Sonbaharda doğduk diye belli ki hazana düşkünlüğümüz.
Nerede yapraklarını dökmüş bir ağaç görsem, hüzünlenirim. Sararmış yapraklar arasında yürürken hüznüm inceltir kalbimi. Islak yaprakların yaydığı rayiha alır götürür huzurun kentine. Ve ben o şehrin ıslak kaldırımlarında yalnızlığımla kol kola yürürüm güneşin battığı yere doğru...
