Noong 1095, itinatag ni Count Hartmann van Dillingen at ng kanyang asawang si Adelheid ang iglesya ng choir lord na Sankt Ulrich und Afra sa Neresheim, na sa lalong madaling panahon ay naging isang Benedictine kumbento.
Ang pag-iingat ng monasteryo ay nanatili sa Mga Bilang ng Dillingen hanggang sa pagkawala nito sa 1258. Ang mga bilang ni Oettingen pagkatapos ay inaangkin ang pag-iingat, na tinanggap nila bilang pangako noong 1263 sa pamamagitan ng paghuhukom ni Albert na Dakila.
Noong 1764 ay natapos na ang pag-aalaga ng mga bilang ng Oettingen-Wallerstein, na nag-iwan ng kumbento na walang kayamanan. Noong 1766, sumailalim ang pagpasok sa College of Swabian Reich Presidents sa Reichstag.
Ang talata 13 ng Reichsdeputationshauptschluss ng Pebrero 25, 1803 ay nagbigay ng mga prinsipe ng Thurn und Taxis na sumusunod para sa pagkawala ng kanilang kita mula sa post ng gobyerno sa mga teritoryo na itinalaga sa France: ang pundasyon ng royal kababaihan na Buchau kasama ang lungsod, ang Martal at Neresheim abbeys, ang ang tanggapan ng Ostrach na may kaluwalhatian Schemmelberg at ang mga nayon ng Tiefental, Frankenhofen at Stetten na kabilang sa Salmannsweiler.
