Hayatım boyunca kendime en çok sorduğum sorudur istisnasız: "NEDEN?"
Bir işi yaparken, bir şeyi isterken sorarım bunu kendime. Bir insan ile ilişki kurarken değil. İnsan ilişkilerinde çıkar konusu canımı sıkan bir mevzu. O yüzden insanlarla olan ilişkilerimde değil de hayatımla ilgili şeylerde soruyorum bunu kendime. Mesela lisede ailemin hiç istemediği bir liseye gittim. Türkiye'nin sayılı liselerindendi. Ama ben istiyordum. "Neden?" sorusunu sorunca kendime ve ülkeme daha faydalı olacağımı düşünmüştüm. O lisenin yolundan gitmiyorum şu an. Ülkeme ve kendime fayda konusunda ise hala aynı mantıkla ilerliyorum. Ufak ufak da başarıyorum bunu sanırım.
Liseden sonra kendime farklı bir yol çizmek istedim. Liseden sayısal çıkışlıydım. Mezun sınıfında dershaneye yazıldım. Hangi bölüm için yazılacağıma yine ailemle ters düşerek eşit ağırlık dedim. Şu an iktisat öğrencisiyim. Hatta iktisat mezunuyum dememe büyük bir terslik olmazsa 1 ay kaldı. Yine "Neden?" diye sorduğumda kendimce çok mantıklı cevaplarım, çok haklı gerekçelerim vardı. Ki şu an baktığımda İyi ki. diyebiliyorum.
Çalışma hayatında da ailemle ve birkaç sevdiğim ile ters düştüm. Ailem daha garantili olan bir meslekte çalışmamı telkin ediyor sürekli. Özellikle de kamu sektöründe. (Çoğu aile gibi.) Ancak kurumsallığa tepki olarak doğan ben, özel sektörde bile kurumsal hayatı gelecek planlarım arasında düşünmezken kamu sektörünü düşününce ruhum daralıyor. Ailem dışında sevdiklerim ise daha iyi maaş alabileceğim yerlerde çalışabileceğimi söylediler defalarca kez. Bunu ben de biliyordum ama yaptığım işten ve çalıştığım ekipten o kadar mutluyum ki ücretin düşük olması şimdilik çok dokunmuyor benim için.
Yukarıda anlattığım her olayın sonucunda bana karşı olanlar, bana başka yollar gösterenler belli bir süre sonra en büyük destekçilerim oldular. Özellikle de ailem. Onların istemediği liseye gidip, üniversitede istemedikleri bir alan seçtim. Muhtemelen istemedikleri bir alanda da çalışacağım. Yine eminim ki bir süre sonra en büyük destekçim olacaklar. Çünkü tüm bu olaylardan önce kendime "Neden? diye sorup uzun uzun düşünüyorum. Neden istediğimi, bana getireceklerini, benden götüreceklerini hesap ediyorum.
Steemit'te blog yazıyorum çünkü bu platformun gücüne inanıyorum. İleride gelebileceği seviyeyi düşünüyorum mantık çerçevesinde. Gerçketen geleceğini parlak görüyorum. Zaten yazmayı çok seviyorum beni tanıyanlar biliyor. Birkaç kez kişisel blog denemelerim olmuştu. Aynı zamanda çalıştığım firmaya içerik üretim desteği de veriyorum blogger olarak.
Aynı zamanda burası çoğu kişiye olduğu gibi benim için de bir ek gelir kapısı oldu. İki kez para çekimi yaptım ve ikisinde de gerçekten ihtiyacım olduğu için çektim. Yoksa borsalarda altcoinler ile dans ediyordum şimdi.
Blog okumak için daha önce Medium ya da mikro blog sitesi Twitter'ı kullanıyordum. Ama burada da #tr vr #cointurk etiketinde o kadar kaliteli yazılar var ki, artık Medium, Twitter ya da önceden takip ettiğim kişisel bloglara zamanım kalmıyor.
Son olarak, naçizane tavsiyemdir: Kendinize "Neden?" sorusunu sormanız. Hayatınızda gerçekten çok şey fark ettiriyor. İnsan ilişkilerinde bu tarz sorgulamalardan şahsi olarak haz etmiyorum, ama kendiniz için size kalmış bir şey bu.
