Mostly I want to share memories that I cherish. Because everything around us has changed And what was then is no more. But the beginning of the beginning. I was born in 1980 I have 1 older brother. My father and mother were together and happy until my father's death. My father was a learned man. He was a psychiatrist and good at his craft. He specialized in eating disorders. And my mother is an artist she makes images. My father's father was a businessman and had a large printing company in Hilversum. and my grandmother was a painter. So I can say that I come from a good family. In contrast, my brother and I are fuck ups from the family. Or rather, looking for a purpose on our path in life.
I had a good childhood, But I had some bumps. I have dyslexia and ad(h)d. It never really bothered me but with learning my mind was quickly distracted. I also had a lot of tutoring in the Dutch language in the past. I hated that as a kid. but I am taking advantage of it now. what I am also good at is spatial awareness. driving a car where we lived was a company that did good business and there were always big cars packed and I was always there playing my ride on a toy cart and one day my mother lost me. what turned out I was with that car to the day of my brother gone I was 4 years and that was 2 km away or so. All went well.
primary school I had a lot of friends not really special until the last grade 8th grade. That's where my devil started to emerge. that was also a notorious class. A buddy from then is still a buddy today. Bridge class changed everything I didn't like it and started skipping school. I came into contact with cannabis. And probably because of my adhd it also gave me peace. The 90s were also a crazy time in the Netherlands. house was in and ecstasy was one of them. At that time it was also normal to drink beer on the terrace when 15 - 16 years old. now the rules have all been tightened up, just like smoking was allowed everywhere, even on the train. I had teachers who just smoked in class. The first parties started. go on at night. and drugs helped with that. Speed was also easily available. And that kept you awake for 3 days.
A nice memory we always hung outside, even in winter, and then usually in front of the library. And we were just sitting around taking drugs and hanging out and then in the morning people would bring hot chocolate because they saw us standing there in the cold all night. That was just sweet because we could just go home but we didn't feel like it.
When you are young, your body can recover well. And the drugs seemed harmless. Ecstasy gave the feeling that everyone is your size. It is a warm and loving feeling. But you want to experience that more often and before you know it you do it every weekend and even during the week. I ate 100 pills in a weekend with 5 friends. I have actually used multiple times without limits. But in the long run you pay the price. I had lost my way. I even got to the point where I trusted everyone but myself. Then the thunder started. I was admitted to a clinic. Against my will and that is a minor trauma to this day. I spent periods there. until 12 years ago when I began to bond with my psychiatrist. I could talk well with that and my recovery started a little earlier in Scotland but to some relapse and the Netherlands I was under pressure again and afterwards I sometimes wonder if that was all so neat. I was allowed to go home, but on the condition that I came under guardianship. so it wasn't about my own money anymore. I was broke and also had bills so didn't see any other option. After that I started doing volunteer work for 8 years and I had a good time. I have worked with autists and they are wonderful people. And if you ask me, we're all autistic sometimes. I was allowed to take people on the road and I was a kind of foreman.
I became dissatisfied I worked myself to pieces. And didn't earn anything so I started looking for a job. and found as a fire watch / manholegard that was very interesting and I was able to see a lot there how and what they can do in technology. But then my dad started to get sickAt least his last stage of his illness. He had colon cancer first but that was removed and went well for 10 years but it came back in his lungs and everywhere. My father fell into my car. because he could barely walk. man everyone who has to do with it strength man from the bottom of me hard. You are so powerless. And dockters are also damn cocky, he himself too. He did not want to become a closet plant and chose utensazie. Wasn't necessary in the end morphine was enough. 17 Sep 2019 . died my dear father
life goes on and the first year is unreal. I went on holiday with my mother on his birthday. Those were beautiful memories I made with my mother. and a weight fell from our shoulders. when we got back from vacation. the covid started hurting, lockdowns curfew people being pitted against each other. Rules are pushed through. This year was tougher than the year before. And Christmas was beautiful but daddy we miss you. and my mother all the way.
Fortunately, there were also nice developments. This year I made 2 of my most beautiful cannabis strains. and even try to make my own weed a cross. Made international friends. And I'm even painting again. I have a feeling that 2022 is going to be a good year. But I'm an optimist
Ik wil voornamelijk herrineringen delen die ik koester. Want alles om ons heen veranderd En wat toen was is niet meer. Maar het begin van het begin. Ik ben geboren in 1980 Ik heb 1 oudere broer. Mijn vader en moeder waren tot de dood van me vader samen en gelukkig. Mijn vader was een geleerde man. Hij was een psygiater en goed in zijn vak. Hij was gespecializeerd in eetstoornissen. En me moeder is kunstenaar zij maakt beelden. De vader van mijn vader was een zaken man en had een grote drukkerij in hilversum. en mijn oma was schilderes. Dus ik kan zeggen dat ik uit een goed nest kom. Daar in tegen zijn me broer en ik fuck ups van de familie. Of wat liever gezecht nog zoekend naar een doel op ons pad in het leven.
ik heb een goede jeugd gehad, Maar ik had wat hobbels. Ik heb dislectie en ad(h)d. Ik heb er nooit echt veel last van gehad maar met leren was mijn gedachte snel afgeleid. Ik heb ook vroeger veel bijles gehad in de nederlandse taal. Ik haatte dat als kind zijnde. maar ik haal er nu toch wel profijt uit. waar ik ook goed in ben is ruimtelijk inzicht. auto rijden waar wij woonde was een bedrijf die goede zaken deed en daar stonden altijd grote auto's gepakeerd en ik zat daar altijd te spelen mijn mijn loopauto een speelgoed karretje op en dag was me moeder mij een keer kwijt. wat bleek nou Ik was met die auto naar de dag opvan van me broertje gegaan ik was 4 jaar en dat was 2 km verder of zo. Allemaal goed gekomen.
lagere school had ik veel vrienden niet echt bizonder tot in de laatse klas groep 8. Daar begon mijn duivel boven te komen. dat was ook een beruchte klas. Een maatje van toen is op de dag van vandaag nog steeds een maat. De brug klas veranderde alles ik had het niet naar me zin en begon te spijbelen. Ik kwam in aan raking met cannabis. En waarschijnlijk door me adhd gaf het mij ook rust. De jaren 90 was in nederland ook een gekke tijd . house was in en xtc hoorde daar bij. In die tijd was het ook normaal om als 15 - 16 jaar op het terras bier te dinken. nu zijn de regels allemaal aangescherpt net als roken dat mocht overal zelfs in de trein. ik had leraaren die rookte gewoon in de klas. De eerste feestjes begonnen. nachtjes door gaan. en drugs helpte daar bij speed was ook makkelijk verkrijg baar. En daar bleef je zo 3 dagen van wakker.
Een mooie herrinering we hingen altijd buiten ook in de winter en dan meestal voor de bibliotheek. En wij zaten gewoon lekker drugs tegebruiken beetje te hangen en dan in de ochtend kwamen er mensen warme chokomelk brengen om dat ze ons hadden gezien dat we daar de hele nacht in de kou stonden. Dat was gewoon lief want we konden gewoon naar huis maar we hadden geen zin.
Als je jong bent kan je lichaam goed herstellen. En de drugs leek onschuldig. Xtc gaf het gevoel dat iedereen je maat is. Het is een warm en liefdevol gevoel. Maar dat wil je vaker mee maken en voor je het weet doe je het ieder weekend en zelfs door de week. Ik heb met 5 vrienden 100 pillen in een weekend gegeten. Ik heb echt meerdere keren grensloos gebruikt. Maar op den duur betaal je de prijs. Ik was de weg kwijt geraakt. Ik was zelfs zo ver dat ik iedereen vertrouwde behalve me zelf. Toen begon het gedonder. ik werdt opgenomen in een cliniek. Tegen me wil en dat is tot op de dag van vandaag een lichte trauma. Ik heb periodes daar gezeten. tot 12 jaar geleden toen Begon ik een band te krijgen met mijn psygiater. daar kon ik goed mee praten en daar begon mijn herstel iets eerder in schotland maar naar wat terugvallen en nederland zat ik daar weer onder dwan en achter af vraag ik me wel eens af of dat allemaal wel zo netjes was. Ik mocht naar huis maar onder de voorwaarde dat ik onder bewindvoering kwam. dus niet meer over mijn eigen geld ging. Ik was blut en had ook rekeningen dus zag geen andere optie. Ik ben daarna vrijwillegers werk gaan doen 8 jaar lang en ik had het naar mijn zin. ik heb met autisten gewerkt en dat zijn geweldige mensen. en als je het mij vraagt zijn we allemaal wel eens autistisch. Ik mocht mensen mee nemen op pad en was een soort voorman.
Ik werdt ontevreden ik werkte me kapot. En verdiende niks dus ben ik opzoek gegaan naar werk. en gevonden als brandwacht/manholegard dat was zeer interesant en ik heb daar veel mogen zien hoe en wat ze kunnen in de techniek. Maar toen begon me pa ziek te worden. Tenminste zijn laatse stadium van zijn ziekte. Hij had kanker eerst darm maar dat was verwijderd en ging 10 jaar goed maar het kwam terug inzijn longen en overal. Mijn vader is nog tegen mijn auto gevallen. omdat die nouwelijks kon lopen. man iedereen die er temaken mee heeft sterkte man uit de grond van me hard. Je bent zo machte loos. En dockters zijn ook verdomt eigenwijs hij zelf ook. Hij wou geen kast plantje worden en koos voor utensazie. Was uit eindelijk niet nodig morfine was genoeg. 17 sep 2019 . stierf mijn lieve vader
het leven gaat door en het eerste jaar is het onwerkelijk. Ik was met me moeder op vakantie gegaan op zijn geboorte dag. Dat waren mooie herrineringen die ik met me moeder heb gemaakt. en er viel een pak van onze schouders. toen we terug kwamen van vakantie. begon de covid elende, lockdowns avondklock mensen die tegen elkaar worden opgezet. Regels worden door gedrukt. Dit jaar was zwaarder dan het jaar er voor. En de kerst was mooi maar papa we missen je. en mijn moeder helemaal.
Gelukkig waren er ook mooie ontwikkelingen. Ik heb dit jaar 2 van mijn mooiste wiet soorten gemaakt. en zelfs me eigen wiet een kruising proberen te maken. Internationale vrienden gemaakt . En ik ben zelfs weer aan het schilderen. Ik heb het iedee dat 2022 best wel eens een mooi jaar gaat worden. Maar ik ben een een optimist
thank you
Loonatc®
