Szukam i tych paszkwilów nie trafiam.

"Ta Terra Felix, Sarmatia warta
Wiecznych podróży, pióra i lutni
Istnieje przecież - wsparta na barkach
Bóstwa o rysach okrutnych."
(z Na starej mapie krajobraz utopijny)

.

Łacińskie zawołanie eques polonus sum! kończące ostatnią zwrotkę piosenki znaczy "jestem polskim szlachcicem" lub "jestem polskim jeźdźcem".
(z Z XVI-wiecznym portretem trumiennym rozmowa)

A czyż te poniższe słowa nie są ponad czasowe?
"A my, co rusz to przed kimś
Kolejnym na kolanach
Dalekośmy odeszli
Od siły Waszmość Pana
Po wciąż to nowych dworach
Pętamy się nie w porę
Kochamy się w honorach
Nie znamy się z honorem.

I my - na byle słowo
Na tylne stajem łapki
W zawiei z gołą głową
Szukamy własnej czapki
W tym, co zostało z włości
W dziedzictwie po waszmościach
Brakuje nam mądrości
Kochamy się w mądrościach".
(z Z XVI-wiecznym portretem trumiennym rozmowa)