ေမ့ဖို႔ႀကိဳးစားေနတာလား ?
အတိတ္က ျဖစ္ရပ္ေတြကို ေမ့ခ်င္တာလား ?
ကိုယ္ေမ့ခ်င္သူေတြကို ေမ့ခ်င္တာလား ?
စာရြက္ေပၚမွတ္သားထားတဲ့အရာေတြကို ဖ်က္ဖို႔ ခဲဖ်က္ ေကာ္ရက္စ္ရွင္ပန္လ္ စသည္ျဖင့္ရွိတယ္.
ကြန္ျပဴတာထဲ သိမ္းထားတဲ့အရာေတြလည္း ' delete ' ႏွိပ္ၿပီး ဖ်က္လို႔ရတယ္.
ဒါေပမယ့္ ...
လူ႔မွတ္ဉာဏ္မွာ သိမ္းထားတဲ့အရာေတြကို ဖ်က္ဖို႔ လူ႔မွတ္ဉာဏ္မွာ ခဲဖ်က္ပါမလားဘူး ...
' delete ' ခလုတ္လည္းပါမလာဘူး.
ႏွလံုးသားမွာ မွတ္ဉာဏ္မပါေပမယ့္ ...
ႏွလံုးသားက ခံစားရသမွ် ဦးေႏွာက္မွတ္ဉာဏ္က မပ်က္တမ္းမွတ္ေပးတတ္တာမ်ိဳးမလား ...
သိပ္ထူးဆန္းတယ္ေနာ္.
မတည္ၿမဲျခင္းသေဘာအရ ...
ခု ႐ူးေလာက္ေအာင္ မွတ္မိခ်င္ေနၿပီး ...
တစ္ခ်ိန္ အဲဒီ့အမွတ္တရေတြ ျပန္ဖ်က္ခ်င္ေတာ့ ဖ်က္မရေတာ့ဘူးေလ.
ဒါဟာ လူ႔သေဘာ သဘာဝပါဘဲ.
ေမ့ဖို႔ႀကိဳးစားေနရျခင္းဟာ သတိရျခင္းတစ္မ်ိဳးပါ.
တကယ္ေမ့တယ္ဆိုတာဟာ အတိတ္ေမ့သြားမွဘဲရမယ္.
ဒါမွမဟုတ္ ...
ျဖစ္တတ္တယ္ေလ ... ကိုယ္အေလးမထားတဲ့အရာေတြဆို မွတ္ကိုမမွတ္မိတာမ်ိဳး.
ဒါဆို ... ကိုယ္သတိရၿပီး အေလးထားေနတဲ့အရာ အေလးထားေနသူကို အေလးမထားတဲ့အရာ အေလးမထားတဲ့သူအျဖစ္ေျပာင္းပစ္မွရမယ္ .
သတိရရင္ သတိမရဖို႔ ႀကိဳးစားေနျခင္းဆိုတာ
သတိရေနျခင္းပါဘဲ.
တကယ္သတိမရေတာ့ဘူးဆိုတာက ...
ထိုရာ ထိုသူနဲ႔ ပက္သက္လို႔ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း ဘာခံစားခ်က္မွ မရွိ ' ဗလာ ' ခံစားခ်က္ နဲ႔ ...
လူ႔မွတ္ဉာဏ္သေဘာအရ မွတ္မိခဲ့ရင္ေတာင္ ...
သာမာန္အျဖစ္အပ်က္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို မွတ္မိတာထက္မပိုတဲ့ အမွတ္ရမႈမ်ိဳး ...
အဲ့လိုအေျခအေနကိုေရာက္ဖို႔ ...
အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာမယ္ဆိုတာ ...
ခံစားေနရသူ ကာယကံရွင္အေပၚဘဲမူတည္ပါတယ္.
တြယ္တာမႈ မျဖတ္ႏိုင္ မၿမဲျခင္းသေဘာတရားႏွလံုးမသြင္းတတ္ေသးခ်ိန္ ...
ေၾကကြဲခံစားရတယ္ဆို ...
' အခ်ိန္တစ္ခု ' ေပါ့.
အခ်ိန္ဟာ အေကာင္းဆံုးသမားေတာ္တဲ့.
အခ်ိန္တစ္ခုၿပီးရင္ ...
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပိုခ်စ္တတ္လာတဲ့တစ္ေန႔ ...
ေႏွာင္ဖြဲ႕မႈကင္း ေအးခ်မ္းျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္လာတဲ့အခါ ...
ဘယ္အရာကိုမွ ေမ့ပစ္ဖို႔ႀကိဳးစားစရာမလို ...
သူ႔အလိုလို ' ဗလာ ' ခံစားခ်က္ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္.
ခြင့္လႊတ္ျခင္း ...
လက္လႊတ္တတ္ျခင္း ...
ေအးခ်မ္းစြာေနလိုျခင္းေနာက္မွာ ...
ဘဝရဲ႕ မမွတ္မိခ်င္ေတာ့တဲ့ အရာေတြဟာ ...
ႏွလံုးသားမွာ ' ဗလာ ' ေတြအျဖစ္ရွိပါလိမ့္မယ္.
အဲဒီ့ ' ဗလာ ' အေျခအေနအျမန္ဆံုးေရာက္ၿပီး ေန႔ရက္တိုင္းမွာ ေအးခ်မ္းပါေစ.
