Steemit ပလက္ေဖာင္းမွာ ေနရတာ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ဗဟုသုတရပါတယ္။ ဟိုအရင္ကဆို နည္းပညာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ Post ေတြ အသစ္အသစ္ေသာ နည္းလမ္းေတြ တင္ၾကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ေလ့လာ ဖတ္မွတ္ရတာ ပညာရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သုတ ရသ ပါေသာ ဇတ္လမ္းတို ဇတ္လမ္း႐ွည္ ဒါေတြဟာ ခံစားမူ႔ရသ ကိုမွ်ေဝေပးလို႔ ဇတ္လမ္း႐ွည္ေတြဆို ေန႔တိုင္းေရးတင္မွာ ကိုေစာင့္ဖတ္ခဲ့ရဘူးပါတယ္။
အသစ္ အသစ္ေသာ အေတြးအေခၚေတြ ဆန္းသစ္မူေတြနဲ႔ Steemit မွာ ကြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ရတနာ သိုက္ႀကီး တစ္ခုပါပဲဗ်ာ။ ခုေနာက္ပိုင္း စာေရးသားသူေတြ နည္းပါးလာေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္ myanmar ဆိုတဲ့ Tag နဲ႔ ျမန္မာစာ ေရးတဲ့ ျမန္မာ အေကာင့္ေတြဆီက စာေတြ ဖတ္ေနဆဲပါ။ Steemit က Bus ကား တစ္စီးဆိုပါစို႔ လိုရာ ခရီး ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီကားႀကီး စီးၿပီး ခရီးဆက္ၾကရအံုးမွာပါ။ ခုလည္း စီးေနဆဲ ေနာင္လည္း ကားႀကီး မပ်က္သ၍ ဆက္စီးေနအံုးမွာပါ။
ဒီၾကားထဲ ဒီကားေပၚ ဆင္းသူဆင္း တက္သူတက္ နဲ႔ ကားေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြ ေနာက္ဆံုး ပန္တိုင္ေရာက္ရင္ လူက်န္ပါ အံုးမလား ။ လက္တြဲေခၚလို႔ ဒီ Steemit ဆိုတဲ့ ကားေပၚ တက္စီးခဲ့ၿပီးမွ လက္ဆြဲခ် လို႔ေတာ့ က်န္မေနရစ္ခ်င္ဘူး။ အိုဘယ့္ Steemit ေရ သင္သြားတဲ့လမ္း ၾကမ္းမလား ေကာင္းမလား ...။
@lwanwaiMsc 045
Posted from my blog with SteemPress : http://steemhosting.com/lwanwai/?p=29