Zarząd Spółdzielni mieści się wówczas przy ul. Sosnowej 5. Nowo wybrany Zarząd Sp-ni zwraca się w dniu 20.10.50 r. pismem do SCJ w Warszawie o wydanie zaświadczenia o celowości założenia Sp-ni Inwalidów 'WSPÓLNOTA" w Twardogórze.
15 grudnia 1950 roku piętnastu założycieli rozpoczyna działalność gospodarczą. W czterech lokalach drobnorzemieślniczych rozlokowanych na terenie Twardogóry przy ulicach:
Nadmienić nalezy, że powyższe lokale, ich urządzenie oraz maszyny i narzędzia wnieśli do SP-ni jej założyciele jako rzeczowy wkład w formie udziałów członkowskich.
Dzięki ich udziałowi zostają uruchomione warsztaty stolarskie, warsztat produkcji mat trzcinowych oraz usługowy punkt szewski.
Działalność gospodarcza pierwszego roku przyniosła Sp-ni ujemne wyniki. W 1952 roku Komitet Powiatowy PZPR w Sycowie zapewnia obsadę kierownika i na Walnym Zgromadzeniu w dniu 30 marca 1952 r. wybrano nowy skład Zarządu w osobach:
Z dniem 1 stycznia 1953 r. otrzymano również od władz miejskich zakład ogrodniczy i założono hodowlę królików futerkowych. W tym okresie Sp-nia zajmuje się wszystkim - od hodowli królików poprzez uprawę pietruszki do produkcji zabawek, koni na biegunach.
W roku 1954 następuje dalsze rozszerzenie produkcji. Uruchomiona zostaje Rozlewia Piwa, Wytwórnia Wód Gazowanych, której wyroby zaopatrują ludność z terenu Twardogóry, Międzyborza, Kuźnicy Cieszyńskiej oraz Ostrowa Wielkopolskiego.
Rok 1956, to okres następnej pięciolatki obejmującej lata 1956-1960 staje się przełomowym w działalności Sp-ni. Następuje usprawnienie produkcji przy jednoczesnej likwidacji tych kierunków działania, które przynosiły straty. 16 lipca 1956 r. przyjmuje w trwały zarząd i użytkowanie budynek parterowy przy ul. Wojska Polskiego 1 od Rejonu Przemysłu Leśnego we Wrocławiu. W pomieszczeniach tych urządzono bardzo dobre warunki do pracy. Produkcja Spółdzielni to: kapy gobelinowe, opakowania drewniane.
Kapy gobelinowe to "oczko w głowie" dla Zarządu Sp-ni jak również dla pracowników. Kapy produkowane przez Sp-nię wysyłano na eksport była więc to produkcja bardzo opłacalna.
Mając na względzie dobro inwalidy, ochronę jego stanu zdrowotnego w 1960 r. otwarto w Sp-ni Zakładową Przychodnię Rehabilitacyjną, którą po dzień dzisiejszy kieruje lek. med. Benon Berkowski.
Rok 1965 to kolejny przełom w dziejach działalności naszej Spółdzielni. Na wniosek władz powiatowych, Zarząd Sp-ni mając na uwadze uprzemysłowienie powiatu a przede wszystkim miasta Twardogóry decyduje się oddać obiekty użytkowe dla potrzeb Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego na zorganizowanie zakładu produkcyjnego, podejmując jednocześnie budowę nowych hal produkcyjnych dla potrzeb Sp-ni. Dzięki pomocy władz powiatowych udało się w krótkim czasie postawić nową Spółdzielnię, która swym wyglądem i estetyką prezentuje się okazale po dzień dzisiejszy.
Rok 1966 to rok uruchomienia zakładu elektrotechnicznego (od Zakładu "Lumel" w Żarach zostaje przyjęta produkcja łączników krzywkowych Łk-15, prowadzona do dnia dzisiejszego. Wraz ze zmianą profilu produkcji Zarząd Sp-ni ogłasza konkurs na nową nazwę Sp-ni i w październiku 1972 r. wprowadza nową nazwę "SPAMEL".
W roku 1973 zotaje wprowadzony do produkcji nowy wyrób elektrotechniczny. Jest nim regulator obrotów do maszyn szyjących U-118 przyjęty z zakładu "ASPA" we Wrocławiu. Produkcja w/w wyrobów trwa nadal. Spółdzielnia staje się zakładem dominującym w branży elektrotechnicznej co daje to możliwość prowadzenia we właściwy sposób rehabilitacji zawodowej inwalidów. Spółdzielnia osiąga czołowe miejsca w konkursach na szczeblu rejonu i kraju. Jest pozytywnie oceniana przez władze zwierzchnie a także gości odwiedzających.
W roku 1984 przeszedł na emeryturę długoletni zasłużony prezes Zarządu Ob. Ignacy Robakowski. Na jego miejsce Rada Nadzorcza Sp-ni powołała nowego prezesa Zarządu Spółdzielni w osobie inż. Stanisława Patera.
Spółdzielnia jest jedynym w kraju producentem wyrobór elektrotechnicznych jak:
| Lp. | Wyszczególnienie | 1983 | 1984 | 5 |
|---|---|---|---|---|
| 1. | łącznik krzywkowy | 409 350 | 452 294 | 110,5 |
| 2. | regulator obrotów | 941 170 | 981 768 | 104,3 |
| 3. | przełącznik POW | 11 182 | 13 077 | 116,9 |
Z 15-tu osób w dacie rozpoczęcia działalności, na koniec 1984 r. Spółdzielnia zatrudniała 469 pracowników w tym:
Na działalność socjalną w 1984 r. Spółdzielnia przeznaczyła kwotę w wysokości 2..160 tys. zł.
Kwotę tę przeznaczyła na organizowanie:
Pierwotnie opublikowano na Muzeum Ziemi Twardogórskiej. Blog na Hive napędzany przez dBlog.
