Soğuk,tuzlu,ekşi erikler .En sevdiklerim.Baharın gelmesini erikler için isterim.Çocukluğumda anneannem ile büyük annemin (anneannemin annesi) yamaçta küçük bir evi ve kocaman bir bahçesi vardı.Bahçedeki en sevdiğim ağaç erikti.Bahar geldiğinde ağacın çiçek açmasını büyük bir heyecanla beklerdim.Ağaç çiçek açtığında bu benim birinci bayramım olurdu,çiçekler erik bağladığında zıp zıp zıplardım.Erik ağacına tırmanır daldan dala gezer ve büyük bir keyifle erikleri yerdim.En uç dallara kadar tırmanırdım.Anneannemin evi ve bahçesi artık masal oldu,geçmişin izlerine takılı kaldı.O bölge hızlıca yerleşim dönüşümüne girdi ve her tarafı apartmanlar kapladı.Şimdilerde kendi bahçemizdeki erik ağaçları ile ilgileniyorum.Çocukken ağaca tırmandıysanız yetişkin olduğunuzda da rahatlıkla tırmanabilirsiniz.Doğayla iç içe olmak ağaçların çiçek açmasını ve meyve vermesini izlemek çok güzeldir onları seyreder ve kendimi şanslı hissederim. Erikler bahçemizden ve fotoğrafta bana ait.
