เรียนถ่ายรูป หลังจากที่หายไปสองวันนี้ทั้งๆที่ไม่ได้ไปไหนแต่ทำไมถึงไม่มีเวลาเขียนก็ไม่รู้ ยังงงตัวเองเหมือนกันฮ่าๆๆ แต่ก็ต้องรีบหารอะไรมาเขียนแล้วล่ะค่ะไม่งั้นมีหวังต้องหยุดเขียนยาวแน่นอน เพราะว่าโรคขี้เกียจ เหมือนร่างการจะมีตัวดีกับตัวร้ายที่มันค่อยยุยงว่าต้องทำนะเดี๋ยวจะได้มีรายได้ อีกตัวก็จะบอกว่าอย่าทำเลยมันเหนื่อย จินตนาการเยอะไหน่อย นั่นแหล่ะที่ต้องรีบกลับมาเขียนอีกด่วนๆเลย
วันนี้ก็จะมีเรื่องของการหาภาพถ่ายอีกแล้ว ถ่ายอย่างไรให้มันสวยและมีมีมุมศิลปะ อันี้ก็ไม่รู้หรอกเพราะว่าตอนเรียนศิลปะก็ไม่สวยคะแนนก็ไม่ดี พอโตมาถึงรู้ว่าเราต้องมาเรียนรู้ประสบการณ์จริงที่ไม่ใช้แต่ทฤษฏีอย่างเดียว วันนี้ฉันก็เลยลองถ่ายดอกบัวดินของที่บ้านฉันเนี้ย มันมีไม่กี่ดอกหรอกค่ะ แค่ก็พยายามที่จะหามุมที่มันดีๆ และถ่ายแบบไหนให้เหมือนว่าเราไม่ได้ตั้งใจที่จะถ่าย หรือว่าจะต้องเอามือถือไปกองไว้ที่พื้นแล้วกดชัตเตอร์รอเวลานับถอยหลังอะไรก็ว่าไป จนได้มุมที่ถูกใจออกมาแบบนี้
วันนี้ฉันคิดว่าฉันถ่ายรูปออกมาดีมากในระดับหนึ่งเลย ชอบมากที่สุดดอกบัวดินของฉัน ตอนนี้มีกำลังใจที่จะออกไปหาดอกไม้มาถ่ายรูปอีกแล้ว แต่ช่วงนี้ไม่มี ต้องรอเย็นๆอีกสักหน่อยค่อยไปหารูป ช่วงนี้ดอกไม้ก็หายากมากที่จะถ่ายรูป จะไปหาตามร้านขายก็ไม่มีด้วยเอาเป้นว่าถ้ามีอีกวันไหนก็ค่อยเอามาลงอีกล่ะกันเนอะเคร่งมากก็เครียดค่ะทุกคน
ขอบคุณสำหรับกดโหวตและกดติดตามนะคะ ~ Thank you for visiting my post.😊
