ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္႐ွိသူတုိင္းမွာ တူညီခ်က္တစ္ခုကေတာ့
အားနာတတ္တဲ့စိတ္ပါ။
လူတစ္ေယာက္ ကုိယ့္ေၾကာင့္ခံစားရမွာကုိ
ကုိယ္ခံစားရမွာထက္ ပုိေၾကာက္တတ္ျပီး ကုိယ့္အသားနာမွာထက္
သူမ်ား အသားနာသြားမွာကုိ အရမ္းစိတ္ပူတတ္ၾကတယ္။
ကုိယ္မွားခဲ့တဲ့ အမွားအတြက္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေပးဆပ္ရ မညီးမညဴ ေပးဆပ္တတ္ၾကျပီး
ကုိယ့္အမွားတစ္ခုအတြက္ တာဝန္ယူစိတ္အျပည့္႐ွိၾကတယ္။
ကုိယ့္ခံစားမူွမ်ားကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳထားတတ္ၾကျပီး
သူမ်ားငုိေနရင္ ကုိယ္ပါမ်က္ရည္က်တတ္ၾကျပန္တယ္။
ဘယ္ေလာက္ပဲအေျပာဆုိးသူျဖစ္ေနပါေစ ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္
႐ွိသူဆုိရင္ ပါးစပ္ကထြက္တဲ့စကားနဲ႔ ရင္ထဲမွာ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေန
တတ္ၾကပီး ပါးစပ္ကပြစိပြစိေျပာေနေပမယ့္ လက္ကေတာ့
အျခားသူလုိအပ္တာကုိ အလြယ္တကူျဖည့္ဆည္းေပးတတ္ၾကတယ္။
ကုိယ့္ကုိ လိမ္ညာလွည့္ျဖားသူကုိေတာင္ ငါလုပ္လုိက္ရင္
သူခံရမွာပါလားဆုိျပီး သည္းခံတတ္ၾကကာ မျပတ္မသားတဲ့စိတ္က
ကုိယ့္ဒဏ္ရာေတြ ဗလပြတုိးၿပီးရင္းတုိးလာတာကုိ ေမ့ေလ်ာ့ေနသလုိပါပဲ။
ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္႐ွိသူတုိင္းက လူတစ္ေယာက္အေပၚ
ေကာင္းေပးရင္ ကုိယ္ခံရမွာသိသိႀကီးနဲ႔ ေနာင္တမရႏူိင္ဘဲ
"ေမြးသေနၶေသမွ ေပ်ာက္"မယ္ဆုိတဲ့ စကားအတုိင္း
ေကာင္းလက္စနဲ႔ဆက္ေကာင္းေနၾကၿပီးခံလက္စနဲ႔ဆက္ပီး
နာက်င္မူွကုိ ရင္ဝယ္ပုိက္ေနတတ္ၾကတယ္။
ကုိယ့္ေမတၱာ ေစတနာကုိ ျပက္ရယ္ျပဳအသုံးခ်သြားသူကုိ
ပါးစပ္က ျပတ္တယ္....ျပတ္တယ္လုိ႔ နာက်ည္းစြာ ေႂကြးေၾကာ္ေနေပမယ့္ သတိရတုိင္း" သူအဆင္ေျပရဲ႕လား"
လုိ႔ေတြးပူေနတတ္ၾကတယ္။
ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္႐ွိသူတုိင္းက အငုိမ်က္လုံး အျပဳံးမ်က္ႏွာနဲ႔
ကုိယ့္မွာ ငုိစရာ႐ွိေနရင္ေတာင္ အျခားသူကုိယ့္ေၾကာင့္
စိတ္ဆင္းရဲသြားမွာေၾကာက္လုိ႔ အျပဳံးမ်က္ႏွာနဲ႔ ဟန္ေဆာင္ေနတတ္
ၾကတယ္။
ကုိယ္ခ်င္းစာတတ္သူေတြက မိသားစုအတြင္း ၊ ခ်စ္သူရည္းစားခ်င္း
လင္မယားခ်င္း ၊ အေပါင္းအသင္းၾကားမွာ အနစ္နာခံတတ္ပီး
အေလ်ာ့ေပးတတ္ၾကကာ "ဆယ္ခါခံရလည္း တစ္ႀကိမ္ေတာင္
အမွတ္သည္းေျခ မ႐ွိသူ"ေတြလုိ႔ ေျပာရင္လြန္မယ္မထင္ပါ။
စားစရာတစ္ခု႐ွိရင္ ကုိယ္ကအငတ္ခံေကြၽးတတ္ၿပီးလူတစ္ေယာက္ဆီက
ကုိယ္ကအကူအညီေတာင္းဖုိ႔ အင္မတန္ဝန္ေလးတတ္ၾကတယ္။
တစ္ခါတေလ ကုိယ့္အေရးကိစၥေတြမွာ ေခါင္းမာသလုိ
႐ွိတတ္ၾကေပမယ့္ အျခားသူအေရးကိစၥေတြမွာေတာ့ ကုိယ့္တန္ဖုိးကုိ
ဘာမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ မာနမဲ့ေပးဆပ္တတ္ၾကတယ္။
လူ႔ေလာကႀကီးမွာ ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္႐ွိသူေတြက
အျမဲတမ္း ခံဘက္ကပဲ ႐ွိေနတယ္လုိ႔ ဆုိေပမယ့္
ဘယ္ေတာ့မွ ဆင္းဆင္းရဲရဲ မေနရတတ္သလုိ
ေလာကပါလ တရားစီရင္ခန္းမွာ သင့္အမူွအတြက္ အခမဲ့ေ႐ွ႕ေန ႐ွိေန
ေပးမယ္ဆုိတာ ယုံၾကည္ပါေနာ္သူငယ္ခ်င္း။
