زنان بارداری که سابقهی زایمان زودرس و سقط تکرار شونده دارند، بقای بارداری و داشتن نوزاد زندهشون رو مدیون عمل جراحی کوچکی بنام سرکلاژ هستن.
سرکلاژ یعنی دوختن دهانهی رحم یا همون سرویکس که به دو روش شیرودکار و مکدونالد انجام میشه.
این عمل برای زنانی که بدلیل نارسائی سرویکس دچار زایمان زودرس راجعه و یا سقط راجعه در سه ماههی دوم بارداری میشن، کاربرد داره.
بدلیل نارسائی سرویکس همین که جنین مقداری وزن گرفت، دهانهی رحم تحمل وزن جنین رو نداره و خودبهخود شروع به باز شدن یا به اصطلاح علمی دیلاتاسیون و افاسمان میکنه. که طی مدت کوتاهی منجر به سقط یا تولد جنین نارس شده، که معمولا بدلیل نارس بودن قادر به ادامهی حیات نیست، میشه.
تابلوی بالینی بهصورت مراجعه مادر باردار به اورژانس مامایی با شکایت لکه بینی و یا خونریزی در حد کم با یا بدون دردهای خفیف شکمی و لگنیه. بعد از انجام معاینهی واژینال متوجه باز بودن کامل سرویکس و خروج قسمت زیادی از ماحصل حاملگی به داخل واژن میشیم. معمولا حالت مشابه در حاملگی بعدی در سن حاملگی پایینتری اتفاق میافته.
در اصل تشخیص نارسایی سرویکس و نیاز به سرکلاژ بر اساس سابقهای که گفتم داده میشه ولی در برخی موارد بر اساس کوتاهی سرویکس، قبل از شروع علایم اقدام به درمان یعنی انجام سرکلاژ میکنیم.
قبل از اقدام به بارداری در افرادی با سابقهی نارسایی سرویکس، بر اساس رد کردن بوژی شمارهی هشت و یا براساس باز بودن نسبی کانال سرویکس در عکس رنگی رحم تشخیص نارسایی سرویکس داده میشه و در حاملگی عمل جراحی رو انجام میدیم.
بهترین زمان برای انجام سرکلاژ در سن حاملگی چهارده تا شانزده هفتگیه.
خیلی خوبه که عمل جراحی اینقدر ساده بتونه معظل زندگی یه زوج رو برطرف کن و جون یه انسان رو از نابودی حتمی نجات بده.
