เพชฌฆาตบ้านๆ

อะไรดีล่ะบทความนี้ถ้าเป็นการเล่าเรื่องจากภาพครับ ก็คือภาพเกี่ยวกับเพชฌฆาตบ้านๆครับ ปกติเวลาที่ตามต่างจังหวัด เขามีการจัดงานต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นงานรื่นเริง งานบุญ หรืองานศพ เวลาที่เจ้าภาพจะต้องทำอาหารเลี้ยงแขก ที่มาช่วยงาน วัตถุดิบที่ใช้ในการปรุงอาหาร ที่เป็นวัตถุดิบหลัก ก็คือเนื้อ แลัแน่นอนว่าต้องซื้อหามาแน่นอน หรืออาจจะมีเลี้ยงไว้เองอยู่แล้ว หรือไม่ก็ซื้อจากโรงฆ่าสัตว์ในตัวเมือง แต่ถ้าซื้อมาเป็นตัว มาเชือดเอง ความรู้สึกก็อาจจะคุ้มหน่อย คือได้เนื้อเยอะ แล้วก็ได้ทุกอย่าง จริงซื้อมันก็ได้ทุกอย่างเหมือนกัน แต่แพงหน่อย ถ้าจะเชือดเองก็ต้องอาศัยเพชฌฆาตบ้านๆ เรานี้นะครับในการช่วยจัดการ

โดยปกติแล้วเพชฌฆาตเขาก็จะช่วยกันนะครับหลายคน อย่างที่บอกก็คือเป็นแค่เพชฌฆาตบ้านๆความชำนาญก็ค่อนข้างน้อยหน่อย ไม่เท่ากับมืออาชีพ แต่พอไม่เป็นมืออาชีพ ก็ต้องมีคนช่วยโดยเฉพาะสัตว์ใหญ่ เป็นเรื่องยากที่หรือจะฆ่าให้ตายในทีเดียว

ผมเองมันจะเคยไปดูเขาอยู่ครั้งสองครั้ง ไปดูเขาว่าเขาเชือดกันยังไง ครั้งหนึ่งเคยไปดูเขาเชือดหมู แล้วอีกครั้งเชือดควาย บางทีเราไป เห็นแล้วก็ดูไม่ค่อยได้คับ ขี้สงสารครับ

เพชฌฆาตบ้านที่ต้องช่วยกันคน เพราะต้องช่วยกันหาวิธีมัดไม่ให้ พวกมันดิ้นหรือหลุดวิ่งหนี้ หาวิธีที่จะต้องฆ่ายังไงให้ตาย หรือสงบเร็วที่สุด มัดเชือกยังไงไม่ให้มันดิ้นมาก ต้องใช้ประสบการณ์ จากได้หลายๆคนแล้วก็ช่วยกัน

หลังจากที่จัดการเสร็จแล้ว กิจกรรมหนึ่งที่เพชฌฆาตบ้านๆ จะต้องมีก็คือ อาหารสดๆ จากการชำแหละสดนั้นหละครับ เอามาย่างกันสดที่ตรงนั้นเลยครับ บรรยากาศแบบนี้มักจะมีตลอดครับ วิถีชนบทบ้านๆ ครับ

ตัวผมเองก็คือก็เคยนะไปอยู่ในบรรยากาศแบบนี้ ก็เคยไปทานกับเขา อร่อยดีนะครับ มันอร่อยนะ เพราะว่ามันเหมือน กับว่าเพราะเนื้อมันสด ย่างตรงนั้นเดี๋ยวนั้น วิถีบ้านแบบนี้ ผมได้สัมผัส ตั้งแต่เด็กจนถึงอายุ 15 ประมาณว่าจบ ม. 3 แล้ว ก็ขึ้นมาทำงานกรุงเทพฯ

วิถีแบบนี้แล้วก็สัมผัสน้อยลงครับ พอจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดเราก็อยู่ได้แค่ไม่กี่วัน 2 - 3 วันก็กลับทำให้บรรยากาศแบบนี้ไม่ค่อยเจอครับ ถ้าเกิดว่ามีงานทำที่เป็นหลักเป็นแหล่งแล้ว วิถีชนบทวิถีบ้านๆ ก็จะห่างๆ ไปครับ แต่เชื่อว่ายังคิดถึงเสมอและไม่เคยลืมครับ แล้วก็อยากอยากที่จะกลับไปสัมผัสมันอยู่ตลอดครับ