ช่วงนี้ของทุกปี ( พฤษภา-มิถุนายน ) ลิ้นจี่จะได้ที่ เหมาะกับการเก็บผล บางช่วงที่มีความต้องการมาก แต่ผลผลิตน้อย ก็จะมีพ่อค้า/แม่ค้า แห่มาขอซื้อถึงหน้าบ้าน 😊
แต่นั้นก็ผ่านมานานมากหลายปีแล้ว
จำได้ว่าตอนเด็กๆ ประมาณ 20-30 ปี ก่อน เคยมีคนมาเหมาสวน ด้วยเงินจำนวนหลายหมื่น ( ตอนนี้ไม่ถึงแล้วบางทีได้แค่ไม่กี่พันบาท )
เพราะตอนนั้นราคาดี กิโลละเป็นร้อย! คนเลยแห่ปลูกตามๆกัน พอขาดการควบคุม ผลผลิตเลยล้นตลาด ราคาเลยร่วงหนัก จนไม่คุ้มค่าจ้างคนงานขึ้นเก็บ 😐
หลังๆเลยปล่อยให้ร่วงคาต้น ไม่ก็ปล่อยให้พ่อค้าในตลาด มาเหมารับซื้อไป ( แต่ต้องหาคนมาขึ้นเก็บเอง ) ในราคาถูก
บางต้นที่อยู่ใกล้บ้าน ก็เก็บไว้ ขึ้นเก็บกันเอง
เพื่อเอาไปฝากเพื่อน ฝากญาติ ฝากให้คนที่เรารัก
อย่างญาติผู้ใหญ่บางคน ตอนเป็นหนุ่มสาวเค้าอยู่ที่นี่
แต่ต้องย้ายตามลูกหลานไปอยู่เมืองใหญ่ ใกล้ๆลูก
ไม่สะดวกที่จะกลับมา ก็เลยส่งผลไม้จากต้นไม้ที่เค้าเคยปีนเล่นไปให้
พอได้หายคิดถึงกัน 😊
วิถีชีวิตเรียบง่าย เป็นความรู้สึกที่ดี
ในรูปเป็นมือคุณพ่อ ที่กำลังบรรจงคัด และแพคลิ้นจี่ลงกล่อง เพื่อเตรียมจัดส่งไปให้พี่สาวที่อยู่กรุงเทพฯ
เป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข
ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่เค้ากำลังสอนเราว่า
"พี่น้องต้องรักกัน คิดถึงกันอยู่เสมอ อยู่พร้อมช่วยเหลือกันยามลำบาก หรือต้องการกำลังใจ"
"อย่าให้เรื่องเงิน เรื่องทอง มาทำให้พี่น้องต้องบาดหมาง ตายไปก็เอาไปไม่ได้"
"ยามสุข ยามสบายต้องไม่ทิ้ง หรือลืมใครไว้ข้างหลัง"
สุข ก็สุขหมู่ ทุกข์ก็ทุกข์ด้วย ต้องช่วยกัน!
อย่างนี้ซิ! ถึงจะเรียกว่า พี่น้องที่เกิดมา..รักกัน จริง 😊
@kumluangdee