ဘုရင္ႀကီး၏ နတ္ရြာခရီး
THE KIN'S JOURNEY TO THE
CELESTIAL ABODE
Part (1)
ေ႐ွးအခါက အေျမႇာက္ႀကိဳက္ေသာ
ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးတြင္ ညဏ္မ်ားေသာအမတ္ႀကီးတစ္ဦးရိွေလသည္။
အမတ္ႀကီးသည္ ဘုရင္ႀကီးအား
ပရိယာယ္အမ်ိဴ းမ်ိဴ းျဖင့္ ေျမႇာက္ပငြၿပီးရသမ်ွ အခြင့္ေရးကိုမလြတ္တန္းယူေလ့ရိွသည္။ ဘုရင္ႀကီးသည္ အမတ္ႀကီးေျမႇာက္ပင့္သမွ်ယုံစားၿပီး အရာရာတြင္ အမတ္ႀကီးကိုသာအားထားေနရ၏။
တစ္ညေနတြင္ဘုရင္ႀကီးသည္ ျမစ္ကမ္းေျခအတိုင္းလမ္းေလ်ွာက္ရာမွ
နန္းေတာ္သို႔ျပန္ဝင္လာသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘုရင္ႀကီးသည္အနီးရိွေတာထဲမွ ေျမေခြးမ်ားေဟာင္သံကို ႐ုတ္တရက္ၾကားလိုက္ရ၏။
ဘုရင္ႀကီးသည္ အမတ္ႀကီးဘက္သို႔လွၫ့္္၍ ေျမေခြးေတြ သည္လိုဘာေၾကာင့္ေဟာင္ေနရသတုံး၊ ငါဘုရင္ေရႊနားေတာ္မွာ သည္အသံေတြကိုမခံသာေအာင္ျဖစ္ရတယ္ ဟု
မိန္႔ဆိုေလသည္။
အ႐ွင္မင္းႀကီး သည္ႏွစ္ေဆာင္းရာသီဟာထူးထူး႐ွား႐ွားေအးခ်မ္းလွပါတယ္၊ ဆင္းရဲသားေျမေခြးေတြခမ်ာ အေႏြးထည္မရိွ႐ွာၾကဘူး၊ အခုသူတို႔အ႐ွင္မင္းႀကီးဆီမွာ ေဆာင္မ်ားအသနားခံေနၾကတာပါ ဟု အမတ္ႀကီးကျပန္လည္ေလ်ွာက္ထားလိုက္ေလသည္။
In the time immemorial there
was aking who wanted to be
praised by others, had a cunning minister. This minister
used to praise the king and took all the opportunities by any mean. The king believed what the minister said and relied on this minister.
In one evening, the king sauntered along the riverbank and returned to his royal palace. At that time the king
heard the barking of foxes immediately. The king turned to the minister and asked.
"Why do those foxes bark like that? This barking voices are unberable for my easr."
"Thts winter is extremely cold.
The poor foxes have no clothes to warm themselves.
Now they are asking the blankets from you.