สวัสดีครับ พึ่งจะได้พักเที่ยง วันนี้มีรถเข้ามาให้ซ่อมเยอะเลยครับ ลูกค้าหายเงียบไปนานตั้งหลายวัน พอจะเข้ามาก็เข้ามาพร้อมกันเลย อย่างกับนัดกันไว้
วันนี้เอาภาพงิ้วหลงโรงมาฝากครับ รูปนี้พี่ผมถ่ายไว้เมื่อเทอมที่แล้ว เป็นอาการของคนพึ่งตื่นนอนครับ คือที่โรงเรียนเขาให้นอนกลางวัน พอตื่นมาก็ล้างหน้าแปรงฟันและปะแป้งกันก่อนกลับบ้านครับ วันนั้นคุณครูทาลิปสติกให้ด้วย
พอไปรับกลับมาที่บ้าน คนที่อู่ซ่อมรถตกใจกันยกใหญ่เลย ว่าทำไมหน้าวอกปากแดงซะขนาดนี้เลย ก็เลยถามไถ่ ได้ความว่า คุณครูสุดสวยทาปากให้ ... เพราะว่าคุณครูจะเอาไปเป็นดรัมเมเยอร์ เดินขบวนกีฬาสีที่โรงเรียน คุณครูก็เลยลองทาปากมาให้ดู เผื่อผู้ปกครองตัดสินใจจะให้ลูกเป็นดรัมเมเยอร์
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า แค่ทาลิปสติกเพียงนิดเดียว ลูกสาวทั้งสองคนของผม ไม่ยอมแกะขนมกินครับ กลัวลิปสติกหลุด 55555
เดินไปส่องกระจกทุกๆ 5 นาที จะเช็ดหน้าทีต้องระวังเพราะกลัวหมดสวย เขาพากันจะเก็บหน้าขาวๆ ปากแดงๆ ไว้อวดมาม้าตอนเลิกงานแล้ว
แต่ว่าผมกับภรรยาไม่ตอบรับกับคำขอขอคุณครูครับ เพราะว่าลูกสาวคนโต น้องกัสจังเนี่ยมีอาการประหลาดอยู่ครับ จะว่าเป็นคนขี้กลัวมากก็ได้ เพราะถ้าน้องไปอยู่ในที่ ที่มีคนแปลกหน้าเยอะๆ อากาศถ่ายเทไม่สะดวก น้องจะชักครับ แล้วก็ไปเจอการเปลี่ยนอุณภูมิแบบฉับพลันก็จะชักเหมือนกัน ผมกับภรรยาก็เลยไม่อยากเสี่ยงให้น้องไปร่วมกิจกรรมกีฬาสีด้วย
เมื่อวานนี้คุณครูก้ขอว่าจะให้น้องไปถือพานไหว้ครูด้วย เดี๋ยวผมคงต้องถามญาติๆ ก่อน ว่าพอจะมีใครว่างไปเป็นเพื่อนน้องหรือไม่ ถ้าไม่มีก็คงต้องปฏิเสธคุณครูอีกเช่นเคยครับ เพราะกลัวน้องจะไปชักกลางงานพิธีอีก แต่ถ้ามีญาติสนิทอยู่ด้วย อาการนี้จะไม่เป็นนะครับ จะมีกลัวๆ เกร็งๆ บ้าง แต่ไม่ถึงกับชักครับ
เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง ที่โรงเรียนจะเลิกแล้ว เดี๋ยวก็คงต้องไปรับเด็กๆ กลับมาแล้วละครับ ขอบคุณที่เข้ามาติดตามกันนะครับ
