Ja też mam ogromnie mieszane uczucia względem tych przedziwnych norm. W moim parafialnym kościele, w wielką niedzielę proboszcz z ambony prosił ludzi o wyjście, w Krakowie czasem spotykam się z drzwiami zamkniętymi na klucz, po osiągnięciu pewnej liczby osób. Normy normami, ale wymowa symboliczna tych działań jednak gdzieś we mnie pracuje.