ก่อนอื่นนี่เป็นครั้งแรกที่ได้มีโอกาสเข้ามาแนะนำตัวเองต่อสื่อออนไลน์ ซึ่งโดยปกติการทำแบบนี้มักเกิดขึ้นในตอนที่ฉันเองเรียนหนังสือ เริ่มจากอนุบาล ประถมศึกษา มัธยมศึกษา ปริญญา และจบลงด้วยที่ทำงาน
ชื่อตั้งแต่ที่จำความได้”ก้อย” เป็นคนอารมดี โกรธง่ายหายเร็วเป็นคนทำอะไรค่อนข้างขัดสับสน เรียนสายวิทย์/คณิต ตอนมัธยม ทั้งที่ไม่ชอบตัวเลข/ไม่ชอบคณิตศาสตร์ แต่พอมาเรียนต่อมหาวิทยาลัย ก็ดันมาเรียนศิลปกรรม เป็นสิ่งที่ค้นพบแล้วว่าชอบและใช่ที่สุด สุดท้ายเรียนจบมากลับได้มาทำงานเกี่ยวกับการบริการ/การขาย/ตัวเลขต่างๆนาๆ ซึงก็สับสนเหมือนกันว่าสรุปแล้วเราชอบอะไร เพราะทุกอย่างที่ทำมามันสนุกหมดเลย ตอนนี้ก้อยเองขายรถมอเตอร์ไซด์ทั้งรถใหม่และมือ2มีทุกรุ่นค่ะ ก้อยทำงานในตำแหน่ง ผจก.สาขา ตอนนี้ก็เริ่มเข้าใจหลักการบริหารมนุษย์เพิ่มมากขึ้น ได้เรียนรุ้ว่าการทำงานมันก็เหมือนการเรียน ลูกค้าก็เหมือนครูบาอาจารย์ในแต่ละรายวิชามาในรูปแบบที่แตกต่างกัน เพื่อนร่วมงานก็เหมือนเพื่อนร่วมห้องเรียน งานที่ทำแต่ละวันก็เหมือนการบ้านที่ต้องกลับมาคิดทบทวน บางทีงานก็น่าเบื่อ แต่ใครกันล่ะจะสามารถใช้ชีวิตอยู่เฉยๆไปวันๆได้
