"สิบกว่าปีก่อนผ่านพ้นไป ตอนนี้เป็นขี้เถ้าไปแล้วหนึ่ง........."
นี่เป็นรูปและข้อความที่ลุงก๊งโพสต์ไว้ในเฟสบุ๊คของลุงก๊งนะครับ
รูปใบนี้ให้ลุงก๊งเอากล้องลุงก๊งถ่ายแผ่นฟิล์ม แล้วมาทำสีในโปรแกรมนะครับ ไม่ใช่รูปที่ลุงก๊งถ่ายเอง แต่ด้วยความที่รีบ ตอนเอ็กพอร์ตรูปออกจากโปรแกรม ลุงก๊งมันลืมติ๊กเอาชื่อมันออกครับ 555555
รูปนี้ถ่ายไว้เมื่อวันแม่เมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้ว ตอนนั้นผมยังเป็นทหารเกณฑ์ หล่อล่ำ โสดด้วยครับ ส่วนลุงก๊งยังเป็นช่างศิลป์ประจำห้างสรรพสินค้าใหญ่ในกรุงเทพอยู่เลยครับ ส่วนอีกคนที่อยู่หน้าสุด คือลูกชายคนเล็กของแม่ครับ ...
พวกเราทั้งสาม เป็นลูกแม่เดียวกันครับ แต่คนละพ่อกันหมดเลย รูปนี้ถ่ายที่ร้านถ่ายรูป คือวันนั้นลูกทุกคนก็เข้าไปหาแม่ในวันแม่นี่แหละครับ ในปีนั้นผมไม่ได้เข้าเวรในวันแม่พอดี พอมาเจอหน้ากันแม่เลยขอถ่ายรูปรวมไว้ เพราะลูกๆ ทุกคน แยกกันอยู่คนละที่....
ผ่านไปนาน จนเมื่อวันแม่เมื่อสามปีที่แล้ว แม่ ลุงก๊ง และผม ต้องมาจัดงานศพให้น้องชายคนเล็ก ฉลองวันแม่พอดี.. น้องชายคนเล็กเป็นกระเทย ติดเชื้อ HIV มาสิบกว่าปีแล้ว สิ้นลมหายใจในวันแม่พอดีครับ ซึ่งในตอนนั้น ผมมีน้องกัสจังพอดี แม่ก็เลยอยู่กับหลาน พอให้ได้เสียใจน้อยลงไปบ้าง... ตั้งแต่เมื่อสามปีที่แล้ว ในทุกๆ วันแม่ แม่ของพวกผมต้องทำบุญกรวดน้ำให้น้องชายคนเล็กทุกปี......
สำหรับลูกของแม่ทุกคน คงไม่อยากให้แม่ต้องเป็นแบบนี้ ดังนั้น คิดให้ดีก่อนที่จะทำอะไรลงไป บางทีผลลัพธ์มันไม่ได้ดีเสมอไป... เพราะหากเกิดอะไรขึ้นมา คนที่จะมานั่งเสียใจภายหลัง ไม่ใช่ตัวเรา แต่เป็น คนที่ยังมีลมหายใจอยู่..
