လူတိုင်း လူတိုင်းမှာ
သူရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
ပြဿနာဆိုတာရှိကြတယ်...
လူသိစေချင်တာ ရှိသလို
လူမသိစေချင်တာလည်း ရှိတတ်ကြတယ်
အဲ့ကြောင့် အပေါင်းသင်း
ဆက်ဆံရေး နယ်ပယ်မှာ
သိပေမယ့် မသိချင်ယောင်ဆောင်ရသလို
သိပေမယ့် မပြောပဲ
နေပေးရတာလည်း ရှိတယ်
ဒီနေရာမှာ စာနာမှု့က
လူတယောက်ရဲ့အဆင့်အတန်းကိုပြတယ်
မိတ်ဆွေအစစ်လို့ ထင်ရတဲ့
ထင်ခဲ့တဲ့ လူတချို့က
ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကြောင်းအရာတွေကို
အတင်းတုပ်တဲ့အခါ၊ ပုံကြီးချဲ့တဲ့အခါ
ကိုယ်ကသိပေမယ့် မသိချင်ယောင်ဆောင်
လိုက်တာလည်းရှိတယ်
သူတို့ ပုံကြီးချဲ့လို့ သိသွားတဲ့သူတွေက
မထိခလုတ်၊ ထိခလုတ်နဲ့
ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရိသဲ့သဲ့ လာလာပြောသောအခါ
ဘာမှတော့ ပြန်မပြောဘူး။
ဒီစကား ဘယ်သူဆီကလာသလဲဆိုတာသိနေတယ်
ဒါပေမယ့် သည်းမခံနိုင်တဲ့တနေ့
ပြန်ပြောရင်လည်း
တယောက် မျက်နှာတစ်ယောက်
ကြည့်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး
ပြောချင်တာက
ဘာကြောင့်
လူမှုရေးနယ်ပယ်မှာ
စည်းမထားတာလဲ
ဘာကြောင့်
ကိုယ့်ရဲ့ ပါးစပ်ကို စည်းကမ်းရှိအောင်
မထိန်းသိမ်းနိုင်တာလဲ
ဘာကြောင့်
သူများရဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို
ပယ်ပယ်နယ်နယ်ပြောပြီး
အရသာ ခံချင်ရတာလဲ
လူတယောက်ရဲ့အဆင့်အတန်းက
ငွေကြေးချမ်းသာမှု မဟုတ်ဘူး
လူတစ်ယောက်ရဲ့အဆင့်အတန်းက
ပါးစပ်စည်းကမ်းရှိဖို့နဲ့
စာနာနားလည် ဖေးမတတ်မှုပါ...
ကြိုက်လွန်းလို ကောက်နုတ်တင်ပြထားပါသည်။